Τα συμπτώματα που φανερώνουν ότι μπαίνεις στην εμμηνόπαυση!

7ac2c525cef1ceaafe1e220bda6b513d

Η ηλικία στην οποία μια γυναίκα μπαίνει στην εμμηνόπαυση διαφέρει για καθεμία. Η μέση ηλικία είναι τα 51, συν-πλην, αλλά μπορεί να ξεκινήσει και από τα 40. Τι γίνεται, λοιπόν, όταν έχεις εξάψεις, μεταλλαγές διάθεσης και ακανόνιστες περιόδους και δεν είσαι 51 χρονών;


Μπορεί να είναι προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο, πρόωρη εμμηνόπαυση ή προεμμηνόπαυση; Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, προεμμηνόπαυση (ή αλλιώς και κλιμακτήριος) είναι η μεταβατική περίοδος από τις κανονικές εμμηνορυσιακές περιόδους στην απόλυτη έλλειψη περιόδου.

Η μετάβαση αυτή μπορεί να πάρει μέχρι και 10 χρόνια και να εμφανίζεις συμπτώματα προεμμηνορυσιακού συνδρόμου και εμμηνόπαυσης ή και καθόλου.Ανακάλυψε, λοιπόν, αν οι εξάψεις που νιώθεις σημαίνουν ότι μπαίνεις στην κλιμακτήριο.

 Οι  ενδείξεις ότι μπαίνεις στην εμμηνόπαυση είναι:

  • Ακανόνιστες περίοδοι, συντομότερες και με μικρή ροή αίματος, εντονότερες περίοδοι, πλασματικές περίοδοι, αλλά και κύκλος πιο σύντομος ή πιο μεγάλος. Όταν αρχίζουν να σε ταλαιπωρούν τέτοια συμπτώματα, κάνε έναν αιματολογικό ορμονικό έλεγχο και ένα υπερηχογράφημα μήτρας ωοθηκών, ώστε να είναι σίγουρο ότι οι ανωμαλίες αυτές οφείλονται στην εμμηνόπαυση. Μην ξεχνάς ότι κατά την περίοδο αυτή συνεχίζουν να παράγονται οιστρογόνα, αλλά σε περιορισμένο βαθμό.
  • Μεταλλαγές διάθεσης, ξαφνική ευσυγκινησία.
  • Υπερβολική Κόπωση
  • Κατάθλιψη
  • Αύξηση βάρους.
  • Εξάψεις, νυχτερινές εφιδρώσεις, και/ ή αίσθηση κρύου, αίσθηση μόνιμης εφίδρωσης.
  • Έλλειψη ύπνου (με ή χωρίς νυχτερινές εφιδρώσεις).
  • Ξηρότητα κόλπου.
  • Απώλεια ερωτικής διάθεσης.
  • Διαταραχές στην ούρηση (απώλεια ούρων ή επιτακτική ούρηση).
  • Απώλεια μνήμης και λάθη απροσεξίας.
  • Πονοκέφαλοι.
  • Ευαισθησία μαστών.
  • Τριχόπτωση ή γενικά απώλεια μαλλιών.
  • Γαστρεντερική διαταραχή, φούσκωμα, δυσπεψία, ναυτία, πρήξιμο.
  • Τα νύχια γίνονται πιο μαλακά, καταστρέφονται και σπάνε πιο εύκολα.
  • Οστεοπόρωση (έπειτα από αρκετά χρόνια).
Συνεργάστηκε ο Θωμάς Γκίκας, γυναικολόγος- μαιευτήρας
πηγή: περιοδικό shape
Advertisements

Τα οφέλη των λιπαρών ω-3 στην ανάπτυξη των παιδιών.

Πώς οι τροφές πλούσιες σε λιπαρά ω-3 βοηθούν τα παιδιά.

Σύμφωνα με μελέτες, μία διατροφή πλούσια  σε λιπαρά ω-3 όχι μόνο βοηθάει σε ένα υγιεινό μοντέλο ανάπτυξης των παιδιών, αλλά τα βοηθάει επίσης να είναι πιο έξυπνα, πιο συγκεντρωμένα και να συμπεριφέρονται πιο σωστά! Ναι καλά ακούσατε!

Όσο και αν σας ακούγεται παράξενο, μια διατροφή πλούσια σε λιπαρά ω-3 βοηθάει στην καλύτερη συμπεριφορά των παιδιών. Σύμφωνα με μια έρευνα που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο της  Πενσυλβάνια στην Αμερική και η οποία κράτησε 6 μήνες, απεδείχθη ότι  μια ομάδα παιδιών στα οποία  παρέχονταν  τροφές πλούσιες σε λιπαρά ω-3, η συμπεριφορά τους στον κοινωνικό περίγυρο  βελτιώθηκε κατά πολύ. Αυτόματα παρατηρήθηκε βελτίωση στην συμπεριφορά των γονιών τους, αφού, ως γνωστόν,  παιδιά με καλή ανατροφή σημαίνει και ευχαριστημένοι και ικανοποιημένοι γονείς.

Το 2013 σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε Πανεπιστήμιο της Αμερικής, ανακαλύφθηκε ότι μια διατροφή πλούσια σε λιπαρά ω-3 σε μια εγκυμονούσα γυναίκα, βοηθάει στην καλύτερη ανάπτυξη του εγκεφάλου του εμβρύου και σε πιο έξυπνα παιδιά.

Πώς να εντάξουμε τα λιπαρά ω-3 στην διατροφή μας;

Τα βρίσκουμε σε ψάρια όπως ο σολωμός ή ο τόνος, σε αυγά, σε ψωμί και γαλακτοκομικά προϊόντα.  Όλο και πιο πολλά γιαούρτια, που κυκλοφορούν στο εμπόριο. είναι πλούσια σε λιπαράω-3. Επίσης, για όσους δεν προτιμούν τα ζωικά λιπαρά, υπάρχουν φυλλώδη πράσινα λαχανικά και  λιναρόσποροι πλούσιοι σε ω-3.

 

Οι 20 top τροφές
Τρόφιμο Περιεκτικότητα σε ω-3 (γρ.)
Λιναρόσπορος (2 κουταλιές)
Καρύδια (1/4 φλιτζανιού)
Σολομός (120 γρ.)
Σκουμπρί (120 γρ.)
Πέστροφα ιχθυοτροφείου (120 γρ.)
Σαρδέλες σε λάδι (120 γρ.)
Ξιφίας (120 γρ.)
Τόνος ψάρι (120 γρ.)
Πέρκα (120 γρ.)
Γαρίδες μαγειρεμένες (120 γρ.)
Λυθρίνι μαγειρεμένο (120 γρ.)
Χταπόδι μαγειρεμένο (120 γρ.)
Λαχανάκια Βρυξελλών (1 φλιτζάνι)
Μπακαλιάρος μαγειρεμένος (120 γρ.)
Κουνουπίδι / Μπρόκολο βρασμένο (1 φλιτζάνι)
Λάχανο βρασμένο (1 φλιτζάνι)
Σπανάκι βρασμένο (1 φλιτζάνι)
Φιστίκια Αιγίνης (1/2 φλιτζάνι)
Σουσάμι ψημένο (2 κουταλιές)
Ταχίνι (2 κουταλιές)
3,5 γρ.
2,27 γρ.
2,56 γρ.
1,65 γρ.
1,4 γρ.
1,36 γρ.
1,2 γρ.
0,8 γρ.
0,55 γρ.
0,4 γρ.
0,4 γρ.
0,4 γρ.
0,26 γρ.
0,3 γρ.
0,2 γρ.
0,17 γρ.
0,15 γρ.
0,15 γρ.
0,1 γρ.
0,1 γρ.

Οι παρακάτω πρακτικοί τρόποι θα μας βοηθήσουν να εντάξουμε τα ω-3 λιπαρά οξέα στην καθημερινότητά των παιδιών μας αλλά και στην δική μας και να επωφεληθούμε στο έπακρο από τα οφέλη τους.
● Για πρωινό, προσθέτουμε καρύδια στο γιαούρτι ή το γάλα με τα δημητριακά μας.
Τους δίνουμε για δεκατιανό στο σχολείο  ένα κουλούρι με σουσάμι ή μια χούφτα καρύδια.
● Μαγειρεύουμε  2-3 φορές την εβδομάδα ψάρια (μεταξύ των οποίων και λιπαρά).
● Συνοδεύουμε κάθε γεύμα μας με λαχανικά εποχής που περιέχουν ω-3 λιπαρά οξέα, όπως είναι το λάχανο, το μπρόκολο, το κουνουπίδι και τα λαχανάκια Βρυξελλών.
● Ρίχνουμε σπόρους λιναρόσπορου στη σαλάτα μας.
● Δοκιμάζουμε να φτιάξουμε μόνοι μας ψωμί, προσθέτοντας λιναρόσπορο. 

πηγή: περιοδικό body and soul, περιοδικό vita.

 

Γιατί κάνει κακό στα παιδιά η χρήση tablet.

Για όσους πιστούς της τεχνολογίας και εξαρτημένους χρήστες, διαβάστε τα παρακάτω σχετικά με την αλόγιστη χρήση των tablet ή smartphone και προβληματιστείτε.

Η παραχώρηση συσκευών όπως tablet και smartphones από τους γονείς προκειμένου να καθίσουν ήσυχα τα παιδιά τους, έχει αρνητικές συνέπειες στην ανάπτυξη δεξιοτήτων όπως ο αυτοέλεγχος, αλλά και στην συναισθηματική και διανοητική τους ανάπτυξη και συμπεριφορά, λέει νέα έρευνα που δημοσιεύει πρόσφατα η εφημερίδα Guardian.

Σύμφωνα με ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, οι γονείς θα πρέπει να είναι πιο συνετοί όταν δίνουν mobile συσκευές για να αποσπάσουν την προσοχή των παιδιών προσχολικής ηλικίας, καθώς η χρήση τους μπορεί να είναι επιζήμια για την «κοινωνική και συναισθηματική τους ανάπτυξη».

Εξάλλου, όπως προκύπτει από τα πορίσματα της έρευνας, η χρήση διαδραστικών οθονών από παιδιά κάτω των τριών ετών θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την ανάπτυξη δεξιοτήτων που απαιτούνται για την επίλυση προβλημάτων, ενώ μακροχρόνια μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στον τρόπο κατανόησης των μαθηματικών.

Οι ερευνητές συνιστούν στους γονείς να περνούν τα παιδιά όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο μπροστά σε μία οθόνη, συμπεριλαμβανομένης της τηλεόρασης, και να αφιερώνουν τουλάχιστον μια ώρα καθημερινά σε δραστηριότητες που περιλαμβάνουν παιχνίδι και αλληλεπίδραση με άλλα μέλη της οικογένειας.

Η επικεφαλής της έρευνας που διεξήγαγε η Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, Jenny Radesky, δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «στην παρούσα φάση, η χρήση των mobile συσκευών δημιουργεί περισσότερα ερωτηματικά παρά απαντήσεις».


Αλληλεπίδραση, επικοινωνία,  κάλυψη του συναισθηματικού κενού.Όταν βλέπεις ένα μικρό παιδί, του οποίου το το tablet έχει γίνει προέκταση του χεριού του, δεν μπορείς παρά να λυπηθείς και να προβληματιστείς για το απέραντο κενό που νιώθει το παιδί αυτό συναισθηματικά, αφού όλος του ο κόσμος είναι πίσω από την οθόνη. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ψυχολόγος για να κατανοήσει ότι αυτό που χρειάζεται είναι ένας άνθρωπος να μιλήσει και στην ουσία αυτό που κάνει με το tablet είναι να προσπαθεί να βγάλει μια κραυγή βοήθειας….

Η καθηγήτρια επιστημών, τεχνολογίας και κοινωνίας, από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας Μασαχουσέτης, Sherry Turkle, εξηγεί: Μέσω της συζήτησης με τους άλλους τα παιδιά μαθαίνουν να συνδιαλέγονται και με τον εαυτό τους αλλά και να περνούν χρόνο μόνα τους. Το να μάθει ένα παιδί να περνά χρόνο και μόνο του αποτελεί θεμέλιο λίθο της ανάπτυξής του, από μικρή ηλικία. Και δεν θέλετε τα παιδιά σας να χάσουν αυτό το «μάθημα» επειδή τα ηρεμείτε με μία ηλεκτρονική συσκευή.

Η Turkle έχει μιλήσει με αμέτρητους γονείς, έφηβους και παιδιά σχετικά με την χρήση των gadgets κατά την περίοδο της πρώιμης ανάπτυξης και, όπως λέει, φοβάται πως τα παιδιά που δεν μαθαίνουν στην αληθινή αλληλεπίδραση, η οποία συχνά μπορεί να έχει ελαττώματα και ατέλειες, θα καταλήξουν να πιστεύουν σε έναν κόσμο όπου οι τέλειες, γυαλιστερές οθόνες θα τους δίνουν μία λανθασμένη αίσθηση ακίνδυνης οικειότητας.

Τα παιδιά χρειάζεται να μάθουν να σκέφτονται χωρίς να εξαρτώνται από μία συσκευή. Χρειάζεται να μπορούν να εξερευνούν την φαντασία τους. Να συγκεντρώνουν το μυαλό τους και να γνωρίζουν ποιοι είναι. Έτσι ώστε μία μέρα να σχηματίσουν μία σχέση με έναν άλλον άνθρωπο, χωρίς τον πανικό της ενδεχόμενης μοναξιάς. Αν δεν μάθετε τα παιδιά σας να είναι και μόνα τους, το μόνο που θα μάθουν θα είναι το αίσθημα της μοναξιάς.

Μύθοι και πραγματικότητες:

Όταν λοιπόν οι περισσότεροι γονείς νιώθουν περήφανοι για το τρίχρονο ή τετράχρονο παιδί τους που γνωρίζει με τεράστια ευκολία να χειρίζεται όλα αυτά τα gadgets, πριν βιαστούν να περηφανευτούν, ας σκεφτούν κάτι αντίστροφο: θα επέτρεπαν στην τρίχρονη κόρη τους να βαφτεί με το μακιγιάζ που χρησιμοποιεί η μαμά; Θα άφηναν τον πεντάχρονο γιο τους να καπνίσουν τσιγάρο; Κι όμως, σας φαίνονται ακραία τα παραδείγματα, αλλά για σκεφτείτε πόσο κακό κάνουμε στα παιδιά μας με τόση ακτινοβολία, με τόση παθητικότητα, με τόσες εκπτώσεις που κάνουμε στον ψυχοσυναισθηματικό τους κόσμο!

Πηγή: Blogs.NYTimes

Πηγή: Guardian

Συντήρηση τροφίμων.

 

649d4eb28555fbf8fc86adec8187d7b5

Γιατί και πώς μολύνονται με μικροοργανισμούς τα τρόφιμα

Από τα χέρια μας… από τυχόν έντομα και άλλα ζωάκια… από το αν έρθουν σε επαφή με άλλα τρόφιμαΦυσικά υπάρχουν και μικροοργανισμοί στον αέρα, και αυτούς δύσκολα μπορούμε να τους αποφύγουμεΓιαυτό το ξαναλέω,  πλένουμε καλά τα χέρια μας, και μετά πρέπει να καθαρίσουμε καλά το ψυγείο και να το ετοιμάσουμε.

Γενικά όσον αφορά το ψυγείο, όλα τα φρέσκα κρέατα και ψάρια πρέπει να είναι σε πιο χαμηλά ράφια από τα τρόφιμα που έχουμε μαγειρέψει. Εκτός βέβαια και αν στο ψυγείο τα πιο πάνω ράφια είναι τα πιο κρύα και άρα πρέπει να έχουμε εκεί το κρέας. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να προσέξουμε το κρέας να είναι σε δοχεία και όχι μέσα στο χαρτί του χασάπη!

Αυτό το κάνουμε για να μην πέσουν μέσα στο μαγειρεμένο φαγητό ουσίες και υγρά από τα νωπά κρέατα και ψάρια.

Αφού λοιπόν πλύναμε τα χέρια μας και καθαρίσαμε το ψυγείοξεκινάμεΉ μάλλον δεν ξεκινάμε ακόμα! Πρέπει να θυμάστε δύο αριθμούς.. το 5 και το 65.


Τι σημαίνουν αυτοί οι αριθμοί

Ο πρώτος, το 5, είναι η θερμοκρασία κάτω από την οποία οι μικροοργανισμοί ζουν μεν, αλλά δεν αναπτύσονται.

Πάνω από τους 65 βαθμούς (ο άλλος αριθμός δηλαδή) οι περισσότεροι παθογόνοι μικροοργανισμοί που βρίσκονται στα τρόφιμα, πεθαίνουν.

Το ψυγείο μας είναι γύρω στους 4 βαθμούς, μια ασφαλής θερμοκρασία. Για να διατηρηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο το φαγητό μας, θα πρέπει να φτάσει σε αυτή τη θερμοκρασία, όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Λοιπόν! Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι το φαγητό που μαγειρεύεται πρέπει να μπαίνει στο ψυγείο μέσα σε 2 ώρες από την ώρα που μαγειρεύεται. Φυσικά μιλάμε για αυτό που θα μείνει και όχι για αυτό που θα φαγωθεί.

Στο φαγητό, καθώς κρυώνει, αναπτύσσονται μέσα του οι μικροοργανισμοί. Οι οποίοι κάνουν πάρτι από τους 30-40 βαθμούς, καθώς αναπτύσσονται γοργά.

Έτσι λοιπόν αυτό που πρέπει να κάνουμε όταν μαγειρεύουμε, είναι να σερβίρουμε αμέσως μετά το μαγείρεμα και το υπόλοιπο κατευθείαν στο ψυγείο.

Με αυτή τη διαδικασία τρώμε φρέσκο και λαχταριστό φαγητό και επίσης αφήνουμε λιγότερο χρόνο στους μικροοργανισμούς να πολλαπλασιαστούν

Άντε, αν θέλετε την αφήνετε έξω το πολύ μια ώρα για να κρυώσει λίγο.

Είναι σημαντικό όπως είπαμε να κρυώνουμε γρήγορα το φαγητό.

Άρα δεν βάζουμε την κατσαρόλα με τη φασολάδα έτσι ολόκληρη μέσα στο ψυγείο.

Αυτό γίνεται γιατί αφενός η κατσαρόλα είναι ακόμα ζεστή και έτσι παίρνει ώρα να κρυώσει για να αρχίσει μετά να κρυώνει και το φαγητό μας, και από την άλλη όσο μεγαλύτερη ποσότητα έχουμε σε ένα μπολ τόσο πιο πολύ αργεί να κρυώσει..

Πως το διαχειριζόμαστε λοιπόν όλο αυτό; Εύκολο είναι.

Κατ’ αρχήν μαζεύουμε μπολ που κλείνουν καλά.

Βάζουμε μερίδες από τη φασολάδα ή ότι άλλο φαγητό έχουμε σε αυτά, και τα βάζουμε στο ψυγείο και στην κατάψυξη. Μιας και έχουμε μικρότερες ποσότητες τώρα στα δοχεία μας, θα κρυώσουν πολύ πιο γρήγορα, ιδίως αν τα βάλουμε μακριά το ένα από το άλλο.

Επίσης όταν βάζουμε τα μπολ στο ψυγείο τα βάζουμε ανοιχτά ή μισάνοιχτα. Την ανάπτυξη των μικροοργανισμών βοηθάει η υγρασία. Οπότε με το να μην σκεπάζουμε αρχικά τα δοχεία στο ψυγείο βοηθάμε να μην δημιουργηθεί έξτρα υγρασία. Όταν κρυώσουν καλά, κλείνουμε τα μπολ με καπάκι και αφού σημειώσουμε με μαρκαδόρο την ημερομηνία, τα βάζουμε στο ψυγείο ή στην κατάψυξη.

Με τον τρόπο αυτό, τα περισσότερα μαγειρεμένα τρόφιμα διατηρούνται στο ψυγείο άνετα για 4 μέρες και στην κατάψυξη για πάνω από 3 μήνες

Για το ξεπάγωμα τώρα… 

Ξεπαγώνουμε το φαγητό μέσα στο ψυγείο και όχι πάνω στον πάγκο ή στο νεροχύτη. Γιατί

Θυμηθείτε το νούμερο 4… Μέχρι τους 4 βαθμούς οι μικροοργανισμοί κοιμούνται… οπότε δεν αναπτύσσονται.. Αν, αντίθετα αφήσουμε ένα μπολ με φαγητό να ξεπαγώσει έξω, όταν φτάσει πάνω από τους 4 ξεκινάει και η ανάπτυξη των οργανισμών και μέχρι να φτάσει η ώρα να το φάτε αυτοί θα έχουν κάνει πάρτι.

Πως ζεσταίνουμε λοιπόν το φαγητό;

Δεν έχει σημασία αν θα το κάνουμε σε κατσαρολάκι, στα μικροκύματα ή σε ένα τηγανάκι.

Αυτό που έχει σημασία είναι η θερμοκρασία να φτάσει πάνω από τους 65 βαθμούς έτσι ώστε να πεθάνουν ότι μικροοργανισμοί υπάρχουν μέσα στο φαγητό μας.

Το πως ζεσταίνουμε το φαγητό ανάλογα το τι είναι θα το δούμε σε επόμενο άρθρο…

Ελπίζω να ήταν χρήσιμες όλες αυτές οι πληροφορίες και να σας βοηθήσουν να καταλάβετε λίγο το πως σκεφτόμαστε όταν αποθηκεύουμε τα τρόφιμα που μαγειρεύουμε!

Οπότε μην ξεχνάτε 3 πράγματα! το 5, το 65 και το πλύσιμο των χεριών!

πηγή: Άκης Πετρετζίκης.

 

Κρίση πανικού. Τι είναι και ποια τα συμπτώματα.

 

32684f292b6fff4f2aefb7d2afdf9cb9

Μια κρίση πανικού είναι κάτι που μπορεί να συμβεί στον οποιοδήποτε, αλλά είναι γεγονός ότι είναι πιο επιρρεπείς σε αυτή τα άτομα με αυξημένο άγχος και στρες.

Η κρίση πανικού (panic attack) είναι η απότομη αίσθηση υπερβολικού άγχους ή φόβου, η οποία συνοδεύεται κατά κανόνα από συμπτώματα όπως η ταχυπαλμία, οι μυικοί σπασμοί και η εφίδρωση.


Τι προκαλεί τις κρίσεις πανικού

Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες ασθένειες συμπεριφοράς, οι αιτίες της κρίσεις πανικού είναι πολλές. Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο στο αν και πόσο συχνά ένα άτομο να υποστεί κρίσεις πανικού. Ωστόσο, υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι ο πανικός μπορεί να είναι μια επίκτητη αντίδραση του οργανισμού και πως οι κρίσεις μπορεί να χτυπήσουν κατά τα άλλα υγιείς ανθρώπους, όταν εκείνοι βιώσουν μια πολύ στρεσογόνο κατάσταση.

Η διαταραχή πανικού (panic disorder) είναι μια ξεχωριστή αλλά σχετική κατάσταση με τις κρίσεις πανικού. Η διαταραχή πανικού είναι ακόμα πιο στενά συνδεδεμένη με την κληρονομικότητα. Ορισμένες ιατρικές παθήσεις, όπως το άσθμα και η καρδιακή νόσος, καθώς και ορισμένες φαρμακευτικές αγωγές, όπως τα στεροειδή και μερικά φάρμακα για το άσθμα, μπορεί να προκαλέσουν κρίσεις άγχους ως σύμπτωμα ή παρενέργεια.

Επειδή τα άτομα με διαταραχή πανικού βρίσκονται σε υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν μια ανωμαλία στην λειτουργία της καρδιακής βαλβίδας (πρόπτωση της μιτροειδούς βαλβίδας), θα πρέπει να εξετάζονται πάντα από έναν γιατρό σε κάθε κρίση, επειδή αυτή η πάθηση υποδεικνύει ότι πρέπει να ληφθούν ειδικές προφυλάξεις, ειδικά όταν το άτομο είναι σε θεραπεία για ένα οδοντικό πρόβλημα.

Η επιστημονική έρευνα είναι ασυνεπής μέχρι σήμερα ως προς το αν ορισμένες διατροφικές ελλείψεις (για παράδειγμα η έλλειψη ψευδαργύρου, ή η ανεπάρκεια μαγνησίου) μπορεί να είναι παράγοντες κινδύνου για την διαταραχή πανικού και τις κρίσεις πανικού. Αν και τα πρόσθετα τροφίμων, όπως η ασπαρτάμη, από μόνα τους ή σε συνδυασμό με χρωστικές ουσίες τροφίμων, πιστεύεται ότι παίζουν ένα ρόλο στην εκδήλωση κρίσεων πανικού σε μερικούς ανθρώπους, αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί από κάποια έρευνα μέχρι σήμερα.


Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε κρίση πανικού

Η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση ορίζει την κρίση πανικού ως μια διακριτή χρονική περίοδο έντονου φόβου, αγωνίας, νευρικότητας ή δυσφορίας, κατά την οποία τέσσερα (ή περισσότερα) από τα ακόλουθα συμπτώματα μπορεί να αναπτυχθούν απότομα και να κορυφωθούν μέσα σε διάστημα 10 λεπτών:

-Ταχυπαλμία

-Εφίδρωση

-Μυικοί σπασμοί

-Αίσθημα δύσπνοιας ή πνιγμού

-Αίσθημα ασφυξίας

-Πόνος στο στήθος ή δυσφορία

-Ναυτία ή κοιλιακή δυσφορία

-Αίσθημα ζάλης, αστάθεια, λιποθυμία

-Φόβος απώλειας του ελέγχου

-Φόβος θανάτου

-Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα στο σώμα

-Ρίγη ή εξάψεις

Μερικά από αυτά τα συμπτώματα πιθανότατα θα εκδηλωθούν σε μια κρίση πανικού. Οι κρίσεις αυτές μπορεί να είναι τόσο έντονες, ώστε το άτομο να μην είναι καν σε θέση να εκφράσει στους άλλους τι είναι αυτό που του συμβαίνει.

Ωστόσο, οι κρίσεις πανικού, τα σημάδια κατάθλιψης και το άγχος δεν είναι σημάδια ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ. Σημαίνουν ότι εδώ και καιρό προσπαθείς να παραμένεις δυνατή. Να παραμένεις δυνατή στη δουλειά, να στηρίζεις τον άντρα σου και τα παιδιά σου, να έχεις ένα φορτωμένο ωράριο, να πρέπει να ανέχεσαι τον προϊστάμενό σου, να είσαι πάντα χαμογελαστή και συνεργάσιμη, να να να να να να…..Μήπως είναι λοιπόν καιρός να σταματήσει αυτό…..; ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΟΣ!

πηγή: onmed.gr

Μήπως η εξάντληση που νιώθεις οφείλεται σε έλλειψη σιδήρου;

9c820944c12824ffb98d8520aa2d92ae

Εάν τον τελευταίο καιρό νιώθεις εξάντληση μαζί με μια σειρά από άλλα συμπτώματα, τότε ίσως σου λείπει σίδηρος.

Η κούραση που μπορεί να νιώθει μια εργαζόμενη μητέρα κατά την διάρκεια της ημέρας, που έχει τόσες υποχρεώσεις και είναι πολυάσχολη, είναι φυσιολογική.

Αυτό που δεν είναι φυσιολογικό, είναι να νιώθεις αδυναμία να σταθείς στα πόδια σου, ζαλάδα, καμιά φορά θολούρα και ακόμη αδυναμία να συγκεντρωθείς.

Το πιο πιθανό είναι να έχεις έλλειψη σιδήρου.

Διάφοροι παράγοντες  επίσης όπως η έλλειψη άσκησης σε καθημερινή βάση, ένα φτωχό και μη ισορροπημένο διαιτολόγιο και το έντονο στρες μπορούν να οδηγήσουν σε εξάντληση και αποδυνάμωση του οργανισμού.

Συμπτώματα της έλλειψης σιδήρου:

  • Αδυναμία στην συγκέντρωση
  • Θολούρα
  • Ταχυπαλμία
  • Ανεξήγητο στρες
  • Αίσθημα κατάθλιψης
  • Γρήγορο λαχάνιασμα
  • Πονοκέφαλοι
  • Ζαλάδα
  • Αίσθημα πρόωρης κούρασης

Ο σίδηρος είναι απαραίτητος στον οργανισμό, γιατί βοηθά τα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν το οξυγόνο σε όλο το σώμα.

Όταν τα επίπεδα σιδήρου είναι  ικανοποιητικά, τότε οι ιστοί στο σώμα μας έχουν αρκετό αίμα για να διεξάγουν σωστά όλες τις λειτουργίες του σώματος.

Εάν ο σίδηρος είναι σε χαμηλά επίπεδα στον οργανισμό, αυτό προκαλεί χαμηλή ενεργητικότητα, μυϊκή εξασθένηση, ανικανότητα του οργανισμού να αντιμετωπίσει μολύνσεις και ασθένειες και φυσικά καταπόνηση της καρδιάς.

Επισκέψου λοιπόν τον γιατρό, κάνε τις απαραίτητες εξετάσεις, εμπλούτισε το διαιτολόγιό σου με τροφές πλούσιες σε σίδηρο και, εάν χρειάζεται. πάρε επιπλέον φαρμακευτική αγωγή.

 

 

Εμβολιοφοβία! Μια νέα τάση….

f62afcdbb210261be0bb56cfb4d178d8

Σώζουν ζωές τα εμβόλια ή προκαλούν στα παιδιά μας προβλήματα; Ένα αντι-εμβολιαστικό κίνημα γονιών λαμβάνει ολοένα αυξανόμενες διαστάσεις στη χώρα μας. Ο Έλληνας γονιός καλείται να αντιμετωπίσει το δίλλημα: να εμβολιάσω το παιδί μου κανονικά, όπως προτείνει ο γιατρός μου και το Υπουργείο Υγείας; Ή να κάνω πίσω, βασιζόμενος σε ιστορίες των μέσων ενημέρωσης και σε πληροφορίες από το διαδίκτυο που διαμηνύουν τις καταστροφικές επιδράσεις των εμβολίων;

Η υπερβολική διάσταση και η διάθεση τρομολαγνείας που συχνά επιδεικνύουν τα ΜΜΕ απέναντι σε τέτοιου είδους ιατρικά θέματα δεν φαίνεται να βοηθούν τους γονείς. Οι πρόσφατες αστοχίες του εμβολίου της νέας γρίπης επίσης.

Η πραγματικότητα είναι ότι κανένα εμβόλιο, όπως και κανένα φάρμακο, δεν είναι 100% ασφαλές. Για κάθε ιατρική παρέμβαση είναι καλό να φανταζόμαστε μια ζυγαριά: στην μία πλευρά υπάρχουν τα οφέλη του εμβολιασμού: τα εμβόλια προστατεύουν από ασθένειες που σκοτώνουν. Προτού η ευλογιά εκριζωθεί χάρις σε ένα εμβόλιο, είχε σκοτώσει περίπου 500 εκατομμύρια ανθρώπους. 60 χρόνια πριν, 20000 μωρά κάθε χρόνο στις ΗΠΑ γεννιούνταν με διανοητική καθυστέρηση λόγω της ερυθράς. Εκατοντάδες επιστημονικές έρευνες και πολλή δουλειά από ερευνητές ανά τον κόσμο έφεραν στην ανθρωπότητα σκευάσματα που καταπολεμούν επικίνδυνα μικρόβια.

Στην άλλη πλευρά της ζυγαριάς βρίσκονται οι πιθανές παρενέργειες από τα εμβόλια: συνήθως άμεσες και παροδικές, σπάνια μακροπρόθεσμες ή μόνιμες – υπαρκτές αλλά ασυνήθεις. Η ζυγαριά ζυγίζει και η επιστημονική θέση υποστηρίζει ότι κλίνει προς την πλευρά του οφέλους: τα συνιστώμενα εμβόλια σώζουν ζωές, δουλεύουν.

Η νέα πανδημία της εμβολιοφοβίας έχει ως φορείς σκεφτόμενους γονείς, συχνά ανώτερων κοινωνικο-οικονομικών τάξεων, καλών προθέσεων που, από αγάπη για τα παιδιά τους, γίνονται ευάλωτοι σε παραπληροφόρηση. Το «πανεπιστήμιο» του διαδικτυακού google έχει παίξει καταλυτικό ρόλο στην άμεση πρόσβαση ενός πλήθους πληροφοριών για το θέμα, πολλές από τις οποίες είναι δυστυχώς επιστημονικοφανείς και μη έγκυρες. Πρόκειται για μισές αλήθειες και ανεκδοτολογικές ιστορίες εκτός ιατρικού χώρου αλλά με ιατρικό περίβλημα, που συχνά απέχουν από τα ισχύοντα επιστημονικά δεδομένα και σπείρουν στους γονείς την αμφιβολία.

Οι γονείς που αντιμετωπίζουν τον εμβολιασμό των παιδιών τους με σκεπτικισμό είναι συχνά εκείνοι που έχουν περισσότερες οικολογικές ευαισθησίες, εκείνοι που στρέφονται προς εναλλακτικές μεθόδους ιατρικής, καταναλωτές οργανικών προιόντων, χορτοφάγοι, γονείς που αρνούνται τη χρήση αντιβιοτικών και μητέρες που θηλάζουν.

Μήπως ένα μωρό που θηλάζει αποκλειστικά δεν «χρειάζεται» τα εμβόλια; Επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι, πράγματι, τα μωρά που θηλάζουν αποκλειστικά προστατεύονται έως ένα βαθμό από κάποιες από τις παθήσεις ενάντια στις οποίες δρουν τα εμβόλια. Έως εκεί όμως. Ο θηλασμός δεν συνιστά αντικατάσταση των εμβολίων. Μερικά μωρά που θηλάζουν ίσως περάσουν τον κοκκύτη ελαφρά, κάποιο όμως θα βρεθεί βαριά άρρωστο στο νοσοκομείο.

Στην ρητορική των αρνητών των εμβολίων προβάλλει και το εξής επιχείρημα: δεν είναι τα μωρά πολύ «μικρά» και «ευαίσθητα» για να υποβάλλονται σε τόσους εμβολιασμούς, τόσο νωρίς; Η αλήθεια είναι ότι η άμυνα του βρέφους είναι ιδιαίτερα χαμηλή κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής. Ο κοκκύτης σε ένα μωρό ενός μηνός αποτελεί μια δυνητικά θανατηφόρο ασθένεια. Ο μηνιγγιτιδιόκοκκος χτυπάει προκαλώντας μηνιγγίτιδα ιδιαίτερα σε μωρά τριών μηνών. Ο πνευμονιόκοκκος στέλνει προηγουμένως υγιή βρέφη εννιά μηνών στο νοσοκομείο με βαριά πνευμονία ή σηψαιμία. Ακριβώς το αντίθετο του επιχειρήματος ισχύει: όσο πιο μικρό είναι ένα μωράκι, τόσο πληρέστερα θα προστατευτεί με την έγκαιρη χορήγηση των συγκεκριμένων εμβολίων.

Μήπως χορηγώντας ταυτόχρονα τόσα πολλά εμβόλια φέρνουμε την άμυνα του παιδιού στα όριά της; Πολλές έρευνες ανά τον κόσμο δεν επιβεβαιώνουν αυτήν τη θεωρία. Το ανοσοποιητικό σύστημα του βρέφους είναι φυσιολογικό να αντιδρά, να αντιμάχεται καθημερινά εκατοντάδες αντιγόνα και δυνητικά επικίνδυνα μικρόβια στα οποία εκτίθεται ταυτόχρονα. Άλλες έρευνες διαβεβαιώνουν ότι η συγχορήγηση πολλών αντιγόνων μαζί προσφέρει την ίδια ασφάλεια και αποτελεσματικότητα: πραγματικές μελέτες με πραγματικά μωράκια-εθελοντές χωρισμένα σε δύο ομάδες, μία που ελάμβανε τα εμβόλια ξεχωριστά και μια άλλη που τα ελάμβανε ταυτόχρονα ως πολυδύναμα, αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά στην αποτελεσματικότητα ή την ασφάλειά τους.

Είμαστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει καμία μακροπρόθεσμη αρνητική επίδραση από την χρήση των εμβολίων; Όχι, είναι η απάντηση, όπως όχι είναι η απάντηση και για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις από την χρήση βρεφικής φόρμουλας ξένου γάλακτος, συντηρητικών στα τρόφιμα, παρακεταμόλης, πλαστικών παιχνιδιών ή κινητών τηλεφώνων. Χρησιμοποιούνται όμως.

Για τα παιδιά μας απαιτούμε συγκεκριμένες, σίγουρες απαντήσεις.

Είναι ωστόσο παράδοξο το γεγονός ότι αρκετοί από τους γονείς που ανησυχούν για τις μακροχρόνιες επιπτώσεις των εμβολιασμών στα παιδιά τους δεν έχουν τους ίδιους ενδοιασμούς για να τους χορηγήσουν καθημερινά φόρμουλα ξένου γάλακτος ή τσάι, προιόντα που μπορεί να περιέχουν για παράδειγμα πολλαπλάσια ποσότητα αλουμινίου σε σύγκριση με τα εμβόλια.

Επειδή ο κίνδυνος θανάτου από αυτές τις ασθένειες σήμερα είναι ελάχιστος και μη ορατός, οι γονείς εστιάζουν στους κατά πολύ μικρότερους κινδύνους από τα ίδια τα εμβόλια και επιλέγουν την αποχή από αυτά. Είναι η δυσκολία της προληπτικής ιατρικής: κάνουμε τα πάντα εάν το παιδί μας αρρωστήσει, δυσκολευόμαστε όμως περισσότερο να κάνουμε όσα χρειάζονται ώστε να μην αρρωστήσει. Ο νόμος όμως επιβάλλει να φοράμε στα μικρά μας ζώνες ασφαλείας όταν βρίσκονται μέσα σε ένα αυτοκίνητο, άσχετα αν κάποιοι, κάποιες φορές δεν τον τηρούν..

Εδώ βρίσκεται η ουσία της διαμάχης περί εμβολιασμών: Η προστασία ενός πληθυσμού από επικίνδυνες ασθένειες είναι ζήτημα δημόσιας υγείας ή ατομικής, προσωπικής επιλογής; Οι επιστήμονες περιγράφουν την λεγόμενη ανοσία ομάδας (herd immunity): όταν ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού έχει ανοσία απέναντι σε μια ασθένεια, έχοντας εμβολιαστεί, είναι πιο δύσκολο η αρρώστια αυτή να ξεκινήσει αλυσίδα λοιμώξεων και επιδημία. Εάν όμως εμβολιαστούν λιγότερα άτομα (λιγότερα από το 85% του συνόλου), όλη η κοινότητα βρίσκεται σε κίνδυνο ανάπτυξης επιδημίας. Δε μπορείς να ελαχιστοποιήσεις τον ατομικό σου κίνδυνο να νοσήσεις εάν οι γείτονες και οι συμμαθητές σου δεν εμβολιαστούν ταυτόχρονα. Για να το πούμε διαφορετικά, εάν πέντε στους εκατό γονείς αποφύγουν τον εμβολιασμό, οι πέντε οικογένειες θα προστατευτούν αποφεύγοντας και τους κινδύνους του εμβολίου, χάρις στις υπόλοιπες 95 που εμβολιάστηκαν και έθεσαν τα παιδιά τους στους – ελάχιστους – κινδύνους του εμβολίου. Αν όμως είκοσι στους εκατό γονείς αποφασίσουν να αποφύγουν τον εμβολιασμό, τότε οι υπόλοιποι ογδόντα ανέλαβαν το ρίσκο από το εμβόλιο για τα παιδιά τους παραμένοντας ταυτόχρονα απροστάτευτοι: μια επιδημία μπορεί να τους πλήξει ανά πάσα στιγμή παρά τον εμβολιασμό. Η ιδιαιτερότητα των εμβολίων είναι ότι δουλεύουν καλύτερα εάν τα κάνουν όλοι, για αυτό οι γονείς φέρουν ένα μερίδιο κοινωνικής ευθύνης για τις επιλογές τους στο συγκεκριμένο θέμα.

Η κυριότερη ευθύνη του επαγγελματία υγείας είναι η συζήτηση με τους γονείς και η ενήμερη συγκατάθεσή τους. Οι σημερινοί γονείς απαιτούν να είναι μέτοχοι των αποφάσεων που αφορούν την υγεία του παιδιού τους. Να τους δοθούν όλες οι επιστημονικές πληροφορίες για τα θετικά και τα όποια αρνητικά των εμβολίων. Να βοηθηθούν ώστε να ξεπεράσουν τους φόβους και τις ανησυχίες τους. Και η πραγματικά ενημερωμένη απόφασή τους να γίνει σεβαστή.

πηγή: παιδιατρική φροντίδα

Στέλιος Παπαβέντσης MRCPCH DCH IBCLC 2010