Λογοθεραπεία. Πότε να πάω το παιδί μου σε λογοθεραπευτή.

 Συμπτώματα που μας δείχνουν ότι πρέπει να ζητήσουμε τη συμβουλή ενός λογοθεραπευτή.

 

73d5b4fd99beba69fe948225bbf2e36a

 

Παρατηρώ με την ιδιότητά μου ως δασκάλα ότι, όταν λέμε στους γονείς πως το παιδί έχει αδυναμία να παρακολουθήσει τα μαθήματα ή δεν έχει πολύ καλή επίδοση στην γλώσσα, το πηγαίνουν σε λογοθεραπευτή.

Πότε πρέπει να επισκεφτεί ένα παιδί ένα ειδικό λόγου για μια αξιολόγηση; Διαβάστε στο κείμενο που ακολουθεί μερικά από τα συμπτώματα για τα οποία συχνά οι γονείς ρωτούν τους ειδικούς.

  1. Το παιδί δεν έχει αναπτύξει λόγο, δεν μπορεί να εκφραστεί και γι’ αυτό συχνά έχει ξεσπάσματα θυμού που εκδηλώνονται με χτυπήματα (στον εαυτό του ή σε άλλους, φωνές κ.α). Η ομιλία σε ορισμένες περιπτώσεις έρχεται αρκετά γρήγορα και όλα τα ξεσπάσματα συμπεριφοράς μειώνονται από τις πρώτες συνεδρίες.
  2. Το παιδί έχει λόγο αλλά η ομιλία του δεν γίνεται καταληπτή από τρίτους. Αν πιάνετε τον εαυτό σας να κάνει τον «διερμηνέα» και να εξηγεί σχεδόν πάντα τι λέει το παιδί ώστε να καταλάβει ο συνομιλητής του, η λογοθεραπεία θα βοηθήσει το μικρό σας και στην καθαρότητα και στις κοινωνικές σχέσεις. Αρκετές φορές τα παιδιά που δεν γίνονται κατανοητά δυσκολεύονται στον παιδικό σταθμό και δύσκολα εκφράζουν εκεί τι θέλουν και τι τα ενοχλεί.
  3. Το παιδί μιλάει σχετικά καθαρά αλλά το λεξιλόγιό και η σύνταξη δεν είναι αρκετά ανεπτυγμένα. Ορισμένα παιδιά, είτε λόγω περιβάλλοντος είτε λόγω διαφορετικών ρυθμών ανάπτυξης, παρουσιάζουν ελλείμματα σε βασικές έννοιες και δυσκολεύονται στη χρήση ρημάτων, ενικού/πληθυντικού κλπ. Η λογοθεραπεία οργανώνει το παιδί, την οικογένεια και το σχολείο ώστε να καλύψουν τα κενά του παιδιού και να το προετοιμάσουν επαρκώς για το δημοτικό.
  4. Το παιδί έχει αναπτύξει επαρκώς το λεξιλόγιό του, κατανοεί, εκφράζεται, συμμετέχει σε ζητήσεις, εκφράζει απορίες και κάνει διαλόγους, αλλά παρουσιάζει σταθερά λάθη στην άρθρωσή του. Μπορεί να λέει το /σ/ ως /θ/ ή αλλιώς, το /ρ/ ως /γ/ ή αλλιώς, να μπερδεύει το /θ/ με το /φ/ και το /δ/ με το /β/ κλπ. Τα λάθη στην άρθρωση δεν διορθώνονται μόνα τους με τον καιρό και καλό είναι να βοηθήσουμε το παιδί να έχει «καθαρίσει» το λόγο του πριν πάει στο δημοτικό.
  5. Το παιδί φαίνεται να «κολλάει», δηλαδή να τραυλίζει επαναλαμβάνοντας λέξεις ή συλλαβές ή μοιάζει να «αργεί να ξεκινήσει» την πρόταση/λέξη. Ο τραυλισμός είναι ένα φαινόμενο που μπορεί να παρουσιαστεί και να ξεπεραστεί μόνο του κατά την παιδική ηλικία, ο λογοθεραπευτής όμως είναι αυτός που θα σας ενημερώσει για τη σοβαρότητα και τη συχνότητα εμφάνισής του, καθώς και για τους τρόπους χειρισμού ώστε να μη γίνει μόνιμος.
  6. Το παιδί μοιάζει σα «να μην ακούει». Δεν απαντάει στο άκουσμα του ονόματός του καθόλου ή συχνά και αδιαφορεί για τις ομιλίες ή τα παιχνίδια μας γενικά. Μοιάζει σα να «μην καταλαβαίνει» και αποφεύγει να εμπλέκεται με άλλους μεγάλους (εκτός συνήθως από τη μαμά/αυτόν που περνάει περισσότερο χρόνο) ή άλλα παιδάκια.

       Οι δάσκαλοι (όσοι περνούν περισσότερο χρόνο με τα παιδιά) είναι αυτοί που γνωρίζουν καλύτερα πως κάτι μπορεί να συμβαίνει καθώς και αυτοί οι οποίοι θα συμβάλλουν σημαντικά στην πρόοδο και στην ανάπτυξή του. 

     Να θυμάστε πως κανένα παιδί δεν είναι ίδιο με άλλο και πως τίποτα δεν είναι πιο αντιεπιστημονικό και αμφίβολο από το να στηριζόμαστε σε παραδείγματα άλλων οικογενειών ή ακόμα και μελών της δικής μας οικογένειας. Η έγκαιρη παρέμβαση είναι πολύ σημαντική για την εύκολη και γρήγορη εξάλειψη των δυσκολιών καθώς και για τη δική μας σιγουριά και ψυχική ηρεμία.

Advertisements

Αυτισμός, τα συμπτώματα και οι τρόποι αντιμετώπισής του.

meltdown-1312488_960_720.jpg

Υπολογίζεται ότι 67 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως είναι άτομα με αυτισμό, ενώ τα παιδιά που θα διαγνωστούν με αυτισμό φέτος θα είναι περισσότερα από ότι συνολικά τα παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη, με καρκίνο και με έιτζ.

 

Του Στέργιου Νότα, d.p.mgr, κλινικού ψυχολόγου, Επιστημονικού Υπεύθυνου Ε.Θ.Μ.Α

Τι είναι ο Αυτισμός;

Ο αυτισμός είναι μια σύνθετη αναπτυξιακή διαταραχή του ανθρώπου. Ανήκει, όπως και το σύνδρομο Άσπεργκερ, σε μια ομάδα διαταραχών γνωστές ως Διαταραχές του Φάσματος του Αυτισμού (ΔΦΑ) και σε μια ευρύτερη κατηγορία, τις Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές.
Στις περισσότερες χώρες συναντάται πιο συχνά από ότι ο παιδικός καρκίνος, σακχαρώδης διαβήτης και το Έιτζ.

Ο αυτισμός παρουσιάζεται σε όλες τις φυλετικές, εθνικές και κοινωνικές ομάδες, και τα αγόρια έχουν τέσσερις φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να προσβληθούν από ότι τα κορίτσια.

Ο αυτισμός περιορίζει την ικανότητα ενός ατόμου να επικοινωνήσει και να σχετίζεται με τρίτους, ακόμα και στις περιπτώσεις που η νοημοσύνη του ατόμου είναι υψηλότερη από του μέσου ανθρώπου. Υπάρχουν επίσης εμμονές με την τήρηση αυστηρής ρουτίνας, τις επαναληπτικές κινήσεις και την ενασχόληση με αντικείμενα, καταστάσεις, γεγονότα.

Τα συμπτώματα κυμαίνονται από πολύ ήπια έως αρκετά σοβαρά.

Η διάγνωση των διαταραχών του φάσματος του αυτισμού γίνεται συνήθως με αξιοπιστία γύρω στην ηλικία των 2,5 ετών, ενώ η πρώτη ανίχνευση σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να γίνεται και σε ηλικία 18 μηνών με επιφύλαξη.

Οι γονείς είναι συχνά οι πρώτοι που παρατηρούν κάποιες ασυνήθιστες συμπεριφορές στο παιδί τους ή την αδυναμία του παιδιού να φθάσει σε ορισμένα αναπτυξιακά στάδια ορόσημα-κλειδιά τα οποία αναλογούν στην ηλικία του.

Ορισμένοι γονείς περιγράφουν ότι το παιδί τους διέφερε από την ώρα της γέννησης, ενώ άλλοι αναφέρουν ότι το παιδί τους αναπτυσσόταν κανονικά και ξαφνικά άρχισε να χάνει τις ικανότητές του. Πολλοί παιδίατροι παραβλέπουν τις πρώτες ενδείξεις αυτισμού, με το σκεπτικό ότι η ανάπτυξη του παιδιού θα βελτιωθεί στην πορεία και συνιστούν στους γονείς να τηρήσουν στάση αναμονής.

Τα αποτελέσματα από τις πιο πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι όταν οι γονείς υποψιαστούν ότι κάποιο πρόβλημα υπάρχει με το παιδί τους, τις περισσότερες φορές έχουν δίκιο. Εάν ανησυχείτε για την αναπτυξιακή πορεία του παιδιού σας, μην περιμένετε: μιλήστε με τον ιατρό σας και ζητήστε να εξεταστεί για αυτισμό.

Ενώ πολλοί γονείς προβληματίζονται για τον χαρακτηρισμό ενός νηπίου ως ‘αυτιστικού’, όσο πιο νωρίς γίνει η διάγνωση, τόσο πιο γρήγορα μπορεί να αρχίσει και η παρέμβαση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία των ερευνών, η πρώιμη θεραπευτική, εκπαιδευτική παρέμβαση κατά την προσχολική ηλικία μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την αντιληπτικότητα, τον δείκτη νοημοσύνης, την ικανότητα κοινωνικής αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας πολλών παιδιών με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού.

Η παρέμβαση πρέπει να αρχίσει αμέσως μετά την διάγνωση αυτισμού.

Προς το παρόν, δεν υπάρχει κάποιος αποτελεσματικός τρόπος για την πρόληψη του αυτισμού, καμία μέθοδος αντιμετώπισης η οποία να είναι πλήρως αποτελεσματική σε κάθε περίπτωση και καμία θεραπεία με την έννοια που χρησιμοποιείται ο όρος αυτός.

Σε ορισμένες περιπτώσεις η αναπτυξιακή πορεία του ατόμου, η ανάδυση και η απόκτηση ικανοτήτων μπορεί να είναι θεαματική. Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις τα άτομα διαπρέπουν επαγγελματικά και κοινωνικά.

Κάποια από αυτά τα άτομα δηλώνουν ότι προτιμούν τον ‘αυτιστικό τρόπο σκέψης’ και την ‘αυτιστική κουλτούρα’ και δεν θα τα άλλαζαν με τίποτα.

Ενημέρωση και Δράση

  • Καλύτερη ενημέρωση των γονέων και εκπαίδευση των επαγγελματιών.
  • Πρέπει να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για πρώιμη ανίχνευση του αυτισμού
    Μέθοδοι εξέτασης υπάρχουν για μικρά παιδιά ακόμη και 18 μηνών. Η εξέταση δύναται
    να γίνει κατά την τακτική ιατρική εξέταση της υγείας ενός μωρού.
  • Πρέπει να δημιουργηθούν δομές πρώιμης παρέμβασης πιστοποιημένες για την παροχή των υπηρεσιών τους.
  • Πρέπει να υπάρξει συντονισμός των δράσεων και ενεργειών των συναρμόδιων Υπουργείων και κοινωνικών φορέων ώστε να υπάρχει πλήρης κάλυψη των πολλαπλών αναγκών των ατόμων με αυτισμό και των οικογενειών τους.
  • Πρέπει να διασφαλιστεί η ψυχοκοινωνική ένταξη και η δια βίου υποστήριξη των ατόμων με αυτισμό.
  • Πρέπει ο κόσμος να ενημερωθεί καλύτερα, διότι το άτομο με αυτισμό είναι μέλος της κοινότητας, είναι ένας από εμάς, είναι ο συμμαθητής, ο φίλος, ο συνεργάτης, ο γείτονας, ο άνθρωπος της διπλανής μας πόρτας.

 

Πηγή: iatronet.gr

Παραμύθι, ένα πολύτιμο εργαλείο ανάπτυξης του παιδιού!

γράφει η Τσίρου Μαρία

Πες μου ένα παραμύθι…..

Η ανάγνωση παραμυθιών στα παιδιά αποτελεί πολύτιμη πνευματική τροφή και βοηθά στην ανάπτυξη των παιδιών προσχολικής και σχολικής ηλικίας.


 Mια νεαρή μητέρα ρώτησε τον Αϊνστάιν τι θα μπορούσε να κάνει για να προετοιμάσει καλύτερα το πεντάχρονο παιδί της για το σχολείο και τη ζωή. Δείτε τι της απάντησε…

Ήρεμος και χαμογελαστός, ο μεγάλος φυσικός της είπε: «Να του λέτε παραμύθια».

«Καλά τα παραμύθια, αλλά τι άλλο;» απόρησε η νέα μητέρα.

«Πολλά παραμύθια», επέμεινε ο άνθρωπος που σφράγισε τη σύγχρονη επιστήμη. Και όταν η μητέρα ρώτησε τρίτη φορά, κάπως δύσπιστα: «Καλά, εντάξει, αλλά και τι άλλο;», ο Αϊνστάιν είπε πως «δε χρειάζεται τίποτα περισσότερο. Μονάχα κι άλλα παραμύθια. Πάρα πολλά παραμύθια».

Και παρόλο που πολλοί γονείς δεν διαβάζουν παραμύθια στα παιδιά τους, είτε επειδή διαφωνούν με το περιεχόμενο, είτε επειδή δεν συμφωνούν με τα πρότυπα ζωής που δίνουν τα παραμύθια, η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά διδάσκονται πολλά πράγματα από τα παραμύθια, αποκτούν κριτική σκέψη, ξεχωρίζουν το καλό από το κακό και διδάσκονται πως με θάρρος, υπομονή και προσπάθεια μπορεί κάποιος να τα καταφέρει στη ζωή του.


Πιο αναλυτικά:

Τα παραμύθια βοηθούν τα παιδιά να νικούν το φόβο

«Τα παραμύθια δεν λένε στα παιδιά ότι υπάρχουν δράκοι. Τα παιδιά ήδη γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν δράκοι. Τα παραμύθια λένε στα παιδιά ότι οι δράκοι μπορούν να ηττηθούν», είχε πει ο Βρετανός συγγραφέας G.K. Chesterton.

Να προετοιμαστούν για τις δυσκολίες της ζωής

Μέσα από τα παραμύθια, τα παιδιά συναντούν προκλήσεις με τις οποίες παλεύουν και οι ενήλικες: την προδοσία, τις ίντριγκες, τους τσακωμούς και τη ζήλια. Είναι οι άσχημες πλευρές της ζωής, που δε λείπουν από τους παραδοσιακούς μύθους και τα παραμύθια.

«Τα παραμύθια επεξεργάζονται τόσες πολλές φοβίες, όχι μόνο προσωπικές, αλλά όλης της κοινωνίας, αλλά το κάνουν με έναν τρόπο ασφαλή, γιατί όλα αυτά συμβαίνουν… μια φορά κι έναν καιρό», εξηγεί η Μαρία Τατάρ, καθηγήτρια στο Harvard College.

Να κάνουν διάλογο

Τέτοιες ιστορίες «ελεγχόμενου φόβου» δίνουν μία θαυμάσια ευκαιρία στους γονείς να συζητήσουν με τα παιδιά τους τις πιο βαθιές τους ανησυχίες και ανασφάλειες από τον πραγματικό κόσμο. Οι φανταστικοί χαρακτήρες συνεισφέρουν θετικά στο διάλογο. Δεν μπορεί να γίνει το ίδιο με μία ταινία, ούτε καν με το θέατρο.

Τα παραμύθια μιλούν μία παγκόσμια γλώσσα

Ορισμένα παραμύθια, όπως η Σταχτοπούτα, υπάρχουν σε πολλές κουλτούρες, αν και με μικρές διαφορετικές πινελιές σε κάθε χώρα. Όλες οι διαφορετικές εκδοχές όμως, μοιράζονται κάτι κοινό: μία σαγηνευτική ιστορία για την ανάγκη να νικήσει το καλό.

Διδάσκουν στα παιδιά τα βασικά στοιχεία ενός διηγήματος, μίας ιστορίας

Τους διδάσκουν τη διαφορά ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. Ότι οι ιστορίες μπορεί να εξελίσσονται σε άλλο περιβάλλον, σε άλλη χώρα και σε άλλο χρόνο. Ότι οι πρωταγωνιστές έχουν διαφορετικά γνωρίσματα και διαφορετικούς χαρακτήρες.

Εάν το παιδί κατανοήσει αυτές τις διαφορές από πολύ μικρή ηλικία, τότε ενισχύεται η ικανότητά του να κατανοεί τη σχέση αιτίας-αποτελέσματος και να προβλέπει το επόμενο βήμα.

Αναπτύσσουν την παιδική φαντασία

«Όταν εξετάζω τον εαυτό μου και τον τρόπο σκέψης μου, έρχομαι στο συμπέρασμα ότι το χάρισμα της φαντασίας σημαίνει περισσότερα για εμένα από οποιοδήποτε ταλέντο για αφηρημένη, θετική σκέψη. Το να ονειρεύεσαι για όλα τα σπουδαία πράγματα που μπορείς να καταφέρεις, είναι το κλειδί για μια ζωή γεμάτη με θετικότητα. Άφησε τη φαντασία σου να καλπάσει ελεύθερη και δημιούργησε έναν κόσμο στον οποίο θα ήθελες να είσαι μέσα», είχε πει ο Άλμπερτ Αϊνστάιν.

Προσφέρουν ηθικά διδάγματα

Τα παραμύθια θέτουν το ηθικό πρόβλημα της συνύπαρξης του καλού και του κακού (που συμβολίζουν συνήθως οι δράκοι, οι γίγαντες και οι μάγισσες). Συνήθως το καλό υπερισχύει και ο κακός χάνει. Μέσω της ταύτισης με τον ήρωα, το παιδί παίρνει το ηθικό δίδαγμα.

Μην περιμένετε άλλο, αφήστε στην άκρη τα tablet, i-pods, x-box, υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα.

Απλά διαβάστε ένα παραμύθι στο παιδί σας…..

ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΔΥΣΑΡΙΘΜΗΣΙΑ

Μαθησιακές δυσκολίες 

ΔΥΣΑΡΙΘΜΗΣΙΑ

05ab9c7c2f52e63ec544e1fc479fce13

Με την ιδιότητα της δασκάλας μπορώ να πω με σιγουριά αυτό που επιβεβαιώνουν και τα στατιστικά στοιχεία, ότι δηλαδή τα κορίτσια εμφανίζουν χαμηλότερες επιδόσεις στα μαθηματικά στο σχολείο. Είναι όμως αυτό μια ένδειξη για να αρχίσουμε να ανησυχούμε, σχετικά με το αν το παιδί μας έχει δυσαριθμησία; Διαβάστε τα παρακάτω και θα βοηθηθείτε αρκετά στο να σας απαντηθούν ορισμένα ερωτήματα ειδικά  όσοι γονείς προσπαθείτε να βοηθήσετε τα παιδιά σας να κατανοήσουν μαθηματικές έννοιες και δυσκολεύονται!

Τι είναι η δυσαριθμησία;

Η δυσαριθμησία περιγράφεται ως δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος, που είναι  υπεύθυνη για την ανεξήγητη δυσκολία, που παρουσιάζουν ορισμένα άτομα στην απόκτηση μαθηματικών δεξιοτήτων.

Αναπτυξιακή δυσαριθμησία και Επίκτητη δυσαριθμησία.

Με τον όρο αναπτυξιακή δυσαριθμησία αναφερόμαστε σε άτομα σχολικής ηλικίας (μαθητές) που για πρώτη φορά έρχονται σε επαφή και αποκτούν μαθηματικές γνώσεις και δεξιότητες.

Ο όρος αναπτυξιακή σημαίνει απλώς ότι το παιδί δεν αποκτά εύκολα μαθηματικές γνώσεις και δεξιότητες και το πρόβλημα συνδέεται με την ποιότητα της αρχικής του μάθησης. Ο όρος αυτός σημαίνει ακόμη, ότι το σύνδρομο της δυσαριθμησίας είναι μία μαθηματική διαταραχή γνωστικού χαρακτήρα, που παρατηρείται κατά την περίοδο της ανάπτυξης του ατόμου. Σημαίνει, επιπλέον, ότι οι επιδόσεις του παιδιού στα Μαθηματικά υπολείπονται κατά πολύ του νοητικού του δυναμικού. Ο Όρος δυσαριθμησία ή dyscalculia έχει καθιερωθεί στην ελληνική και στη διεθνή βιβλιογραφία γιατί απεικονίζει με συνοπτικό και απλό τρόπο τις σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες του παιδιού στα Μαθηματικά.. 

Η επίκτητη δυσαριθμησία  αφορά άτομα που έχουν μάθει Μαθηματικά, αλλά αργότερα, κατά την παιδική ή εφηβική ή πιο συχνά κατά την ενήλικη ζωή χάνουν αυτή την ικανότητά τους και αυτό οφείλεται σε κάποια επίκτητη διαταραχή που συνδέεται με κάποια βλάβη στον εγκέφαλο.

Χαρακτηριστικά παιδιών με δυσαριθμησία:

  • Ελαττωματική οπτικο-χωρική αντίληψη και οργάνωση
  • Καλές ακουστικές ικανότητες και πρώιμη ομιλία.
  • Υψηλό αναγνωστικό επίπεδο, με την έννοια της αποκωδικοποίησης των γραπτών συμβόλων,αλλά συνήθως με περιορισμένη κατανόηση του κειμένου.
  • Διαταραγμένη εικόνα σώματος.
  • Δυσκολίες στον οπτικο-κινητικό συντονισμό, που μπορεί να φτάνει μέχρι τη δυσγραφία.
  • Έλλειψη κοινωνικής ενσυναισθησίας, δηλαδή σωστά αναπτυγμένης ικανότητας για εκτίμηση κοινωνικών καταστάσεων και αντίληψη των συναισθημάτων των άλλων.
  • Υψηλότερες επιδόσεις στα λεκτικά παρά στα μη λεκτικά μέρη των δοκιμασιών.

Όσον αφορά τις καθαρά μαθηματικές δεξιότητες, τα παιδιά με δυσαριθμησία παρουσιάζουν σοβαρές δυσκολίες στους παρακάτω τομείς σε διάφορους βαθμούς:

  • Στο σχηματισμό ενός προς ένα αντιστοιχίσεων.
  • Στη σύνδεση των συμβόλων των αριθμών με τις ποσότητες που αντιπροσωπεύουν.
  • Στη σύνδεση των ακουστικών και οπτικών συμβόλων των αριθμών.
  • Στην κατανόηση της τακτικής και της απόλυτης διάστασης των αριθμών.
  • Στην κατανόηση των σχέσεων μέρους-όλου.
  • Στην κατάκτηση της έννοιας της διατήρησης της ποσότητας.
  • Στην εκτέλεση των πράξεων.
  • Στην κατανόηση και διάκριση των συμβόλων των πράξεων.
  • Στην κατανόηση της σημασίας της συγκεκριμένης θέσης και ακολουθίας των αριθμητικών ψηφίων στο χώρο (θεσιακή αξία).
  • Στη συγκράτηση και χρήση των αλγορίθμων.
  • Στις μετρήσεις μεγεθών, ποσοτήτων, όγκων.
  • Στην ανάγνωση χαρτών και γραφικών παραστάσεων. 
  •  Στην εκπόνηση σωστών σχεδίων για την επίλυση προβλημάτων.

Τα χαρακτηριστικά των παιδιών με δυσαριθμησία:

Κανονική ή και πάνω από το μέσο όρο γλωσσική ανάπτυξη, καλή οπτική  μνήμη γραπτών λέξεων, πιθανή ποιητική ικανότητα,ικανοποιητική επίδοση σε σχολικά αντικείμενα που δεν απαιτούν υψηλές μαθηματικές ικανότητες.

Δυσκολίες με τις έννοιες και τις δεξιότητες του χρόνου και του προσανατολισμού, που ίσως οδηγούν σε μόνιμη ασυνέπεια σε ραντεβού και κοινωνικές
εκδηλώσεις. Δυσκολίες με την ανάκληση χρονοδιαγραμμάτων και γεγονότων με συγκεκριμένη ακολουθία.

Αδυναμίες στη μνήμη προσώπων. Λάθη στην ανάκληση ονομάτων και σύγχυση ονομάτων που αρχίζουν με το ίδιο γράμμα.

Ιδιαίτερες δυσκολίες με τον οικονομικό προγραμματισμό και τη χρήση των χρημάτων, που μπορεί να οδηγούν σε σημαντικά λάθη στις οικονομικές συναλλαγές (πληρωμές, ρέστα, φόροι, φιλοδωρήματα)

Παραλείψεις, προσθέσεις, αντιμεταθέσεις,αντικαταστάσεις κατά τη γραφή και την ανάγνωση των αριθμών.

Αντιφατικά αποτελέσματα στις τέσσερις αριθμητικές πράξεις. Φτωχή ικανότητα νοερής εκτέλεσης πράξεων.

Αδυναμία κατανόησης και ανάκλησης μαθηματικών εννοιών, κανόνων, τύπων, αλγορίθμων. Μεγάλη δυσκολία στην απομνημόνευση βασικών αριθμητικών δεδομένων (η επίδοση από μέρα σε μέρα ποικίλλει).

Δυσκολίες στο σχηματισμό εσωτερικής νοητικής αναπαράστασης αναλογικών ρολογιών, τοποθεσιών, χαρτών, διαρρύθμισης εσωτερικών χώρων, με συνήθη αποτελέσματα την απώλεια αντικειμένων ή του προσανατολισμού και την «αφηρημάδα».

Πιθανές δυσκολίες στην κατανόηση εννοιών της μουσικής, στην ανάγνωση μουσικού κειμένου και στην εκμάθηση των κινήσεων για το παίξιμο μουσικού οργάνου.

Πιθανές δυσκολίες στο μυοκινητικό συντονισμό, με αποτέλεσμα χαμηλή επίδοση σε δραστηριότητες όπως ο αθλητισμός ή ο χορός.

Δυσκολίες στην παρακολούθηση και πολύ περισσότερο στην καταγραφή της διακύμανσης του αποτελέσματος σε αθλητικές δραστηριότητες και παιχνίδια. Όταν συμμετέχει σε παιχνίδι, χάνει συχνά τη σειρά του/της και δεν μπορεί να αναπτύξει στρατηγικό σχεδιασμό για την επίτευξη συγκεκριμένου στόχου,όπως απαιτείται για παράδειγμα στο σκάκι. 

Πηγή: Παγώνη Ηλέκτρα (δασκάλα ειδικής αγωγής)

Μαθησιακές Δυσκολίες – Δυσλεξία

4c6b1af5b7fd597a51b989c297ace03b

Τι είναι οι μαθησιακές δυσκολίες

Ο όρος μαθησιακές δυσκολίες περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα χαρακτηριστικών και δεν αφορά σε κάθε περίπτωση στην συνολική επίδοση του παιδιού στο σχολείο αλλά μπορεί να εντοπίζεται στα σημεία.

Ένα παιδί μπορεί να συγκεντρώνει χαρακτηριστικά σε μία ή περισσότερες κατηγορίες της μαθησιακής διαδικασίας και τα οποία παραπέμπουν σε μαθησιακή δυσκολία.

Οι δυσκολίες γίνονται πιο έντονα αντιληπτές με την είσοδο του παιδιού στο δημοτικό σχολείο. Εφόσον το παιδί δεν παρουσιάσει προηγούμενα δείγματα δυσκολιών, προτείνεται να δίνεται ένα χρονικό διάστημα τριών μηνών προσαρμογής στα νέα δεδομένα κάθε διδακτικής βαθμίδας. Αν όμως, οι δυσκολίες συνεχίσουν να επιμένουν, τότε κρίνεται σκόπιμη η αξιολόγηση από ειδικούς επιστήμονες, προκειμένου να μην χαθεί πολύτιμος χρόνος.

Παρ’ όλο που υπάρχει η τάση οι μαθησιακές δυσκολίες να συσχετίζονται με τα κατεξοχήν σχολικά μαθήματα όπως η ανάγνωση, η ορθογραφία, η γραφή, τα μαθηματικά, δείγματα για την πρώιμη ανίχνευση μπορεί να υπάρχουν ήδη από την προσχολική ηλικία.

Σε κάθε περίπτωση είναι απαραίτητη η άμεση αξιολόγηση από ειδικούς έτσι ώστε πάνω απ’ όλα, με την κατάλληλη παρέμβαση, να διασφαλιστεί η αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση των παιδιών. Όταν τα παιδιά λαμβάνουν εξειδικευμένη παρέμβαση οι δυσκολίες τους βελτιώνονται αισθητά και τα ίδια νιώθουν ικανά.

Δf99b59f2c716b5e606da47800552d5a9υσλεξία.

Η δυσλεξία είναι η πιο δημοφιλής από τις λεγόμενες μαθησιακές δυσκολίες, την οποία χαρακτηρίζουνσυμπτώματα, όπως δυσχέρεια στην ανάγνωση, στην ορθογραφία, στη γραφή, στον προφορικό λόγο και μερικές φορές στην ακουστική ικανότητα. Σε πολλές περιπτώσεις, η δυσλεξία                                                             φαίνεται να είναι κληρονομική μαθησιακή                                                                    δυσκολία.

Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας της Αμερικής (National Institute of Health in U.S.A.) περίπου 15% του πληθυσμού έχει κάποια μαθησιακή δυσκολία, κυρίως με συμπτώματα στη γραφή και την ανάγνωση. Η ίδια κατάσταση εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες, χώρες αλλά και σε όλα τα κοινωνικο – οικονομικά στρώματα. Η δυσλεξία ΔΕΝ είναι ασθένεια, αλλά μια διαφορετικότητα στη δομή του εγκεφάλου, η οποία χρειάζεται έναν διαφορετικό τρόπο διδασκαλίας. Τα άτομα μεδυσλεξία είναι χαρισματικά και πολύ παραγωγικά. Επίσης, σύμφωνα με καινούργιες μελέτες η νοημοσύνη δεν έχει σχέση με τη δυσλεξία.

Πώς θα καταλάβω αν το παιδί μου έχει δυσλεξία; Ποια είναι τα συμπτώματα;

Δείτε τις παρακάτω ερωτήσεις – σχετίζονται με Μαθησιακές Δυσκολίες – και αν οι περισσότερες απαντήσεις στις ακόλουθες ερωτήσεις είναι «Ναι», τότε θα ήταν καλό να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό για να γίνει τεστ δυσλεξίας και περαιτέρω διάγνωση.


Για όλες τις ηλικίες

  • Υπάρχει κάποιος στην οικογένεια που να είχε δυσκολία στη γραφή ή στην ανάγνωση;
  • Υπάρχει δυσκολία στην πραγματοποίηση τριών εντολών στη σειρά;
  • Άργησε το παιδί σας να μιλήσει ή να μιλήσει καθαρά;
  • Φαίνεται έξυπνο σε κάποιες δραστηριότητες ενώ «μπλοκάρει» σε κάποιες άλλες;

Ηλικίες 6-11

  • Κάνει ανάγνωση με αργό ρυθμό ή με κομπιάσματα ή χωρίς να σταματάει στα σημεία στίξης;
  • Έχει δυσκολία στην ορθογραφία ακόμα και όταν αντιγράφει;
  • Αντιστρέφει γράμματα ή αριθμούς; (π.χ. 9 αντί 6, 15 αντί 51, κια αντί και)
  • Αντικαθιστά ή παραλείπει γράμματα;
  • Γράφει ή διαβάζει την ίδια λέξη με διαφορετικούς τρόπους στο ίδιο κείμενο;
  • Έχει έλλειψη συγκέντρωσης όταν μελετάει;
  • Έχει δυσκολία στην κατανόηση της διαδοχής και του χρόνου (ώρες, ημέρες κλπ);
  • Μπερδεύει το αριστερό με το δεξί;
  • Δεν θυμάται την προπαίδεια;
  • Απαντάει σε ερωτήσεις προφορικά αλλά δυσκολεύεται να τις γράψει;
  • Είναι αδέξιο στις κινήσεις του γενικά;
  • Έχει δυσκολία να ξεχωρίσει ήχους όπως β-δ ή θ-δ;

Ηλικίες 12-18

  • Όταν κάνει ανάγνωση κειμένου, διαβάζει με ανακρίβεια;
  • Κάνει πολλά ορθογραφικά λάθη;
  • Έχει δυσκολία στο να κρατάει σημειώσεις ή να αντιγράφει;
  • Έχει δυσκολία στο σχεδιασμό και γράψιμο μιας έκθεσης, μιας επιστολής ή μιας αναφοράς;

Αυτά είναι μερικά από τα πιο συνηθισμένα «σημάδια» (ή και συμπτώματα), ότι ένα παιδί ή έφηβος μπορεί να έχει δυσλεξία. Η πρώιμη ανίχνευση της δυσλεξίας είναι υψίστης σημασίας για το μέλλον των παιδιών, επειδή μας επιτρέπει να οργανώσουμε έγκαιρα θεραπευτικά προγράμματα, να στηρίξουμε ψυχολογικά τα παιδιά και τις οικογένειες και να προλάβουμε τυχόν σοβαρότερες συνέπειες. Όμως ακόμα και ένα παιδί 11-12 χρόνων (και πάνω) μπορεί να επωφεληθεί σε ικανοποιητικό βαθμό από το θεραπευτικό πρόγραμμα.

Στο Παιδαγωγικό Κέντρο, στόχος μας είναι η έγκαιρη διάγνωση της δυσλεξίας μέσω κατάλληλων τεστ, έτσι ώστε να μην χαθεί πολύτιμος χρόνος για το παιδί. Καθοδηγούμε τους γονείς για τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες στις οποίες πρέπει να απευθυνθούν, ερχόμαστε σε επαφή με το σχολικό περιβάλλον εφόσον χρειαστεί με απώτερο σκοπό την όσο το δυνατόν πιο σύντομη και αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος.

πηγή: paidagogiko.gr