Η κακή διαπαιδαγώγηση και τα ψυχολογικά προβλήματα που δημιουργεί στα παιδιά.

Advertisements

ΟΜΟΡΦΑ ΨΕΜΑΤΑ!

 

Γράφει η Τριάδα Καποτά, εκπαιδευτικός

ΟΜΟΡΦΑ ΨΕΜΑΤΑ

ΜΑΡΤΙΟΣ 13, 2017 06:18 ΜΜ
05789be4ec03b11296d4f725295589b3.jpg

 

 Λευκό ψέμα το χρωματιστό, κατά συνθήκη ψέμα το λόγιο, παλιοψέματα τα νευριασμένα, ψέμμα ή ψέμα το ορθογραφημένο, ασύστολο ψέμα το ξεδιάντροπο, κατάφωρο το κατακριτέο, χονδροειδές το χορτασμένο, τερατώδες  του παραμυθιού, χοντρό θέλει διατροφή και άσκηση, αθώο το εισαγγελικό, ψέμα με ουρά, του ζωολογικού κήπου, ψεματάκι το υποκοριστικό, ψεματάρα το μεγεθυντικό.

Όπως και να χει η αναληθής πρόταση αυτού που γνωρίζει και συνειδητά αποκρύπτει την αλήθεια είναι το ψέμα.

Ψέματα παντού… ψέματα που αγαπάμε να μισούμε…

Είναι τέχνη και τεχνική. Είναι εύκολο και βολικό. Με λίγο καλό χειρισμό και καταπίνεται αμασητί…

Πόσο μας αρέσουν τα ψέματα; Και μην βιαστείτε να σκεφτείτε την ατάκα <<σιχαίνομαι το ψέμα και την υποκρισία>>, που θυμίζει καλλιστεία….

Το χειρότερο δεν είναι να ακούσουμε  ψέματα… τα χειρότερα είναι αυτά που πιστεύουμε ,ενώ μέσα μας αυτή η φωνούλα παίρνει τη ντουντούκα και μας φωνάζει <<ΜΗΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ>>.

Κατά θεματικές ενότητες:

Ψέμα στις σχέσεις : Ερωτευόμαστε και εμπιστευόμαστε ανθρώπους που με μαθηματική ακρίβεια θα μας πληγώσουν και  καταπίνουμε τα όμορφα ψέματα με βουλιμία. Κι όταν έρχεται η ώρα του απολογισμού, επιβεβαιώνονται, οι φόβοι που είχαμε από την πρώτη στιγμή που κοιτάξαμε στα μάτια τον συγκεκριμένο άνθρωπο και ανέτειλε η απάτη .

Ψέμα στην πολιτική: Παροιμιώδεις ο Μαυρογιαλούρος και ο Ψευτοθόδωρος που εξαπάτησαν το λαό.

Πρόσφατη και η εκλογική μας εμπειρία όπου εκλέξαμε μια κυβέρνηση πιστεύοντας ότι θα κάνει θαύματα, θα  λύσει παθογένειες δεκαετιών  σε ένα βράδυ. Και δεν είναι  το πρώτο μας λάθος … Χρόνια εθελοντές στο παραμύθι των πολιτικών. Όποιος έταζε τα περισσότερα  και μας τάιζε ψέματα ήταν η επόμενη κυβέρνηση. Η ειρωνεία είναι ότι γνωρίζουμε από πριν πού θα καταλήξει, αλλά εμμένουμε σχεδόν μαζοχιστικά στον ψεύτη.

Ψέματα στη διαφήμιση: Δεν είναι τυχαίο που έχει αναχθεί σε επιστήμη. Ό, τι μας ταΐζουν ακόμα κι αν υπόσχεται θαύματα τρέχουμε να το δοκιμάσουμε.Ας υποθέσουμε ότι βγαίνει ένα δήθεν φαρμακευτικό προϊόν που θα μας αδυνατίζει ενώ ταυτόχρονα μπορούμε να καταναλώνουμε πιτόγυρα και μπακλαβάδες. Φαντάζεστε τι θα γινόταν στα φαρμακεία ; Δεν περιγράφω άλλο.

Τελικά πρέπει να είναι γλυκιά η αναμονή μέχρι να αποδειχτεί το ψέμα. Εκείνος ο λίγος καιρός που μεσολαβεί μέχρι να πέσουν τα προσωπεία , ο λίγος καιρός που ζούμε με την ελπίδα του καλύτερου , ο λίγος καιρός μέχρι να επιβεβαιωθούν πανηγυρικά οι φόβοι μας και να μην έχουμε ποιόν να κατηγορήσουμε γιατί <<μασήσαμε>> το ψέμα που ξέραμε ότι είναι πικρό κι όμως το φάγαμε γιατί ήταν στην πιατέλα με τα γλυκά.

ΠΗΓΗ: Πρώτη News

Ημερήσια Εφημερίδα της Ηλείας.

Ευχαριστώ την εξαίρετη συνάδελφο αλλά και φίλη, με την οποία μοιραστήκαμε ωραίες στιγμές εκείνον το χειμώνα που υπηρετούσαμε σε ένα από τα Δημοτικά Σχολεία του νομού Ηλείας, για την παραχώρηση του άρθρου. Η επιλογή της εικόνας είναι δική μου επιλογή λόγω του ότι ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα, με το οποίο μας μεγαλώνουν εμάς τις γυναίκες, είναι το μυθικό ψέμα του γάμου! Και πάλι σε ευχαριστώ!

ΥΠΕΡΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟΙ ΓΟΝΕΙΣ, ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ!

Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα!

Οι γονείς που είναι υπερπροστατευτικοί απέναντι στα παιδιά τους, ανατρέφουν δυσλειτουργικά παιδιά!

9676304e908edd3c4e2c864ee2cc23d7

Αυτό το είδος ανατροφής περιορίζει πολύ τα παιδιά, τα καταπιέζει, δεν τα αφήνει ν’ αναπνεύσουν. Οι υπερπροστατευτικοί γονείς δεν αντιλαμβάνονται την ανατροφή των παιδιών σαν στήριξη και συμπαράσταση στο παιδί, σαν ένα ισορροπημένο συνδυασμό εγγύτητας και απόστασης. Απεναντίας θεωρούν πως πρέπει να αφοσιωθούν ολοκληρωτικά στην ανατροφή του παιδιού και να του παρέχουν αδιάκοπα τη βοήθειά τους.

Τα παιδιά που είναι πάντοτε προστατευμένα δεν μαθαίνουν να αξιολογούν σωστά τις ικανότητές τους. Έτσι αισθάνονται ανασφάλεια, φοβούνται να ξεπεράσουν τα όρια και να δοκιμάσουν καινούργια πράγματα. Τα υπερπροστατευμένα παιδιά παραιτούνται εύκολα, δεν αντέχουν τις απογοητεύσεις, αντιδρούν με κλάματα και γκρίνια, και στην παραμικρή δυσκολία καταφεύγουν στους γονείς, οι οποίοι, αντί να τους προσφέρουν απλώς στοργή και παρηγοριά, αρχίζουν να τα κανακεύουν ή προσπαθούν να τα κάνουν να ξεχάσουν την απογοήτευσή τους: «Έλα δω. Δεν ήρθε το τέλος του κόσμου, θησαυρέ μου!». «Αχ, τι σου έκαναν πάλι μικρό μου!». «Έλα, αγάπη μου, θα σου δείξω εγώ πώς γίνεται!».

Η υπερπροστατευτική ανατροφή δεν αφήνει τα παιδιά να μεγαλώσουν, τα κρατά νοητικά και συναισθηματικά εξαρτημένα από τους ενήλικες του κοντινού τους περιβάλλοντος. Οι υπερπροστατευτικοί γονείς συγχέουν την ανάγκη του παιδιού για σχέση και συναισθηματικό δέσιμο με την προσκόλληση, τη συμβιωτική ενότητα, την αμοιβαία εξάρτηση.

Αυτό που συνδέει τους υπερπροστατευτικούς γονείς με τα παιδιά τους είναι η διαρκής ανησυχία. Οι γονείς ανησυχούν: «Από το πρωί ως το βράδυ το μόνο που σκέφτομαι είναι: Μακάρι να πάνε όλα καλά για τα παιδιά μου! — Μόνο όταν τα παιδιά μου είναι καλά είμαι κι εγώ καλά!». Έτσι αρχίζουν ν’ ανησυχούν και τα παιδιά: «Θέλω να είναι καλά οι γονείς μου. Δεν θέλω να στενοχωριούνται!». Το αποτέλεσμα είναι μια υπερβολικά προσαρμοστική συμπεριφορά των παιδιών.

05a6779922c2a489f2c45fee088de94f

Έτσι όμως δεν χτίζεται η πρωταρχική εμπιστοσύνη, δεν δημιουργούνται σταθεροί δεσμοί — οπότε το παιδί δεν καταφέρνει να βιώσει με θετικό τρόπο την αμφισβήτηση των κανόνων και των ορίων. Γίνεται διατακτικό κι εξαρτημένο. Αποφεύγει τις προκλήσεις, φοβάται να εξερευνήσει το καινούργιο και το άγνωστο που ίσως να κρύβουν κινδύνους. Βλέπουμε όμως ότι τα υπερπροστατευμένα παιδιά είναι εκείνα που απειλούνται περισσότερο από κινδύνους, γιατί όταν ξαφνικά βρεθούν σε μια επικίνδυνη κατάσταση και πρέπει να βασιστούν στις δικές τους δυνάμεις, δεν γνωρίζουν πώς να προστατευτούν.

Όλα τα παιδιά πρέπει να διδαχθούν από κάτι που δεν έκαναν σωστά, από το «μάλωμα» του δασκάλου, από την «τιμωρία» στο σπίτι. Όλο και πιο συχνά καταφτάνουν στο σχολείο γονείς και παραπονούνται για τους δασκάλους: « Ο κύριος τάδε μάλωσε το παιδί μου επειδή δεν είχε διαβάσει». Τους φαίνεται παράξενο που ο δάσκαλος κάνει παρατήρηση στο παιδί τους……Λες και ο δάσκαλος θα έπρεπε να το επικροτήσει που πήγε αδιάβαστο και να μην του πει τίποτα!

Όλα τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν ότι ο κόσμος όπου θα βγουν μόνα τους αργότερα, είναι σκληρός, θα αντιμετωπίσουν την απόρριψη, την αποδοκιμασία, την κοροϊδία και άλλες δύσκολες συνθήκες. Εάν λοιπόν, κάθε φορά που το παιδί μας αντιμετωπίζει κάτι και επεμβαίνουμε μονίμως εμείς, τότε δεν θα μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνο του ΠΟΤΕ!

 

 

 

 

 

 

 

BACK TO SCHOOL. Πώς να πιάσετε κουβέντα με το παιδί σας μετά το σχολείο!

ba7034f6269ddde193984fa99fb70fc6

Είμαι μαμά τριών παιδιών και μόνο το ένα από τα τρία μου λέει όσα γίνονται στο σχολείο του. Τα άλλα δυο δεν είναι και τόσο ομιλητικά για το πώς πέρασαν στο σχολείο, εάν συνέβη κάτι καλό ή κάτι που τα πείραξε και τα ενόχλησε…. Ψάχνοντας λοιπόν και εγώ σαν μαμά βρήκα κάποιους τρόπους που είναι πολύ απλοί αλλά πιστεύω, πως θα κάνουν τα παιδιά μας να ανοιχτούν και να μιλήσουν για το πώς πέρασαν στο σχολείο.


Ας αποφύγουμε την ερώτηση: «Πέρασες καλά σήμερα στο σχολείο;» και ας ρωτήσουμε κάτι από τα παρακάτω:

«Τι χρώμα παπούτσια φορούσε ο δάσκαλος ή η δασκάλα;»

«Η καινούρια τάξη έχει πολλά παράθυρα;»

«Με ποιο παιδάκι κάθισες;»

«Έγινε τίποτα αστείο σήμερα στην τάξη;»

«Το κολατσιό σου ήταν χορταστικό και αρκετό;»

«Ποιο ήταν το καλύτερο μάθημα που κάνατε σήμερα;»

«Ζωγραφική και γυμναστική πόσες φορές την εβδομάδα θα κάνετε;»


Μην πιέζετε ποτέ τα παιδιά σας να μιλήσουν εάν δεν θέλουν.

 

Δώστε τους χρόνο και χώρο, γιατί καταλαβαίνουν πάντα εάν και όποτε εσείς έχετε άγχος  και δυστυχώς τους το μεταδίδετε και κλείνονται περισσότερο στον εαυτό τους.

Καλή σχολική χρονιά!

 

 

 

 

Πώς να φτιάξουμε ένα σπίτι γεμάτο αυτοπεποίθηση για τα παιδιά μας.

Δημιουργήστε το κατάλληλο πλαίσιο μέσα στο σπίτι, όπου το παιδί θα μπορεί να αναπτύξει μια προσωπικότητα γεμάτη αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη στις ικανότητές του.

ab9b79de09b68a2446547eee4105bdc3.jpg

Παρόλο που εμείς οι γονείς δεν μπορούμε να ελέγξουμε όλα όσα συμβαίνουν στα παιδιά μας εκτός σπιτιού (στο σχολείο ή στο φροντιστήριο ή με τις παρέες τους), μπορούμε να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες προϋποθέσεις, έτσι ώστε στο σπίτι το παιδί να νιώθει ασφαλές και να αποκτά αυτοπεποίθηση και σιγουριά για τον εαυτό του.

Έτσι, θα μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αντιξοότητες που συναντούν εκτός σπιτιού και ίσως να βοηθήσουν και άλλα παιδιά που ενδεχομένως είναι σκληρά με τον εαυτό τους και έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση.

Τα βήματα για να εξασφαλίσουμε ένα θετικό περιβάλλον για τα παιδιά μας είναι τα εξής:

Βήμα πρώτο:Έπαινος (αλλά με μέτρο).

Μπορεί η διαρκής κριτική στο παιδί να το κάνει να αμφιβάλλει για τις ικανότητές του αλλά από την άλλη μεριά ο υπερβολικός έπαινος μπορεί να το κάνει να νιώθει ότι είναι ανώτερο από τους άλλους και να του δημιουργήσει άλλα προβλήματα.

Έτσι, το καλύτερο είναι να τα επαινούμε με μέτρο και, όποτε χρειάζεται, να τους δίνουμε τις πληροφορίες ή την ανατροφοδότηση που πρέπει.

Βήμα δεύτερο: Στοργή.

Όταν δίνουμε απλόχερα μια αγκαλιά και δείχνουμε στοργή στα παιδιά μας, τα κάνουμε να νιώθουν ασφάλεια ότι βρισκόμαστε δίπλα τους και τα αγαπάμε, νοιαζόμαστε γι αυτά. Δεν φαντάζεστε πόσο σημαντική είναι μια αγκαλιά και η φράση «σ’αγαπώ».

Επίσης, η στοργή που δείχνουμε στα παιδιά μας τα κάνει να μαθαίνουν με τη σειρά τους να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και να μπορούν πιο εύκολα να αντιμετωπίσουν τυχόν μελλοντικά προβλήματα.

Βήμα τρίτο:Απαγόρευση αρνητικών σχολίων στο σπίτι.

Είναι δύσκολο και πολλές φορές δυσκολευόμαστε και εμείς οι μεγάλοι να το κάνουμε όμως το να αποτρέπουμε τα παιδιά μας να χρησιμοποιούν λέξεις με αρνητική χροιά όπως «χοντρός, βλάκας, άσχημος…» .

Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να μην δημιουργούμε ένα περιβάλλον όπου καλλιεργείται το κουτσομπολιό, γιατί με τον τρόπο αυτό δίνουμε πολύ απλά το καλό παράδειγμα στα παιδιά μας και αισθάνονται σεβασμό προς τον συνάνθρωπό τους. Αρχίζουν να καταλαβαίνουν μέχρι που φτάνει ο σεβασμός για τους άλλους και πόσο πρέπει να τους σέβονται και οι γύρω τους.

 

 

 

Η ώρα του τσακωμού στο ζευγάρι. Πώς αντιδρούμε…

Τη σημερινή ημέρα που εορτάζεται ως ημέρα γυναίκας, δεν θα μπορούσα παρά να ψάξω και να βρω τους τρόπους με τους οποίους αντιμετωπίζει τις διαφωνίες ένα ζευγάρι, πράγμα το οποίο δείχνει αυτόματα πόσο αγαπάει ο ένας σύντροφος τον άλλο.Είναι αυτό που μου έλεγε η μητέρα μου με απλά λόγια :» ο καλός καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται».

Να λοιπόν πώς πρέπει να διαχειριζόμαστε τους διαπληκτισμούς και τις διαφωνίες με τον σύντροφό μας:

1. Χρησιμοποιούμε εκφράσεις σε πρώτο ενικό πρόσωπο.

2. Απαγορεύονται τα χτυπήματα, το σπρωξίματα, κλπ.

3. Όχι όρκοι, αισχρολογίες, περιφρόνηση, σαρκασμός.

4. Μόνο δύο τσακώνονται, οι άλλοι μένουν απέξω.


 

534e51b378bb958b6c583130ad4d094a

 

Αναλυτικότερα:

  •  Όταν ο ένας μιλάει ο άλλος σιωπά για δύο λεπτά και μετά εναλλάσσονται. Δεν διακόπτουμε.
  •  Δεν φεύγουμε από το θέμα.
  •  Εστιαζόμαστε στο παρόν, στο τώρα. Όχι στο πριν και το μετά.
  •  Δεν υποθέτουμε, προβαίνουμε σε συμπεράσματα, θεωρούμε κάτι δεδομένο, δεν θεωρητικολογούμε, δεν εικάζουμε, δεν κάνουμε χειρονομίες, όχι κρίσεις, όχι σαρκαστικά σχόλια με αυτά που εννοεί ο άλλος. Προσπαθούμε να καταλάβουμε.
  •  Λέμε ότι νιώθουμε. Δεν υποθέτουμε ότι ο άλλος ξέρει πως νιώθουμε, τι θέλουμε, ή τι εννοούμε.
  •  Δεν υποτιμάμε τα κατορθώματα του άλλου.
  •  Και για τους δύο πρέπει να ισχύουν οι ίδιοι κανόνες.
  •  Δεν διακόπτουμε, δεν αλλάζουμε το θέμα.
  •  Δεν παραπλανούμε.
  •  Δίνουμε στον άλλο τη δυνατότητα να αλλάξει ή να πάρει πίσω τη γνώμη του.
  •  Δεν κριτικάρουμε ή προσβάλουμε.
  •  Δεν πιέζουμε τον άλλο.
  •  Δεν φωνάζουμε.
  •  Δεν απειλούμε.
  •  Μιλάμε ήρεμα.

Οπότε κορίτσια την επόμενη φορά ας προσπαθήσουμε να είμαστε πιο πολιτισμένοι εάν μας ενδιαφέρει ο σύντροφός μας και η οικογένειά μας.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

 

25ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ.

ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙΣ & ΜΗΝ ΑΝΕΧΕΣΑΙ ΤΗ ΒΙΑ! (γράφει η Δέσποινα Μελισσαροπούλου, δικηγόρος)

woman-144106_640

Η πιο σκληρή αλήθεια στην  ενδοοικογενειακή βία είναι ότι είναι πολύ πιο συχνό φαινόμενο από ότι νομίζουμε.

Είναι πάρα πολλές οι περιπτώσεις που, εντός της οικογένειας, διαπράττονται πράξεις ή απειλές πράξης βίας (πχ θα σε χτυπήσω κλπ) συνήθως από τον άντρα, ο οποίος εκμεταλλεύεται τη σωματική του ρώμη, προς τη γυναίκα, η οποία είναι πιο αδύναμη σωματικά. Όχι όμως και ψυχικά.. Και αυτό πρέπει να το εμπεδώσουμε προκειμένου να αντισταθούμε όλες οι γυναίκες ενάντια σε κάθε μορφής κακοποίηση (είτε σωματική είτε ψυχολογική). Είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι ελάχιστες γυναίκες καταγγέλλουν την κακοποίηση που δέχονται. Και αυτό οφείλεται σε πολλούς λόγους (σε κοινωνικά στερεότυπα τύπου τα εν οίκω μη εν δήμω, σε ντροπή για την έκθεση και τα σχόλια που θα ακολουθήσουν, σε αδυναμία, σε φόβο ότι θα διαλυθεί η οικογένεια ή ακόμα χειρότερα ότι θα επακολουθήσουν ακόμα πιο έντονα περιστατικά κακοποίησης κλπ).

Είναι πολλοί οι τρόποι, που μπορεί να εκδηλωθεί μία πράξη βίας και δεν είναι της παρούσης να τους αναλύσουμε (μπορεί κάποιος να ενημερωθεί από το διαδίκτυο και από πολλούς κοινωνικούς φορείς οι οποίοι δρουν και βοηθούν γυναίκες που δέχονται κακοποίηση, διατηρώντας την ανωνυμία τους).

Η ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΒΙΑΣ.

Σε αυτό που θέλω να εστιάσω είναι ότι πλέον στην Ελλάδα, υπάρχει νομοθέτημα που προστατεύει από την ενδοοικογενειακή βία (ν. 3500/2006). Στην ενδοοικογενειακή βία υπάγονται περιπτώσεις που λαμβάνει χώρα κακοποίηση μεταξύ ατόμων που συνδέονται με οικογενειακούς δεσμούς ή βρίσκονται εντός μίας έγγαμης ή συντροφικής σχέσης. Η κακοποίηση έχει πολλές μορφές [δεν είναι απαραίτητο να συνίσταται σε εξάσκηση σωματικής βίας (χτυπήματα) αλλά και σε λεκτική βία, σε σεξουαλική βία, σε ποικίλης φύσης εκβιασμούς κλπ.]

Στο πλαίσιο του νόμου αυτού προστατεύονται οι σύζυγοι, οι γονείς και οι συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας και τα από υιοθεσία τέκνα τους. Προστατεύονται επίσης και οι συγγενείς εξ αίματος και εξ αγχιστείας μέχρι τετάρτου βαθμού, οι δικαστικοί παραστάτες, οι ανάδοχοι γονείς, εφόσον συνοικούν. Επιπλέον προστατεύεται κάθε ανήλικο πρόσωπο που συνοικεί με την οικογένεια. Προστατεύονται οι μόνιμοι σύντροφοι και τα τέκνα τους, εφόσον αυτά συνοικούν και οι τέως σύζυγοι.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου ενδοοικογενειακή βία υπάρχει, όταν ένα μέλος της οικογένειας προξενεί/ασκεί σε άλλο μέλος: α) εντελώς ελαφρά σωματική κάκωση, β) επικίνδυνη σωματική βλάβη, γ) βαριά σωματική ή διανοητική βλάβη, δ) απειλές που προκαλούν τρόμο ή ανησυχία ή απομόνωση του θύματος ή προσβολή αξιοπρέπειας.

Επιπλέον είναι πολύ σημαντικό να σημειώσουμε ότι πλέον τιμωρείται και  ο βιασμός μέσα στο γάμο, δηλαδή ο εξαναγκασμός, με χρήση σωματικής βίας ή με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου της συζύγου σε ερωτική πράξη.

Με τον ως άνω νόμο προβλέπονται μέτρα προστασίας τόσο αστικά (ασφαλιστικά μέτρα για την απομάκρυνση του δράστη, η άσκηση ενδοοικογενειακής βίας θεωρείται λόγος διαζυγίου με υπαιτιότητα του δράστη) όσο και ποινικά(δυνατότητα υποβολής έγκλησης ή σε περιπτώσεις σωματικής βίας και αυτεπάγγελτη άσκηση ποινικής δίωξης κατά του δράστη με απειλή φυλάκισης από 1 έτος έως και κάθειρξη 10 ετών ανάλογα τη σοβαρότητα του τελεσθέντος αδικήματος).

Προϋπόθεση όμως για να εφαρμοστούν τα ως άνω μέτρα είναι η καταγγελία της κακοποίησης ή επαπειλούμενης κακοποίησης.

Δεν πρέπει να ανεχόμαστε ούτε να επιτρέπουμε πράξεις ή απειλές βίας, οι οποίες υποβαθμίζουν τη ζωή μας, την προσωπικότητά μας, την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό μας. Το πιο σημαντικό είναι να εμπεδώσουμε ότι έχουμε τη δυνατότητα αλλά και τα μέσα για να αντισταθούμε.