Ζωηρά παιδιά και πώς να πειθαρχήσουν!

 

6a26c5509895527a123a2ba48bddf671.jpg

ΔΙΔΑΞΤΕ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ.

Πειθαρχία ( για όσους έχουν παρεξηγήσει τον ορισμό):

Σημαίνει την παροχή καθοδήγησης,ενθάρρυνσης και τη θέσπιση δίκαιων ορίων. Επιπλέον, σημαίνει ότι δίνουμε ένα καλό παράδειγμα.

Κάτι που αξίζει να θυμάστε:

Τα παιδιά των οποίων οι γονείς θέτουν σταθερά όρια, μεγαλώνουν αναπτύσσοντας μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση σε σύγκριση με τα παιδιά που τους επιτρέπεται να συμπεριφέρονται όπως τους αρέσει, και ιδιαίτερα με επιθετικότητα. Είναι σημαντικό, ωστόσο, να προσφέρεται στα νεαρά άτομα κάποια ελευθερία επιλογής, πάντοτε μέσα σε λογικά πλαίσια.

 


Ακολουθούν κάποια tips για όσους γονείς έχουν ζωηρά και ατίθασα παιδιά, τα οποία, μεγαλώνοντας, γίνονται μικροί «επαναστάτες» και δυσκολεύουν όχι μόνο τη ζωή των γονιών και των οικείων αλλά όταν βρεθούν σε ένα μεγαλύτερο κοινωνικό περίγυρο, και τη ζωή των υπολοίπων.

Αντί να μαλώσετε το παιδί σας, ενισχύστε το θετικά, ανταμείψτε την καλή συμπεριφορά και μάθετέ του τα όρια.

  1. Θετική ενίσχυση

Αν μέχρι τώρα αντιδρούσατε στην κακή συμπεριφορά (με θυμό ή με άλλο τρόπο) και αγνοούσατε σχεδόν το μεγαλύτερο μέρος της καλής συμπεριφοράς, είναι καιρός να αντιστρέψετε τις αντιδράσεις σας και να αρχίσετε να αγνοείτε την κακή συμπεριφορά, όσο αυτό είναι εφικτό, και να ανταμείβετε την καλή.

Για να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα, οι ενισχυτές όπως οι περιποιήσεις, οι αγαπημένες δραστηριότητες, ο έπαινος και η ενθάρρυνση πρέπει να ακολουθούν αμέσως (να δίνονται όσο το δυνατόν πιο κοντά χρονικά) μετά την επίδειξη μιας επιθυμητής συμπεριφοράς του παιδιού. Όταν στρέφουμε την προσοχή μας στην επιτυχία γενικά, είναι πιθανό να χρησιμοποιήσουμε με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα τον έπαινο και την ενθάρρυνση, παρά αν κάνουμε κάποια ευνοϊκά σχόλια μόνο όταν,για παράδειγμα, το παιδί κάνει κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό.


  1. Ο κανόνας της προσοχής, έπαινος-αγνόηση

Ο κανόνας της προσοχής δηλώνει ότι ένα παιδί θα αναζητήσει την προσοχή των άλλων, ειδικά των γονέων. Σε γενικές γραμμές έχουμε τα εξής:

  •  Αποδεκτή συμπεριφορά + ενίσχυση = περισσότερο αποδεκτή συμπεριφορά  (ανταμοιβή)
  • Αποδεκτή συμπεριφορά + μη ενίσχυση = λιγότερο αποδεκτή συμπεριφορά
  • Μη αποδεκτή συμπεριφορά +ενίσχυση = περισσότερο μη αποδεκτή συμπεριφορά
  • Μη αποδεκτή συμπεριφορά + μη ενίσχυση = λιγότερο μη αποδεκτή συμπεριφορά

 Είναι αυτονόητο ότι εάν τα παιδιά αγαπούν, εμπιστεύονται και σέβονται τους γονείς τους, με άλλα λόγια ταυτίζονται μαζί τους, η επιθυμία τους να τους ευχαριστήσουν, κατά κανόνα, καθιστά τις αμοιβές και τις κυρώσεις των γονέων πολύ ισχυρές. Η στοργή , επομένως, αποτελεί μια πολύ καλή τροφοδότηση για τη μάθηση.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ:

Τα προηγηθέντα                       Η συμπεριφορά                         Οι συνέπειες

Α) ο Γιάννης ήθελε               Ο Γιάννης κλοτσούσε               Ο μπαμπάς αγνόησε

να πάει στο πάρκο.               και φώναζε, κάθισε                  την έκρηξή του.

Ο μπαμπάς είπε ότι               στο πάτωμα και                         Τελικά, ο Γιάννης

δεν υπήρχε χρόνος                 τσίριζε.                                     ηρέμησε και άρχισε να

πριν το φαγητό.                                                                       παίζει.

 

Β) Η Ελένη έτρωγε               Κατέβαινε συνεχώς από             Η μαμά, μετά από μια

το πρωινό της                        την καρέκλα της                         προειδοποίηση,

                                                                                                   μάζεψε το πρωινό και

                                                                                                   η Ελένη έφυγε

                                                                                                   πεινασμένη

 

 


 

Όπως ακριβώς η συμπεριφορά που ενισχύεται έχει την τάση να επαναλαμβάνεται, με τον ίδιο τρόπο και η συμπεριφορά που δεν ενισχύεται, όπως το παράδειγμα με τον Γιάννη ή τιμωρείται όπως με την Ελένη, τείνει να σταματάει. Με την ανταμοιβή δεν αναφερόμαστε απαραίτητα σε υλικά αντικείμενα ή όταν χρησιμοποιούμε την τιμωρία, δεν υπονοούμε πράγματα που αναφέρονται στη σκληρή τιμωρία. Προσπαθούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να δουν ότι ορισμένες συμπεριφορές προκαλούν επιθυμητές συνέπειες (π.χ. έπαινος, αποδοχή, εκτίμηση, δώρα, προνόμια) στην κοινωνική ζωή, ενώ άλλες μορφές συμπεριφοράς όχι.


 

3. Απομάκρυνση από την θετική ενίσχυση (Timeout)

H διακοπή της θετικής ενίσχυσης έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί μία αποτελεσματική ποινή. Η μέθοδος αυτή έχει αποδειχτεί ότι αποτελεί μία αποτελεσματική ποινή. Η μέθοδος αυτή έχει σκοπό να ελαττώσει τη συχνότητα της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς, εξασφαλίζοντας ότι θα συνοδεύεται από μείωση των ευκαιριών για απόκτηση ενισχυτών ή προνομίων. Στην πράξη, είναι καλύτερο να επιλέξουμε ανάμεσα σε δύο είδη απομάκρυνσης.

  • Απομάκρυνση από την δραστηριότητα,όπου απλώς απαγορεύεται στο παιδί να ασχοληθεί με κάποια ευχάριστη δραστηριότητα, ωστόσο του επιτρέπεται να την παρατηρήσει- για παράδειγμα, επειδή έχει συμπεριφερθεί με άσχημο τρόπο, ζητείται από το παιδί να μείνει έξω από το παιχνίδι.
  • Απομάκρυνση από τον χώρο,όπου το παιδί απομονώνεται κοινωνικά, στην άλλη άκρη του δωματίου σε μια καρέκλα ( για ζωηρά παιδιά) ή στο χωλ (σε κάποιο μέρος που δεν προκαλεί ευχαρίστηση στο παιδί αλλά ούτε το τρομάζει.

Η απομάκρυνση μπορεί να διαρκέσει από τρία έως πέντε λεπτά.

Είναι σημαντικό να αντισταθμίζουμε την απομάκρυνση με θετική προσοχή ( προσοχή, έπαινο, επιπρόσθετη επαφή) . Τα καλύτερα αποτελέσματα τα έχουμε όταν χρησιμοποιούμε και έπαινο και απομάκρυνση.


 

  1. Κόστος αντίδρασης.

Η χρήση των μεθόδων του κόστους αντίδρασης περιλαμβάνει κάποια ποινή ή πρόστιμο που επιβάλλεται όταν το παιδί αποτυχαίνει να ολοκληρώσει κάποια επιθυμητή αντίδραση.

Π.χ. αν δεν κάνει τις ασκήσεις της δεν θα δει τηλεόραση.


 

  1. Φυσικές συνέπειες.

Εάν διασφαλίσετε (μέσα σε ασφαλή όρια) ότι το παιδί θα μπορεί να υποστεί τις συνέπειες των πράξεων του, θα έχετε έναν αποτελεσματικό τρόπο αλλαγής της συμπεριφοράς. Αν ένα παιδί μεταχειρίζεται με άγριο τρόπο κάτι που του ανήκει (π.χ. το σπάει), τότε υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να μάθει να είναι προσεχτικό, αφού πρέπει να μείνει χωρίς αυτό. Αν πάντα αντικαθιστάτε το παιχνίδι, το παιδί είναι πιθανό να συνεχίσει να είναι καταστροφικό.

 

Τι μπορείτε να κάνετε όταν αγνοούνται τα όρια.

 Αγνοώντας με σύνεση τις ανεπιθύμητες συμπεριφορές

Μη λαμβάνετε καθόλου υπόψη σας τις βρισιές, τα αγενή σχόλια και τις διαμαρτυρίες του παιδιού

  • Αδιαφορήστε για τα ξεσπάσματα, τις φωνές και τα ουρλιαχτά, όταν αυτό είναι δυνατό, αφήνοντας έτσι το παιδί σας χωρίς ακροατήριο.
  • Συνεχίστε την εργασία σας. Για παράδειγμα βάλτε σε λειτουργία την ηλεκτρική σκούπα για να μην ακούγονται τα ξεσπάσματα του παιδιού.
  • Αν είναι πραγματικά σημαντικό να πειθαρχήσει το παιδί σας, δείξτε του ότι εννοείτε αυτό που λέτε, σταθείτε από πάνω του και επαναλάβετε την απαίτηση σας με υψηλό και σταθερό τόνο φωνής( όχι ουρλιάζοντας) και με έντονο βλέμμα. Δεν είναι κακό να δείχνετε πραγματικά θυμωμένοι.

 


Δίνοντας οδηγίες και κάνοντας υποδείξεις:

 

  • Κάντε υποδείξεις διατυπωμένες με συντομία και σαφήνεια.
  • Κάντε μια υπόδειξη κάθε φορά.
  • Χρησιμοποιείστε οδηγίες που καθορίζουν με σαφήνεια την επιθυμητή συμπεριφορά.
  • Να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες και να χρησιμοποιείτε τις κατάλληλες για την κάθε ηλικία.
  • Δεν είναι καλό να χρησιμοποιείτε απαγορευτικές εντολές του τύπου «μη». Χρησιμοποιείστε εντολές του τύπου «κάνε».
  • Κάντε ευγενικά τις υποδείξεις.
  • Μη δίνετε περιττές οδηγίες.
  • Μην απειλείτε τα παιδιά.
  • Χρησιμοποιείτε τις υποδείξεις του τύπου « όταν…..τότε…»( όταν τακτοποιήσεις το δωμάτιό σου, τότε μπορείς να βγεις έξω να παίξεις.)
  • Δώστε στα παιδιά το δικαίωμα επιλογής όποτε αυτό είναι δυνατόν.
  • Δώστε στα παιδιά πολλές ευκαιρίες για να συμμορφωθούν.
  • Επαινέστε την συμμόρφωση ή τηρήστε τις ανάλογες συνέπειες για τη μη συμμόρφωση.
  • Οι προειδοποιήσεις και υπενθυμίσεις σας πρέπει να είναι χρήσιμες.
  • Υποστηρίξτε τις υποδείξεις που κάνει ο σύντροφός σας.

 

πηγή: ΚΔΑΥ

Advertisements

Εθισμός στα ηλεκτρονικά παιχνίδια.

b0653fd05b180642bbda8d35da97a3b6

Μια κωμικοτραγική ιστορία.

Ώρα 15:00. Πριν από λίγο γύρισε από το σχολείο. Πρέπει να φάει και να διαβάσει αφού σε δυο ώρες έχει φροντιστήριο. Σε λιγάκι όμως, διότι τώρα πρέπει να ανοίξει τον υπολογιστή. Τον περιμένουν οι υπόλοιποι παίκτες στο τελευταίο  online παιχνίδι που έχει ανακαλύψει. Είναι κρίσιμη η φάση: είναι έτοιμος να κατατροπώσει τους αντιπάλους του, κερδίζοντας τους πύργους τους. Θα παίξει μισή ώρα και μετά θα κάνει όσα άλλα πρέπει.

Ώρα 17:15. Ποπό! Μόλις πήρε είδηση ότι έχασε το φροντιστήριο. Ευτυχώς που λείπουν οι γονείς του και δεν θα το καταλάβουν. Θα παίξει λίγο ακόμη και μετά θα κάνει όλα τα υπόλοιπα που πρέπει. Δεν έχει φάει κιόλας…..

Ώρα 21:00. Μόλις μπήκαν οι γονείς του. Ωραία, θα τον βρουν στο δωμάτιό του και θα πιστέψουν ότι διαβάζει. Θα διαβάσει δηλαδή αλλά όχι ακόμη, σε λίγο. Τώρα το παιχνίδι βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή.

Ώρα 9:00 το πρωί της επόμενης ημέρας. Πέρασε σχεδόν όλη τη νύχτα ξύπνιος επειδή κάποια στιγμή, και ενώ γινόταν χαμός στο παιχνίδι, «κράσαρε» ο υπολογιστής του. Δεν έφαγε, δεν διάβασε σχεδόν δεν κοιμήθηκε αλλά κατάφερε να τον φτιάξει και να περάσει μια πολύ δύσκολη πίστα. Πριν από λίγο, όταν μπήκε  στο δωμάτιό του έξαλλος ο πατέρας  του για να του ζητήσει το λόγο που έχασε την πρώτη ώρα στο σχολείο, εκείνος προσπάθησε να του εξηγήσει για το «κρασάρισμα» του εργαλείου…. (απέκρυψε βέβαια τα υπόλοιπα για τις ατελείωτες ώρες διαδικτυακού παιχνιδιού). Ο πατέρας τον κοίταξε με το γνωστό ύφος «σε τι γλώσσα μου μιλάς;» και του είπε: «Στη μάνα σου το είπες;»

Μπορεί ένα παιδί σχολικής ηλικίας να εθιστεί στη χρήση ηλεκτρονικών παιχνιδιών; Το επάγγελμα της δασκάλας μου επιτρέπει τα τελευταία χρόνια να βλέπω τη διαφορά των μαθητών που κάνουν παρατεταμένη ή συστηματική χρήση ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Με μαθηματική ακρίβεια πιστεύω ότι πολλά από τα παιδιά αυτά οδηγούνται στην εξάρτηση και ιδιαίτερα ευάλωτα είναι τα αγόρια ηλικίας 8-18 ετών. Το κακό είναι ότι παρατηρείται εθισμός και στους ενήλικες όπου και πάλι τα πρωτεία διεκδικούν οι άντρες. Διαβάστε τα παρακάτω και ίσως μπορείτε να βοηθήσετε κάποιον ή να τον αποτρέψετε από τον εθισμό…


             Συμπτώματα:

  • Εξιδανίκευση του μέσου: Ο χρήστης θεωρεί τον υπολογιστή ή το Διαδίκτυο το σημαντικότερο κεφάλαιο της ζωής του.
  • Αλλαγή διάθεσης: Στους εθισμένους στα ηλεκτρονικά παιχνίδια παρουσιάζεται αύξηση της παραγωγής του νευροδιαβιβαστή του εγκεφάλου ντοπαμίνη, η οποία συνδέεται με την ευχαρίστηση.
  • Ανοχή: Το άτομο χρειάζεται όλο και περισσότερες ώρες χρήσης του ηλεκτρονικού για να νιώθει ευχαρίστηση.
  • Ψυχολογικά συμπτώματα:
  • Αίσθηση ευφορίας όταν βρισκόμαστε στον υπολογιστή.
  • Είμαστε ανίκανοι να σταματήσουμε.
  • Αποζητούμε όλο και περισσότερο χρόνο στον υπολογιστή.
  • Παραμελούμε οικογένεια και φίλους.
  • Νιώθουμε κενοί, θλιμμένοι και οξύθυμοι όταν δεν βρισκόμαστε στον υπολογιστή.
  • Λέμε ψέματα στην οικογένειά μας και στους φίλου μας για τις δραστηριότητές μας.
  • Αντιμετωπίζουμε προβλήματα με τη δουλειά και το σχολείο.

              Σωματικά συμπτώματα:

  • Διατροφικές διαταραχές.
  • Διαταραχές στον ύπνο και στις αλλαγές συνηθειών ύπνου.
  • Μυοσκελετικές παθήσεις όπως σκολίωση.
  • Μειωμένη αθλητική δραστηριότητα.
  • Ξηρά μάτια ή μυωπία.
  • Ημικρανίες.
  • Παραμέληση προσωπικής υγιεινής.

Πώς μπορούν οι γονείς να βοηθήσουν;

  • Να μιλούν και να μοιράζονται με τα παιδιά τις ανησυχίες τους.
  • Να μην χρησιμοποιούν την απαγόρευση ως λύση καθώς το απαγορευμένο εύκολα μετατρέπεται σε γοητευτικό αντικείμενο και μαγνητίζει την περιέργεια των παιδιών.
  • Να κατανοήσου ότι η χρήση ηλεκτρονικών παιχνιδιών είναι σημείο των καιρών μας και να το αποδεχτούν, προσπαθώντας όμως να ελέγχουν την ποιότητα της θεματολογίας και την διάρκεια έκθεσης του παιδιού τους σε αυτά.
  • Να ωθήσουν τα παιδιά σε άλλες δραστηριότητες όπως αθλητισμός, διάβασμα, τέχνη.
  • Να έχουν ανοιχτές τις κεραίες τους για ίχνη εξάρτησης ώστε να συμβουλευτούν άμεσα έναν ψυχολόγο.

Όσον αφορά στην εξάρτηση ενός ενήλικα από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια ή από τον υπολογιστή, αυτό είναι ένα θέμα που χρήζει μεγάλης προσοχής. Δυστυχώς το φαινόμενο που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια σε οικογένειες με προβλήματα, είναι πως συνήθως ο ένας από τους δυο γονείς περνά πολλές ώρες μπροστά από έναν υπολογιστή. Το ζευγάρι απομονώνεται, η επαφή και η επικοινωνία χάνεται, οι δραστηριότητες με τα παιδιά αρχίζουν και εκλείπουν και ο ένας εκ των δύο φορτώνεται όλες τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις αφού ο άλλος είναι απορροφημένος στον υπολογιστή. Έτσι ξεκινάει ένας φαύλος κύκλος με τσακωμούς και με εντάσεις που κάθε άλλο παρά καλό μπορούν να κάνουν στην ψυχοσύνθεση  του παιδιού.

Πηγές:

www. ΕΦΗΒΕΙΑ. gr

Ένθετο υγεία από την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» ( από την ψυχολόγο Κα Μυρσίνη Κωστοπούλου).

 

 

Παιδικές ζωγραφιές και η ερμηνεία τους.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Είναι βέβαιο πως όλοι όσοι είμαστε γονείς αναρωτιόμαστε και θέλουμε να γνωρίζουμε πώς νιώθει το ή τα παιδιά μας μεγαλώνοντας. Νιώθουν ασφάλεια και αγάπη δίπλα μας; Περνούν όμορφα στο σχολείο ή στον παιδικό σταθμό όπου ίσως πηγαίνουν; Έχουν αρκετά ερεθίσματα και τα σωστά ερεθίσματα, ώστε να μεγαλώνουν σωστά και σε ένα ισορροπημένο περιβάλλον; Μήπως υπάρχει κάτι  ή κάποιο πρόσωπο στο κοντινό και οικείο τους περιβάλλον που τα στενοχωρεί ή τους προκαλεί φόβο; Πώς αντιμετωπίζουν τους τυχόν τσακωμούς των γονιών ή τα προβλήματα από ένα τυχόν διαζύγιο; Όλα αυτά οι ψυχολόγοι και οι παιδοψυχολόγοι μπορούν να τα ερμηνεύσουν χρησιμοποιώντας τις ζωγραφιές των παιδιών.

Η ερμηνεία της παιδικής ζωγραφιάς….

Η παιδική ζωγραφιά έχει όλα τα στοιχεία του εικαστικού έργου: σχέδιο, χρώμα, σύνθεση, μορφή και περιεχόμενο. Βλέποντας ένα παιδί να ζωγραφίζει και ακούγοντας τις ερμηνείες που δίνει για τις ζωγραφιές του, είναι σαν να διαβάζουμε την ψυχή του, επειδή μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα για τη ζωή του, τους προβληματισμούς του και τις ανησυχίες τους. Η γλώσσα των εικόνων στο παιδί, φανερώνει την νοητική και ψυχολογική του εξέλιξη, αποτυπώνει αυτό που βλέπει ή νιώθει , με τον τρόπο που εκείνο το αντιλαμβάνεται.
Μέσα από τα παιδικά σχέδια, μαθαίνουμε ποιες είναι οι θέσεις του παιδιού, οι στάσεις, οι διαθέσεις, οι αντιδράσεις του, οι φόβοι και οι ενοχές του. Γι το λόγο αυτό και τα παιδικά σχέδια είναι αντικείμενο μελέτης από εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους και ψυχιάτρους, σε μια προσπάθεια να κατανοήσουν καλύτερα την παιδική ψυχή.


Όταν καλούμε να ερμηνεύσουμε την παιδική ζωγραφιά, στρέφουμε την προσοχή μας:
* Στον τρόπο που γράφει και καλύπτει το χαρτί.
*Στην επιλογή των χρωμάτων και της φόρμας.
*Στον τρόπο που επιλέγει να προβάλλει τον εαυτό του.
*Ποια είναι τα ενδιαφέροντα, οι ανησυχίες και οι αφηγηματικές του προτιμήσεις.
Η προτίμηση των χρωμάτων στην παιδική ζωγραφιά έχει σχέση με την ηλικία, το χαρακτήρα και την ψυχολογική κατάσταση του παιδιού. Μέσα από τα χρώματα το παιδί εκφράζεται. Γενικά οι ανοιχτοί τόνοι χρωμάτων δείχνουν εξωστρέφεια, ενώ οι σκοτεινοί την εσωστρέφεια του χαρακτήρα.


Η ερμηνεία που δίνεται στην επιλογή των χρωμάτων από το παιδί, είναι η εξής:
*Πολυχρωμία: αίσθηση χαράς και γιορτής.
*Έντονα χρώματα: τα παιδιά την ώρα της ζωγραφικής τους δημιουργίας βρίσκονται σε κατάσταση έντασης.
*Επικράτηση κόκκινου χρώματος: το κόκκινο χρώμα δηλώνει δυναμισμό. Δηλώνει ζωηρές συγκινήσεις και ενστικτώδεις παρορμήσεις. Η συνεχής χρήση του από τα παιδιά, ίσως υποδηλώνει και κάποια νευρωτική συμπεριφορά.
*Επικράτηση του πορτοκαλί χρώματος: το πορτοκαλί χρώμα δηλώνει ζεστή συμπεριφορά, ηρεμία και συναισθηματισμό.
*Επικράτηση του κίτρινου χρώματος: δηλώνει δυναμισμό, φιλοδοξία και έντονη δράση.
*Επικράτηση του καφέ χρώματος: το καφέ χρώμα δείχνει ενοχή.
*Επικράτηση του μπλε χρώματος: τα παιδιά που χρησιμοποιούν το μπλε, δείχνουν ανεπτυγμένη λογική και ρυθμιζόμενη συναισθηματική συμπεριφορά.
*Επικράτηση του πράσινου χρώματος: δηλώνει επιμονή, πείσμα, επιθυμία για διάκριση καθώς και στροφή στον εαυτό του.
*Επικράτηση ροζ χρώματος: είναι χρώμα που χρησιμοποιείτε κυρίως από τα κορίτσια και δηλώνει την γυναικεία φύση και την αίσθηση ηρεμίας.
*Η επικράτηση του μαύρου: το προτιμούν κυρίως τα εσωστρεφή παιδιά. Συμβολίζει τον φόβο, την ανησυχία και την επιθυμία περιθωριοποίησης.
*Επικράτηση του γκρίζου: χρησιμοποιείται κυρίως από παιδιά εσωστρεφή, δύσκολα και με πνεύμα αντιλογίας. 
*Επικράτηση του άσπρου: τα δειλά παιδιά φτιάχνουν μικρά σχέδια αφήνοντας το υπόλοιπο χαρτί κενό.


Το παιδί, μέσα από την παιδική ζωγραφιά, εκφράζεται μέσω τον συμβόλων. Εκφράζει την εσωτερική του ζωή και την εσωτερική του αναγκαιότητα. Συχνά αυτό που δεν μπορεί να πει, αυτό που το στεναχωρεί, το φοβίζει ή το προβληματίζει. Η ερμηνεία, λοιπόν της παιδικής ζωγραφιάς είναι διάσπαρτη από συμβολισμούς, οι κυριότεροι από αυτούς είναι οι εξής:

*Το δεξί μισό του χαρτιού: εκφράζει την λογική και αντιπροσωπεύει τον πατρικό πόλο ή αντικείμενα τοποθετημένα στο δεξί μέρος του χαρτιού δείχνουν εξωστρέφεια και δυναμισμό.
*Το αριστερό μισό του χαρτιού: αντιπροσωπεύει τον μητρικό πόλο και συμβολίζει την στροφή προς το παρελθόν.
*Το μουτζούρωμα: με το μουτζούρωμα το παιδί μπορεί να θέλει να κρύψει κάτι που αυθόρμητα ήρθε στο φως. Κατά τους ψυχολόγους το μουτζούρωμα, αποτελεί σύμπτωμα μεγάλης ψυχοκινητικότητας και απουσίας αναστολών.
*Η καρδιά: συμβολίζει τα πρώτα αισθηματικά σκιρτήματα των παιδιών.
Το σπίτι: συμβολίζει τις σχέσεις του παιδιού με την οικογένειά του. Αν η γραμμή του σπιτιού είναι πατημένη και παχιά υποδηλώνει ένα παιδί επιθετικό, απαιτητικό. Ένα σπίτι χωρίς παράθυρα, σημαίνει ότι το παιδί, δεν νιώθει άνετα σε αυτό. Ένα καλοζωγραφισμένο σπίτι είναι η έκφραση ενός πλήρους ισορροπημένου παιδιού.
*Το τζάκι : είναι σύμβολο συντροφικότητας, θαλπωρής και αγάπης. Αν ο καπνός της καμινάδας κατευθύνεται δεξιά, το παιδί κοιτάζει αισιόδοξα το μέλλον. Αν κατευθύνεται προς τα αριστερά δηλώνει εσωστρέφεια. Και τέλος αν ο καπνός κρύβει τον ήλιο είναι ένδειξη κατάθλιψης.
*Ο ήλιος: συμβολίζει συχνά τον πατέρα του παιδιού και από το μέγεθος που επιλέγει το παιδί να του δώσει, εκφράζει τη σημασία που αποδίδει το τελευταίο στο ρόλο του πατέρα. 
Το παιδί μέσα από την παιδική ζωγραφιά ανακαλύπτει έναν τρόπο έκφρασης που το ικανοποιεί, απολαμβάνει την ώρα τις ζωγραφικής και ζωγραφίζει με λεπτομέρεια τα όσα σχεδιάζει. Για το λόγο αυτό καλό θα ήταν να μην επεμβαίνουμε στην παιδική ζωγραφιά. Ο δικός μας ρόλος καλό θα ήταν να είναι βοηθητικός και υποστηρικτικός, έτσι ώστε να βοηθήσουμε να παιδιά να ανακαλύψουν τις αλήθειες, τις έννοιες, την πραγματικότητα. Το παιδί που ζωγραφίζει είναι ένα παιδί που μαθαίνει να βλέπει.

πηγή:junior forum

 

Συναισθηματική κακοποίηση σε μια ερωτική σχέση εντός ή εκτός γάμου.

woman-73403_960_720

Διάβασα πρόσφατα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο και παρακολούθησα μια συνέντευξη μιας ψυχολόγου σχετικά με την συναισθηματική κακοποίηση σε μια ερωτική σχέση, που υφίσταται κάποιος ή κάποια εντός ή εκτός γάμου.


Έχουμε όλοι ακούσει για τα θύματα κακοποίησης, από άντρες συνήθως προς τις γυναίκες, και όπου τα περιστατικά έχουν να κάνουν με άσκηση βίας του θύτη προς το θύμα ή ακόμη και σεξουαλική κακοποίηση. Τι ακριβώς είναι η συναισθηματική κακοποίηση; Ποιοι είναι οι θύτες και ποια τα θύματα;


Τι είναι  η συναισθηματική κακοποίηση;

Η συναισθηματική κακοποίηση περιλαμβάνει τη λεκτική κακοποίηση (δηλαδή φωνές, κατηγορίες και προσβολές), αλλά είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Έχει να κάνει με μία σειρά επαναλαμβανομένων επεισοδίων που προσβάλλουν, απειλούν, απομονώνουν, υποβιβάζουν, εξευτελίζουν ή και ελέγχουν έναν άλλο άνθρωπο. Μπορεί να περιλαμβάνει ένα μοτίβο μίας ή περισσοτέρων μορφών κακοποιητικής συμπεριφοράς: προσβολές, κριτική, επιθετικές απαιτήσεις, απειλές, απόρριψη, κατηγορία, συναισθηματική χειραγώγηση, έλεγχο, απομόνωση, τιμωρία.

 

Σκοπός της συναισθηματικής κακοποίησης είναι να υποβιβάζει τα συναισθήματα του ατόμου που την υφίσταται και να εκμηδενίσει την αυτοπεποίθησή του και την ανεξαρτησία του. Συχνά τα θύματα της συναισθηματικής κακοποίησης νιώθουν ότι δεν υπάρχει τρόπος να φύγουν από αυτή τη σχέση ή ότι χωρίς αυτόν που τα κακοποιεί δε θα είναι τίποτα.

Μπορεί κανείς να πιστεύει ότι η σωματική κακοποίηση είναι πολύ χειρότερη από τη συναισθηματική, μίας και η σωματική βία είναι κάτι που φαίνεται, κάτι που μπορεί να στείλει το θύμα στο νοσοκομείο και να του αφήσει σημάδια. Όμως τα σημάδια της συναισθηματικής κακοποίησης είναι εξίσου πολύ αληθινά και πολύ βαθιά, μερικές φορές πιο βαθιά και από αυτά της σωματικής κακοποίησης.

Η συναισθηματική κακοποίηση καταστρέφει τον πυρήνα του ατόμου, γιατί επιτίθεται στο «είναι» του. Όσο πιο συχνή και μακροχρόνια είναι, τόσο περισσότερο τείνει να εσωτερικεύεται από το θύμα, αφήνοντάς το να νιώθει φοβισμένο, ασήμαντο, χωρίς αξία, συναισθηματικά ανικανοποίητο, αναξιόπιστο, αβοήθητο. Άτομα που υφίστανται συναισθηματική κακοποίηση πιστεύουν ότι οι άλλοι δεν τα αγαπάνε, και ότι τους αξίζει αυτό που περνάνε σα να φταίνε τα ίδια, σαν αυτά να έκαναν κάτι κακό για το οποίο πρέπει να τιμωρηθούν.

Τα άτομα που κακοποιούν συναισθηματικά, έχουν διάφορες τακτικές και μεθόδους για να δείξουν τη δύναμή τους:

Κυριαρχία: Οι θύτες νιώθουν την ανάγκη να ελέγχουν τη σχέση. Αυτοί παίρνουν τις αποφάσεις για τον εαυτό τους και την οικογένειά τους, λένε στον άλλο τι να κάνει, και απαιτούν από τον άλλο να τους υπακούσει. Ο θύτης μπορεί να φέρεται στο θύμα σα να είναι ο υπηρέτης του, ένα παιδί που δεν ξέρει, ή ακόμα και σαν να είναι κτήμα του.

Εξευτελισμός: Ο θύτης κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου το θύμα του να νιώσει άσχημα με τον εαυτό του, ανεπαρκές και ελλιπές με κάποιο τρόπο.  Οι προσβολές, οι υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί, η μπροστά σε τρίτους υποτίμηση του άλλου, είναι μερικά από τα όπλα του θύτη προκειμένου να καταστρέψει την αυτοπεποίθηση του θύματός του και να το κάνει να νιώσει τελείως αδύναμο.

Απομόνωση: Προκειμένου να καταφέρει να ελέγχει ακόμα περισσότερο το θύμα του, ο θύτης προσπαθεί να κόψει κάθε δεσμό που έχει το θύμα του με τον έξω κόσμο. Του απαγορεύει με κάποιο τρόπο να βλέπει την οικογένειά του ή τους φίλους του, ή ακόμα και να πηγαίνει στη δουλειά του ή στο σχολείο του.

Απειλές: Ο θύτης συχνά χρησιμοποιεί απειλές για να εμποδίσει το σύντροφό του να φύγει. Μπορεί να τον απειλεί ότι θα προκαλέσει κακό ή ακόμα και ότι θα σκοτώσει τον ίδιο, ή τα παιδιά του, ή κάποιο μέλος της οικογένειάς του, ή ακόμα και ζώα. Μπορεί, επίσης, να απειλεί ότι θα αυτοκτονήσει ή και να πάει το θύμα του στο δικαστήριο προφασιζόμενος ψεύτικες κατηγορίες.

Εκφοβισμός: Ο θύτης μπορεί να υιοθετήσει μία πληθώρα τακτικών εκφοβισμού, για να υποτάξει το θύμα του. Μερικές τέτοιες τακτικές μπορεί να είναι να κοιτάει το θύμα απειλητικά, ή να κάνει κινήσεις απειλητικές, προσβλητικά πράγματα μπροστά στο θύμα, να καταστρέψει κάτι.

Άρνηση και κατηγορία: Οι θύτες είναι εξαιρετικά καλοί στο να βρίσκουν δικαιολογίες για πράγματα που είναι αδύνατο κάποιος να τους συγχωρήσει. Μπορεί να αποδώσουν την κακοποιητική και βίαια συμπεριφορά τους στην κακή τους παιδική ηλικία, σε μία άσχημη μέρα που πέρασαν, ή ακόμα και στα ίδια τα θύματά τους.

Ο θύτης επιλέγει ποιον θα κακοποιήσει. Δεν προσβάλλει και απειλεί όλους όσους τον στεναχωρούν. Συνήθως κακοποιεί αυτόν που νιώθει πιο κοντά του, αυτόν που ισχυρίζεται ότι αγαπάει.

Μπορεί να φέρεται τελείως φυσιολογικά μπροστά στους άλλους, αλλά ξεσπάει μόλις βρεθεί μόνος του με το θύμα.

Ο κύκλος της συναισθηματικής κακοποίησης

Κακοποίηση: Ο θύτης ξεσπάει με επιθετικό, εχθρικό ή βίαιο τρόπο. Η κακοποίηση είναι ένα παιχνίδι δύναμης για να δείξει «ποιος είναι το αφεντικό».

Ενοχή: Μετά την κακοποίηση, ο θύτης νιώθει ενοχές, αλλά όχι για αυτό που έκανε. Φοβάται τις συνέπειες αυτού που έκανε, όπως το να χάσει το θύμα του, ή να το μάθει κάποιος άλλος.

Δικαιολογίες: Ο θύτης εκλογικεύει αυτό που έκανε. Βρίσκει δικαιολογίες ή μπορεί και να κατηγορήσει το θύμα του για τη συμπεριφορά του-κάνει δηλαδή ό,τι μπορεί, για να μην πάρει την ευθύνη του εαυτού του.

«Φυσιολογική συμπεριφορά»: Ο θύτης κάνει ό,τι μπορεί για να πάρει πάλι τον έλεγχο στα χέρια του και να κρατήσει το θύμα του στη σχέση. Μπορεί να φέρεται σαν να μην έγινε τίποτα, ή μπορεί να προσπαθήσει να γίνει όσο πιο γοητευτικός μπορεί. Αυτή η ειρηνική και ρομαντική περίοδος δίνει στο θύμα την ελπίδα ότι η κακοποίηση θα σταματήσει και ότι ο θύτης πραγματικά άλλαξε αυτή τη φορά.

Φαντασίωση και σχεδιασμός: Ο θύτης αρχίζει να φαντασιώνεται ότι θα κακοποιήσει πάλι το θύμα του. Σκέφτεται πάρα πολύ τι έχει κάνει λάθος ο άλλος και πως θα τον κάνει να πληρώσει. Μετά σχεδιάζει πως θα κάνει τη φαντασίωση πραγματικότητα.

Πραγματοποίηση της κακοποίησης: Ο θύτης βρίσκει και εφαρμόζει ένα σχέδιο ώστε να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες για να μπορέσει να δικαιολογήσει την κακοποίηση.

Οι δικαιολογίες και η αγάπη που ο θύτης δείχνει μεταξύ των επεισοδίων κακοποίησης, δυσκολεύουν πολύ την απόφαση του θύματος να φύγει. Μπορεί να κάνει το θύμα να πιστέψει ότι είναι το μοναδικό πρόσωπο που μπορεί να τον βοηθήσει, ότι τα πράγματα αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά και ότι πραγματικά το αγαπάει και δε μπορεί να ζήσει χωρίς αυτό.

Πηγή: περιοδικό ΓΥΝΑΙΚΑ, ψυχολόγος η Κυρία Ειρήνη Παταργιά.

 

25ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ.

ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙΣ & ΜΗΝ ΑΝΕΧΕΣΑΙ ΤΗ ΒΙΑ! (γράφει η Δέσποινα Μελισσαροπούλου, δικηγόρος)

woman-144106_640

Η πιο σκληρή αλήθεια στην  ενδοοικογενειακή βία είναι ότι είναι πολύ πιο συχνό φαινόμενο από ότι νομίζουμε.

Είναι πάρα πολλές οι περιπτώσεις που, εντός της οικογένειας, διαπράττονται πράξεις ή απειλές πράξης βίας (πχ θα σε χτυπήσω κλπ) συνήθως από τον άντρα, ο οποίος εκμεταλλεύεται τη σωματική του ρώμη, προς τη γυναίκα, η οποία είναι πιο αδύναμη σωματικά. Όχι όμως και ψυχικά.. Και αυτό πρέπει να το εμπεδώσουμε προκειμένου να αντισταθούμε όλες οι γυναίκες ενάντια σε κάθε μορφής κακοποίηση (είτε σωματική είτε ψυχολογική). Είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι ελάχιστες γυναίκες καταγγέλλουν την κακοποίηση που δέχονται. Και αυτό οφείλεται σε πολλούς λόγους (σε κοινωνικά στερεότυπα τύπου τα εν οίκω μη εν δήμω, σε ντροπή για την έκθεση και τα σχόλια που θα ακολουθήσουν, σε αδυναμία, σε φόβο ότι θα διαλυθεί η οικογένεια ή ακόμα χειρότερα ότι θα επακολουθήσουν ακόμα πιο έντονα περιστατικά κακοποίησης κλπ).

Είναι πολλοί οι τρόποι, που μπορεί να εκδηλωθεί μία πράξη βίας και δεν είναι της παρούσης να τους αναλύσουμε (μπορεί κάποιος να ενημερωθεί από το διαδίκτυο και από πολλούς κοινωνικούς φορείς οι οποίοι δρουν και βοηθούν γυναίκες που δέχονται κακοποίηση, διατηρώντας την ανωνυμία τους).

Η ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΒΙΑΣ.

Σε αυτό που θέλω να εστιάσω είναι ότι πλέον στην Ελλάδα, υπάρχει νομοθέτημα που προστατεύει από την ενδοοικογενειακή βία (ν. 3500/2006). Στην ενδοοικογενειακή βία υπάγονται περιπτώσεις που λαμβάνει χώρα κακοποίηση μεταξύ ατόμων που συνδέονται με οικογενειακούς δεσμούς ή βρίσκονται εντός μίας έγγαμης ή συντροφικής σχέσης. Η κακοποίηση έχει πολλές μορφές [δεν είναι απαραίτητο να συνίσταται σε εξάσκηση σωματικής βίας (χτυπήματα) αλλά και σε λεκτική βία, σε σεξουαλική βία, σε ποικίλης φύσης εκβιασμούς κλπ.]

Στο πλαίσιο του νόμου αυτού προστατεύονται οι σύζυγοι, οι γονείς και οι συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας και τα από υιοθεσία τέκνα τους. Προστατεύονται επίσης και οι συγγενείς εξ αίματος και εξ αγχιστείας μέχρι τετάρτου βαθμού, οι δικαστικοί παραστάτες, οι ανάδοχοι γονείς, εφόσον συνοικούν. Επιπλέον προστατεύεται κάθε ανήλικο πρόσωπο που συνοικεί με την οικογένεια. Προστατεύονται οι μόνιμοι σύντροφοι και τα τέκνα τους, εφόσον αυτά συνοικούν και οι τέως σύζυγοι.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου ενδοοικογενειακή βία υπάρχει, όταν ένα μέλος της οικογένειας προξενεί/ασκεί σε άλλο μέλος: α) εντελώς ελαφρά σωματική κάκωση, β) επικίνδυνη σωματική βλάβη, γ) βαριά σωματική ή διανοητική βλάβη, δ) απειλές που προκαλούν τρόμο ή ανησυχία ή απομόνωση του θύματος ή προσβολή αξιοπρέπειας.

Επιπλέον είναι πολύ σημαντικό να σημειώσουμε ότι πλέον τιμωρείται και  ο βιασμός μέσα στο γάμο, δηλαδή ο εξαναγκασμός, με χρήση σωματικής βίας ή με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου της συζύγου σε ερωτική πράξη.

Με τον ως άνω νόμο προβλέπονται μέτρα προστασίας τόσο αστικά (ασφαλιστικά μέτρα για την απομάκρυνση του δράστη, η άσκηση ενδοοικογενειακής βίας θεωρείται λόγος διαζυγίου με υπαιτιότητα του δράστη) όσο και ποινικά(δυνατότητα υποβολής έγκλησης ή σε περιπτώσεις σωματικής βίας και αυτεπάγγελτη άσκηση ποινικής δίωξης κατά του δράστη με απειλή φυλάκισης από 1 έτος έως και κάθειρξη 10 ετών ανάλογα τη σοβαρότητα του τελεσθέντος αδικήματος).

Προϋπόθεση όμως για να εφαρμοστούν τα ως άνω μέτρα είναι η καταγγελία της κακοποίησης ή επαπειλούμενης κακοποίησης.

Δεν πρέπει να ανεχόμαστε ούτε να επιτρέπουμε πράξεις ή απειλές βίας, οι οποίες υποβαθμίζουν τη ζωή μας, την προσωπικότητά μας, την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό μας. Το πιο σημαντικό είναι να εμπεδώσουμε ότι έχουμε τη δυνατότητα αλλά και τα μέσα για να αντισταθούμε.

 

Φθινοπωρινή κατάθλιψη και πώς να την αντιμετωπίσεις.

Πώς να αντιμετωπίσεις την φθινοπωρινή κατάθλιψη!

Πώς να αντιμετωπίσεις την φθινοπωρινή κατάθλιψη!

Μαζί με την αλλαγή της εποχής που αλλάζει από αύριο, αλλάζει και η διάθεσή μας. Είναι η λεγόμενη φθινοπωρινή κατάθλιψη που επηρεάζει άλλους περισσότερο και άλλους λιγότερο με διαφορετικά συμπτώματα στον καθένα από εμάς. Δυστυχώς οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες γιατί ούτως ή άλλως ο γυναικείος οργανισμός αντιμετωπίζει πολλές αλλαγές λόγω των «δύσκολων ημερών» κάθε μήνα και φυσικά λόγω των ορμονών!

Η κατάθλιψη το φθινόπωρο εμφανίζεται με ξεχωριστό τρόπο. Άλλοι είναι πιο άκεφοι και αδιάφοροι, άλλοι πιο στεναχωρημένοι από το κανονικό, άλλοι είναι οξύθυμοι, υπάρχουν όμως και άνθρωποι που δεν αισθάνονται καθόλου δυσφορία.

Αν δεν υπάρχουν σοβαρότερα ψυχολογικά αίτια, τότε η φθινοπωρινή κατάθλιψη ξεπερνιέται πιο εύκολα με τους παρακάτω τρόπους:

  • Ξεκινώντας ένα σπορ, γυμναστική ή ένα χόμπι. Τώρα είναι η κατάλληλη εποχή να ξεκινήσετε κάτι που σας αρέσει και να ασχολήστε με αυτό όσο σας το επιτρέπουν οι υπόλοιπες συνθήκες και οικογενειακές υποχρεώσεις. Μπορείτε για παράδειγμα να ξεκινήσετε μια ξένη γλώσσα.
  • Τακτοποιώντας τις ντουλάπες σας και ανανεώνοντας τη γκαρνταρόμπα σας. Ακόμη και ένα μικρό πραγματάκι να αγοράσετε για τον εαυτό σας θα νιώσετε πολύ ωραία.
  • Κάνοντας περισσότερο σεξ! Βοηθά να χαλαρώνετε και να έρχεστε πιο κοντά με το σύντροφό σας. Μην ξεχνάτε να τον αγκαλιάζετε όσο πιο συχνά μπορείτε.
  • Βάζοντας νέους κανόνες στα παιδιά σας.Τώρα είναι η ευκαιρία, μιας και σε λίγες ημέρες ξεκινούν τα σχολεία, να τους υπενθυμίσετε τι περιμένετε από αυτά και πως τώρα, που θα ξεκινήσουν τα σχολεία, θα αλλάξει το ημερήσιο πρόγραμμα οπότε θα πρέπει και αυτά με τον τρόπο τους να συμβάλλουν.
  • Τακτοποιώντας τις εκκρεμότητές σας. Αν έχετε αφήσει δουλειές και εκκρεμότητες επειδή ήσαστε πιο χαλαρές το καλοκαίρι, τώρα είναι η κατάλληλη εποχή να οργανωθείτε και να μπείτε σε ένα καλύτερο πρόγραμμα.
  • Συναντώντας αγαπημένα σας πρόσωπα και μιλώντας με άλλους βοηθά να δείτε πως όλοι λίγο πολύ επηρεάζονται από την αλλαγή της εποχής σε μια άλλη εποχή που συνεπάγεται περισσότερες ευθύνες και υποχρεώσεις ύστερα από ένα ανέμελο καλοκαιράκι!
  • Αλλάζοντας λουκ στα μαλλιά σου. Μια εξωτερική ανανέωση ίσως σας βοηθήσει να νιώσετε καλύτερα, είτε αλλάζοντας το χρώμα των μαλλιών σας είτε την κουπ.
  • Αγοράζοντας καινούρια καλλυντικά για την περιποίηση της επιδερμίδας σας θα σας κάνει σίγουρα να νιώσετε καλύτερα ή ακόμη και γιατί όχι αν κάνετε μια αλλαγή στο μακιγιάζ σας!

Διακοπές με παιδιά ή χωρίς ;

Διακοπές με παιδιά ή χωρίς; Ιδού το δίλημμα!

Διακοπές με παιδιά ή χωρίς; Ιδού το δίλημμα!

Οι περισσότεροι γονείς, όταν φτάνει η στιγμή των διακοπών, το θεωρούν δεδομένο πως οι διακοπές τους θα είναι φυσικά μαζί με τα παιδιά. Και όμως, διαβάστε παρακάτω τους λόγους για τους οποίους το ζευγάρι πρέπει να κάνει και λίγες μέρες μόνο του διακοπές….

Καταρχήν, εάν έχετε μόνο ένα παιδάκι, είναι βέβαιο πως από τη στιγμή που γεννήθηκε, δεν το έχετε αφήσει για πολλή ώρα από τα μάτια σας, αφού είναι φυσιολογικό να σας μονοπωλεί το ενδιαφέρον. Αυτό συνεπάγεται πως όλο αυτό το διάστημα είχατε αφήσει σε δεύτερη μοίρα το σύζυγό σας, τον εαυτό σας, τον ύπνο σας, τη διασκέδασή σας και όλα αυτά που κάνατε όταν ήσαστε πιο ξέγνοιαστοι.

Είτε λοιπόν είστε νέοι γονείς είτε όχι, επιβάλλεται να αφιερώσετε έστω ένα διήμερο-τριήμερο για τους εαυτούς σας. Έτσι:

  • Θα κοιμηθείτε λίγο παραπάνω χωρίς να σκέφτεστε ότι θα πρέπει να ξυπνήσετε το πρωί την ώρα που θα ξυπνήσουν τα παιδιά για να τους φτιάξετε πρωινό και να τα απασχολήσετε.
  • Θα ξεφύγετε από τη ρουτίνα του σπιτιού και τις δουλειές, όπου με ένα ή και παραπάνω παιδιά είστε αναγκασμένοι να κάνετε σε καθημερινή βάση.
  • Θα διασκεδάσετε με το σύντροφό σας. Θα μπορείτε να βγείτε το βράδυ για ένα ποτό ή φαγητό χωρίς το άγχος των παιδιών. Θα μπορείτε να περιποιηθείτε τον εαυτό σας και γιατί όχι να αποπλανήσετε τον άντρα σας από την αρχή…
  • Θα έρθετε πιο κοντά με το σύντροφό σας γιατί θα έχετε πολύ περισσότερο χρόνο ο ένας για τον άλλο και θα κάνετε έρωτα χωρίς να σκέφτεστε το/τα παιδιά!
  • Θα αναθεωρήσετε τις ανάγκες σας. Θα είναι μια μικρή «αποκάλυψη» για εσάς το γεγονός πως το/ τα παιδιά σας περνούν μια χαρά και χωρίς εσάς αλλά και εσείς επίσης περάσατε όμορφα λίγες μερούλες χωρίς αυτά. Είναι σίγουρο πως θα θέλετε να το επαναλάβετε…
  • Θα βοηθήσετε το παιδί σας να αυτονομηθεί. Πρέπει να το/τα μάθετε από μικρό/ά να μένουν έστω και λίγες μέρες με τον παππού και τη γιαγιά και να μην είναι «κρεμασμένα» από πάνω σας!