Παιδική παχυσαρκία και πώς να την αντιμετωπίσουμε.

d85ca418aeca87ed2aab9f885df08e3c

Πραγματική μαρτυρία: Φτάνουμε οικογενειακώς στη θάλασσα για το καθιερωμένο πρωινό μας μπάνιο και μετά από λίγο καταφτάνει και μια μαμά με την εννιάχρονη κόρη της που και αυτές έρχονται για το πρωινό τους μπανάκι καθημερινά.

Τα παιδιά μας έχουν γνωριστεί εδώ και μια εβδομάδα που συναντιούνται στη θάλασσα και κάνουν παρέα. Με την πρώτη βουτιά το κοριτσάκι βγαίνει έξω και η μαμά το μπουκώνει με μια τυρόπιτα από έναν φούρνο απ’όσο μπορώ να καταλάβω από το περιτύλιγμα. Για να μην τα πολυλογώ, μέσα σε μιάμιση ώρα που βρισκόμαστε στη θάλασσα, το κοριτσάκι τρώει επιπλέον ένα μεγάλο πακέτο τσιπς και, κατά τις 12 το μεσημέρι, καταβροχθίζει ένα κρουασάν με σοκολάτα.

Το κοριτσάκι δεν έχει κολυμπήσει σχεδόν καθόλου όλη αυτή την ώρα, αντιθέτως σε μικρό χρονικό διάστημα έχει καταναλώσει χιλιάδες «κακές» θερμίδες (ας μου επιτραπεί η ορολογία) και αυτός είναι και ο λόγος που είναι, τουλάχιστον, υπέρβαρο.

Η μαμά, υπέρβαρη κι αυτή, ακολουθεί την ίδια στάση, από την ώρα που έφτασε στην παραλία πιο πολλή ώρα έχει κάτι στο στόμα της και τρώει παρά κολυμπάει.


Η παραπάνω ιστορία είναι μία από τις πολλές που έχω να διηγηθώ από όσα παρατηρώ στην παραλία ως μαμά πια. Δεν είναι άξιο απορίας που αναρωτιόμαστε γιατί η Ελλάδα, παρόλο που φημίζεται για την μεσογειακή διατροφή, βρίσκεται στις πρώτες θέσεις παιδιών με παιδική παχυσαρκία.

Ας ενημερωθούμε λοιπόν, ας αποκτήσουμε επίγνωση του προβλήματος και ας αποτελέσουμε ,με τις ενέργειές μας ως γονείς, παράδειγμα για τα παιδιά μας.


Παχυσαρκία ορίζεται ως η υπερβολική και ανώμαλη συσσώρευση λίπους στο σώμα ή σε ορισμένες περιοχές του σώματος σε τέτοιο βαθμό που να επηρεάζεται δυσμενώς η υγεία του ατόμου. Αποτελεί μια σημαντική αιτία θνητότητας στο σύγχρονο κόσμο. Το 1998 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε πως κάθε παχύσαρκο άτομο χάνει 9 χρόνια ζωής. Ο τυπικός τρόπος μέτρησης της παχυσαρκίας γίνεται μέσω υπολογισμού του Δείκτη Μάζας Σώματος (βάρος σώματος / ύψος2). Όταν ο ΔΜΣ βρίσκεται >95η Εκατοστιαίας Θέσης (ΕΘ) τότε το παιδί θεωρείται παχύσαρκο, ενώ όταν βρίσκεται μεταξύ 85ης και 95ης ΕΘ θεωρείται υπέρβαρο.

Η παχυσαρκία οφείλεται σε περισσεύματα ενέργειας που αποθηκεύονται υπό μορφή λίπους. Η ενέργεια προσλαμβάνεται με τις τροφές υπό μορφή λίπους, υδατανθράκων και πρωτεϊνών. Η ενέργεια που προσλαμβάνεται καταναλώνεται για τις ανάγκες λειτουργίας του οργανισμού (βασικός μεταβολισμός), για την παραγωγή θερμότητας για τη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος και για την παραγωγή έργου ( κίνηση κλπ). Όταν η κατανάλωση είναι μικρότερη της πρόσληψης υπάρχει περίσσεια ενέργειας, που αποθηκεύεται υπό μορφή λίπους και οδηγεί σε αύξηση του βάρους. Αντίθετα, όταν η κατανάλωση ενέργειας είναι μεγαλύτερη της πρόσληψης χρησιμοποιείται η αποθηκευμένη ενέργεια, μειώνονται οι αποθήκες λίπους και ελαττώνεται το βάρος. Στην πλειονότητα των παχύσαρκων παιδιών ο σύγχρονος τρόπος ζωής, η αυξημένη πρόσληψη τροφής και κυρίως η ελλιπής άσκηση (το θετικό ισοζύγιο ενέργειας) φαίνεται να είναι τα αίτια. Οι παράγοντες που συμμετέχουν στη δημιουργία των νέων συνθηκών και συμβάλλουν στην αύξηση της παχυσαρκίας στα παιδιά είναι διεθνείς, εθνικοί, κοινοτικοί, σχολικοί, οικογενειακοί και ατομικοί (πίνακες 1-5). Το βελτιωμένο κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο των ανθρώπων και η αστικοποίηση άλλαξαν τις διατροφικές συνήθειες (fast food, σοκολάτες, λιπαρά). Ο αυξημένος χρόνος παρακολούθησης τηλεόρασης, ο μειωμένος ελεύθερος χρόνος παιδιών και γονέων, η μετακίνηση μόνο με αυτοκίνητο και ποτέ με τα πόδια ή με ποδήλατο σε συνάρτηση με την απουσία χώρων άθλησης και την εξαφάνιση της αλάνας συμβάλλουν στη μείωση της φυσικής δραστηριότητας.

Ποιες οι επιπλοκές της παχυσαρκίας

Η παιδική παχυσαρκία είναι ένα σοβαρό πρόβλημα αφού συνοδεύεται από σοβαρές επιπλοκές, τόσο άμεσες όσο και απώτερες. Είναι σημαντικός παράγοντας κινδύνου για εμφάνιση σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2). Είναι πλέον γνωστό ότι ο ΣΔ 2 και το Μεταβολικό Σύνδρομο έχουν τις ρίζες τους στην παιδική και εφηβική ηλικία. Ο ΣΔ 2, νόσος άγνωστη στα παιδιά και στους έφηβους, αυξάνεται με επικίνδυνο ρυθμό, αποτελώντας το 8-45% των νεοδιαγνωσθέντων περιπτώσεων ΣΔ στις ηλικίες αυτές. Ένα μεγάλο ποσοστό παχύσαρκων παιδιών θα γίνουν παχύσαρκοι ενήλικες και θα ανήκουν στους ασθενείς με Μεταβολικό Σύνδρομο. Ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό δεδομένο είναι ο αυξημένος κίνδυνος πρόωρου θανάτου στην ενήλικο ζωή, κυρίως από καρδιαγγειακά νοσήματα, ανεξάρτητα αν ο παχύσαρκος νέος χάσει περιττά κιλά. Προδιαθέτει επίσης για πρώιμη ήβη, πολυκυστικές ωοθήκες, υπογοναδισμό, υπερλιπιδαιμία, υπέρταση, βρογχικό άσθμα, σύνδρομο άπνοιας στον ύπνο, στεατοηπατίτιδα, χολολιθίαση, σπειραματονεφρίτιδα, μυοσκελετικές παθήσεις, ενδοκράνια υπέρταση. Αξιοσημείωτες είναι και οι ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις της παχυσαρκίας. Χαμηλή αυτοεκτίμηση, κοινωνική απομόνωση, τάση για εξαρτήσεις και αυτοκαταστροφή είναι χαρακτηριστικά που συνοδεύουν συχνά τα παχύσαρκα άτομα.

 

Πώς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα;

Το πρώτο βήμα είναι η επίσκεψη στον παιδίατρο και η συζήτηση του προβλήματος. Ο παιδίατρος θα καθορίσει τη σοβαρότητα του προβλήματος και θα αποφασίσει, αν χρειάζεται, τον κατάλληλο εργαστηριακό έλεγχο. Στη συζήτηση με τον παιδίατρο πρέπει να εντοπιστούν τα αίτια του προβλήματος, δηλαδή τα λάθη στις διατροφικές συνήθειες και το έλλειμμα στη σωματική δραστηριότητα.

Λέμε Ναι:

  • Στην κίνηση!

Tο παιδί πρέπει να έχει καθημερινά ευκαιρίες να κινείται, να παίζει, να αθλείται και να περπατάει. Xάρη στην κίνηση, το παιδί καίει περισσότερες θερμίδες. Tο σημαντικότερο, όμως, είναι ότι αποκτά την αίσθηση του σώματός του και των δυνατοτήτων του.

  • Στο οικογενειακό τραπέζι

Όταν ένα παιδί συνηθίζει να τρώει καθισμένο στο τραπέζι μαζί με την υπόλοιπη οικογένειά του, είναι σε θέση να αναγνωρίζει και να σέβεται τα αισθήματα της πείνας και του κορεσμού.

Προσπαθήστε, λοιπόν, να τρώτε οικογενειακά τουλάχιστον ένα γεύμα της ημέρας – όποιο σας εξυπηρετεί καλύτερα, π.χ. το πρωινό ή το δείπνο.

 

  • Στην ποικιλία τροφών

H καθημερινή διατροφή του παιδιού -παχύσαρκου και μη- πρέπει να συνδυάζει τροφές από όλες τις ομάδες τροφίμων (δημητριακά, φρούτα, σαλάτες, γαλακτοκομικά κλπ.). Tα γεύματα που τρώει το παιδί πρέπει να είναι μαγειρεμένα στο σπίτι και όχι «απ’ έξω», ενώ για τα ενδιάμεσα μικρογεύματα συνιστάται ένα φρούτο ή ένα σπιτικό σάντουιτς.

 

  • Στο πρωινό

Σύμφωνα με μελέτες, τα παιδιά που συστηματικά δεν τρώνε πρωινό είναι παχύσαρκα, συγκεντρώνουν περισσότερους παράγοντες κινδύνου καρδιαγγειακών προβλημάτων, παρουσιάζουν μειωμένα επίπεδα σιδήρου και προσλαμβάνουν λιγοστές φυτικές ίνες. Φροντίστε, λοιπόν, το παιδί να καταναλώνει καθημερινά ένα πλήρες πρωινό.

 

  • Στον έλεγχο του βάρους

H σταθεροποίηση του βάρους είναι το πρώτο ζητούμενο. Tο διαιτολόγιο πρέπει να είναι σχεδιασμένο από διαιτολόγο, έτσι ώστε να περιορίζεται η πρόσληψη επιπλέον βάρους, επιτρέποντας την ανάπτυξη του παιδιού καθ’ ύψος (για τα κορίτσια μέχρι τα 12 και για τα αγόρια μέχρι τα 14 περίπου).

 

Λέμε Όχι:

  • Στην τηλεόραση 

Oι πολλές ώρες ενασχόλησης με το κομπιούτερ ή μπροστά στην τηλεόραση έχουν πολλαπλές αρνητικές επιπτώσεις: προάγουν τη σωματική ακινησία, απομονώνουν το παιδί από τον περίγυρό του και το εκθέτουν σε διαφημιστικά μηνύματα ακατάλληλων τροφίμων. Το παιδί δεν πρέπει να κάθεται μπροστά στον υπολογιστή ή την τηλεόραση περισσότερο από μία ώρα την ημέρα.

 

  • Στο φαγητό μπροστά στην τηλεόραση

Tα παιδιά που τρώνε μπροστά στην τηλεόραση το κάνουν από ανία. Γι’ αυτό και δεν σταματούν το φαγητό με το ερέθισμα του κορεσμού.

 

  • Στις «περιττές» θερμίδες

Tα παιδιά έχουν την τάση να προτιμούν τα γλυκά και τις τροφές με πολλές θερμίδες, που στερούνται θρεπτικών συστατικών. Kαλό είναι, λοιπόν, να τους προσφέρετε πιο υγιεινές εναλλακτικές λύσεις, όπως ένα παστέλι, κουλούρι με σουσάμι, σπιτικό κέικ κλπ.

 

  • Στο αδυνάτισμα

Tο παιδί με περιττά κιλά πρέπει να αποφεύγει τις δίαιτες αδυνατίσματος. Tο παχύσαρκο παιδί θα κάνει δίαιτα, όχι όμως για να αδυνατίσει, αλλά για να μείνει σταθερό το βάρος του.

 

Γενικότερα:

  • Αντικαταστήστε τα συσκευασμένα σνακ με υγιεινές εναλλακτικές επιλογές.
  • Αντικαταστήστε τους χυμούς με ολόκληρο το φρούτο.
  • Μην τρώτε ή παραγγέλνετε απέξω συχνότερα από μια φορά την εβδομάδα.
  • Μη χρησιμοποιείτε συγκεκριμένες τροφές ως επιβράβευση ή τιμωρία.

Η σωματική δραστηριότητα πρέπει να είναι καθημερινή, ακόμη και αν πρόκειται για κάποιο παιχνίδι ή περπάτημα. Για να κινητοποιήσουμε τα παιδιά μας πρέπει να κινητοποιηθούμε και εμείς.

 

Πηγή: paidiatros. Gr

Healthtimes.gr

 

 

                                                            

Advertisements

Παραμύθι, ένα πολύτιμο εργαλείο ανάπτυξης του παιδιού!

γράφει η Τσίρου Μαρία

Πες μου ένα παραμύθι…..

Η ανάγνωση παραμυθιών στα παιδιά αποτελεί πολύτιμη πνευματική τροφή και βοηθά στην ανάπτυξη των παιδιών προσχολικής και σχολικής ηλικίας.


 Mια νεαρή μητέρα ρώτησε τον Αϊνστάιν τι θα μπορούσε να κάνει για να προετοιμάσει καλύτερα το πεντάχρονο παιδί της για το σχολείο και τη ζωή. Δείτε τι της απάντησε…

Ήρεμος και χαμογελαστός, ο μεγάλος φυσικός της είπε: «Να του λέτε παραμύθια».

«Καλά τα παραμύθια, αλλά τι άλλο;» απόρησε η νέα μητέρα.

«Πολλά παραμύθια», επέμεινε ο άνθρωπος που σφράγισε τη σύγχρονη επιστήμη. Και όταν η μητέρα ρώτησε τρίτη φορά, κάπως δύσπιστα: «Καλά, εντάξει, αλλά και τι άλλο;», ο Αϊνστάιν είπε πως «δε χρειάζεται τίποτα περισσότερο. Μονάχα κι άλλα παραμύθια. Πάρα πολλά παραμύθια».

Και παρόλο που πολλοί γονείς δεν διαβάζουν παραμύθια στα παιδιά τους, είτε επειδή διαφωνούν με το περιεχόμενο, είτε επειδή δεν συμφωνούν με τα πρότυπα ζωής που δίνουν τα παραμύθια, η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά διδάσκονται πολλά πράγματα από τα παραμύθια, αποκτούν κριτική σκέψη, ξεχωρίζουν το καλό από το κακό και διδάσκονται πως με θάρρος, υπομονή και προσπάθεια μπορεί κάποιος να τα καταφέρει στη ζωή του.


Πιο αναλυτικά:

Τα παραμύθια βοηθούν τα παιδιά να νικούν το φόβο

«Τα παραμύθια δεν λένε στα παιδιά ότι υπάρχουν δράκοι. Τα παιδιά ήδη γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν δράκοι. Τα παραμύθια λένε στα παιδιά ότι οι δράκοι μπορούν να ηττηθούν», είχε πει ο Βρετανός συγγραφέας G.K. Chesterton.

Να προετοιμαστούν για τις δυσκολίες της ζωής

Μέσα από τα παραμύθια, τα παιδιά συναντούν προκλήσεις με τις οποίες παλεύουν και οι ενήλικες: την προδοσία, τις ίντριγκες, τους τσακωμούς και τη ζήλια. Είναι οι άσχημες πλευρές της ζωής, που δε λείπουν από τους παραδοσιακούς μύθους και τα παραμύθια.

«Τα παραμύθια επεξεργάζονται τόσες πολλές φοβίες, όχι μόνο προσωπικές, αλλά όλης της κοινωνίας, αλλά το κάνουν με έναν τρόπο ασφαλή, γιατί όλα αυτά συμβαίνουν… μια φορά κι έναν καιρό», εξηγεί η Μαρία Τατάρ, καθηγήτρια στο Harvard College.

Να κάνουν διάλογο

Τέτοιες ιστορίες «ελεγχόμενου φόβου» δίνουν μία θαυμάσια ευκαιρία στους γονείς να συζητήσουν με τα παιδιά τους τις πιο βαθιές τους ανησυχίες και ανασφάλειες από τον πραγματικό κόσμο. Οι φανταστικοί χαρακτήρες συνεισφέρουν θετικά στο διάλογο. Δεν μπορεί να γίνει το ίδιο με μία ταινία, ούτε καν με το θέατρο.

Τα παραμύθια μιλούν μία παγκόσμια γλώσσα

Ορισμένα παραμύθια, όπως η Σταχτοπούτα, υπάρχουν σε πολλές κουλτούρες, αν και με μικρές διαφορετικές πινελιές σε κάθε χώρα. Όλες οι διαφορετικές εκδοχές όμως, μοιράζονται κάτι κοινό: μία σαγηνευτική ιστορία για την ανάγκη να νικήσει το καλό.

Διδάσκουν στα παιδιά τα βασικά στοιχεία ενός διηγήματος, μίας ιστορίας

Τους διδάσκουν τη διαφορά ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. Ότι οι ιστορίες μπορεί να εξελίσσονται σε άλλο περιβάλλον, σε άλλη χώρα και σε άλλο χρόνο. Ότι οι πρωταγωνιστές έχουν διαφορετικά γνωρίσματα και διαφορετικούς χαρακτήρες.

Εάν το παιδί κατανοήσει αυτές τις διαφορές από πολύ μικρή ηλικία, τότε ενισχύεται η ικανότητά του να κατανοεί τη σχέση αιτίας-αποτελέσματος και να προβλέπει το επόμενο βήμα.

Αναπτύσσουν την παιδική φαντασία

«Όταν εξετάζω τον εαυτό μου και τον τρόπο σκέψης μου, έρχομαι στο συμπέρασμα ότι το χάρισμα της φαντασίας σημαίνει περισσότερα για εμένα από οποιοδήποτε ταλέντο για αφηρημένη, θετική σκέψη. Το να ονειρεύεσαι για όλα τα σπουδαία πράγματα που μπορείς να καταφέρεις, είναι το κλειδί για μια ζωή γεμάτη με θετικότητα. Άφησε τη φαντασία σου να καλπάσει ελεύθερη και δημιούργησε έναν κόσμο στον οποίο θα ήθελες να είσαι μέσα», είχε πει ο Άλμπερτ Αϊνστάιν.

Προσφέρουν ηθικά διδάγματα

Τα παραμύθια θέτουν το ηθικό πρόβλημα της συνύπαρξης του καλού και του κακού (που συμβολίζουν συνήθως οι δράκοι, οι γίγαντες και οι μάγισσες). Συνήθως το καλό υπερισχύει και ο κακός χάνει. Μέσω της ταύτισης με τον ήρωα, το παιδί παίρνει το ηθικό δίδαγμα.

Μην περιμένετε άλλο, αφήστε στην άκρη τα tablet, i-pods, x-box, υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα.

Απλά διαβάστε ένα παραμύθι στο παιδί σας…..

Ζωηρά παιδιά και πώς να πειθαρχήσουν!

 

6a26c5509895527a123a2ba48bddf671.jpg

ΔΙΔΑΞΤΕ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ.

Πειθαρχία ( για όσους έχουν παρεξηγήσει τον ορισμό):

Σημαίνει την παροχή καθοδήγησης,ενθάρρυνσης και τη θέσπιση δίκαιων ορίων. Επιπλέον, σημαίνει ότι δίνουμε ένα καλό παράδειγμα.

Κάτι που αξίζει να θυμάστε:

Τα παιδιά των οποίων οι γονείς θέτουν σταθερά όρια, μεγαλώνουν αναπτύσσοντας μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση σε σύγκριση με τα παιδιά που τους επιτρέπεται να συμπεριφέρονται όπως τους αρέσει, και ιδιαίτερα με επιθετικότητα. Είναι σημαντικό, ωστόσο, να προσφέρεται στα νεαρά άτομα κάποια ελευθερία επιλογής, πάντοτε μέσα σε λογικά πλαίσια.

 


Ακολουθούν κάποια tips για όσους γονείς έχουν ζωηρά και ατίθασα παιδιά, τα οποία, μεγαλώνοντας, γίνονται μικροί «επαναστάτες» και δυσκολεύουν όχι μόνο τη ζωή των γονιών και των οικείων αλλά όταν βρεθούν σε ένα μεγαλύτερο κοινωνικό περίγυρο, και τη ζωή των υπολοίπων.

Αντί να μαλώσετε το παιδί σας, ενισχύστε το θετικά, ανταμείψτε την καλή συμπεριφορά και μάθετέ του τα όρια.

  1. Θετική ενίσχυση

Αν μέχρι τώρα αντιδρούσατε στην κακή συμπεριφορά (με θυμό ή με άλλο τρόπο) και αγνοούσατε σχεδόν το μεγαλύτερο μέρος της καλής συμπεριφοράς, είναι καιρός να αντιστρέψετε τις αντιδράσεις σας και να αρχίσετε να αγνοείτε την κακή συμπεριφορά, όσο αυτό είναι εφικτό, και να ανταμείβετε την καλή.

Για να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα, οι ενισχυτές όπως οι περιποιήσεις, οι αγαπημένες δραστηριότητες, ο έπαινος και η ενθάρρυνση πρέπει να ακολουθούν αμέσως (να δίνονται όσο το δυνατόν πιο κοντά χρονικά) μετά την επίδειξη μιας επιθυμητής συμπεριφοράς του παιδιού. Όταν στρέφουμε την προσοχή μας στην επιτυχία γενικά, είναι πιθανό να χρησιμοποιήσουμε με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα τον έπαινο και την ενθάρρυνση, παρά αν κάνουμε κάποια ευνοϊκά σχόλια μόνο όταν,για παράδειγμα, το παιδί κάνει κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό.


  1. Ο κανόνας της προσοχής, έπαινος-αγνόηση

Ο κανόνας της προσοχής δηλώνει ότι ένα παιδί θα αναζητήσει την προσοχή των άλλων, ειδικά των γονέων. Σε γενικές γραμμές έχουμε τα εξής:

  •  Αποδεκτή συμπεριφορά + ενίσχυση = περισσότερο αποδεκτή συμπεριφορά  (ανταμοιβή)
  • Αποδεκτή συμπεριφορά + μη ενίσχυση = λιγότερο αποδεκτή συμπεριφορά
  • Μη αποδεκτή συμπεριφορά +ενίσχυση = περισσότερο μη αποδεκτή συμπεριφορά
  • Μη αποδεκτή συμπεριφορά + μη ενίσχυση = λιγότερο μη αποδεκτή συμπεριφορά

 Είναι αυτονόητο ότι εάν τα παιδιά αγαπούν, εμπιστεύονται και σέβονται τους γονείς τους, με άλλα λόγια ταυτίζονται μαζί τους, η επιθυμία τους να τους ευχαριστήσουν, κατά κανόνα, καθιστά τις αμοιβές και τις κυρώσεις των γονέων πολύ ισχυρές. Η στοργή , επομένως, αποτελεί μια πολύ καλή τροφοδότηση για τη μάθηση.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ:

Τα προηγηθέντα                       Η συμπεριφορά                         Οι συνέπειες

Α) ο Γιάννης ήθελε               Ο Γιάννης κλοτσούσε               Ο μπαμπάς αγνόησε

να πάει στο πάρκο.               και φώναζε, κάθισε                  την έκρηξή του.

Ο μπαμπάς είπε ότι               στο πάτωμα και                         Τελικά, ο Γιάννης

δεν υπήρχε χρόνος                 τσίριζε.                                     ηρέμησε και άρχισε να

πριν το φαγητό.                                                                       παίζει.

 

Β) Η Ελένη έτρωγε               Κατέβαινε συνεχώς από             Η μαμά, μετά από μια

το πρωινό της                        την καρέκλα της                         προειδοποίηση,

                                                                                                   μάζεψε το πρωινό και

                                                                                                   η Ελένη έφυγε

                                                                                                   πεινασμένη

 

 


 

Όπως ακριβώς η συμπεριφορά που ενισχύεται έχει την τάση να επαναλαμβάνεται, με τον ίδιο τρόπο και η συμπεριφορά που δεν ενισχύεται, όπως το παράδειγμα με τον Γιάννη ή τιμωρείται όπως με την Ελένη, τείνει να σταματάει. Με την ανταμοιβή δεν αναφερόμαστε απαραίτητα σε υλικά αντικείμενα ή όταν χρησιμοποιούμε την τιμωρία, δεν υπονοούμε πράγματα που αναφέρονται στη σκληρή τιμωρία. Προσπαθούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να δουν ότι ορισμένες συμπεριφορές προκαλούν επιθυμητές συνέπειες (π.χ. έπαινος, αποδοχή, εκτίμηση, δώρα, προνόμια) στην κοινωνική ζωή, ενώ άλλες μορφές συμπεριφοράς όχι.


 

3. Απομάκρυνση από την θετική ενίσχυση (Timeout)

H διακοπή της θετικής ενίσχυσης έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί μία αποτελεσματική ποινή. Η μέθοδος αυτή έχει αποδειχτεί ότι αποτελεί μία αποτελεσματική ποινή. Η μέθοδος αυτή έχει σκοπό να ελαττώσει τη συχνότητα της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς, εξασφαλίζοντας ότι θα συνοδεύεται από μείωση των ευκαιριών για απόκτηση ενισχυτών ή προνομίων. Στην πράξη, είναι καλύτερο να επιλέξουμε ανάμεσα σε δύο είδη απομάκρυνσης.

  • Απομάκρυνση από την δραστηριότητα,όπου απλώς απαγορεύεται στο παιδί να ασχοληθεί με κάποια ευχάριστη δραστηριότητα, ωστόσο του επιτρέπεται να την παρατηρήσει- για παράδειγμα, επειδή έχει συμπεριφερθεί με άσχημο τρόπο, ζητείται από το παιδί να μείνει έξω από το παιχνίδι.
  • Απομάκρυνση από τον χώρο,όπου το παιδί απομονώνεται κοινωνικά, στην άλλη άκρη του δωματίου σε μια καρέκλα ( για ζωηρά παιδιά) ή στο χωλ (σε κάποιο μέρος που δεν προκαλεί ευχαρίστηση στο παιδί αλλά ούτε το τρομάζει.

Η απομάκρυνση μπορεί να διαρκέσει από τρία έως πέντε λεπτά.

Είναι σημαντικό να αντισταθμίζουμε την απομάκρυνση με θετική προσοχή ( προσοχή, έπαινο, επιπρόσθετη επαφή) . Τα καλύτερα αποτελέσματα τα έχουμε όταν χρησιμοποιούμε και έπαινο και απομάκρυνση.


 

  1. Κόστος αντίδρασης.

Η χρήση των μεθόδων του κόστους αντίδρασης περιλαμβάνει κάποια ποινή ή πρόστιμο που επιβάλλεται όταν το παιδί αποτυχαίνει να ολοκληρώσει κάποια επιθυμητή αντίδραση.

Π.χ. αν δεν κάνει τις ασκήσεις της δεν θα δει τηλεόραση.


 

  1. Φυσικές συνέπειες.

Εάν διασφαλίσετε (μέσα σε ασφαλή όρια) ότι το παιδί θα μπορεί να υποστεί τις συνέπειες των πράξεων του, θα έχετε έναν αποτελεσματικό τρόπο αλλαγής της συμπεριφοράς. Αν ένα παιδί μεταχειρίζεται με άγριο τρόπο κάτι που του ανήκει (π.χ. το σπάει), τότε υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να μάθει να είναι προσεχτικό, αφού πρέπει να μείνει χωρίς αυτό. Αν πάντα αντικαθιστάτε το παιχνίδι, το παιδί είναι πιθανό να συνεχίσει να είναι καταστροφικό.

 

Τι μπορείτε να κάνετε όταν αγνοούνται τα όρια.

 Αγνοώντας με σύνεση τις ανεπιθύμητες συμπεριφορές

Μη λαμβάνετε καθόλου υπόψη σας τις βρισιές, τα αγενή σχόλια και τις διαμαρτυρίες του παιδιού

  • Αδιαφορήστε για τα ξεσπάσματα, τις φωνές και τα ουρλιαχτά, όταν αυτό είναι δυνατό, αφήνοντας έτσι το παιδί σας χωρίς ακροατήριο.
  • Συνεχίστε την εργασία σας. Για παράδειγμα βάλτε σε λειτουργία την ηλεκτρική σκούπα για να μην ακούγονται τα ξεσπάσματα του παιδιού.
  • Αν είναι πραγματικά σημαντικό να πειθαρχήσει το παιδί σας, δείξτε του ότι εννοείτε αυτό που λέτε, σταθείτε από πάνω του και επαναλάβετε την απαίτηση σας με υψηλό και σταθερό τόνο φωνής( όχι ουρλιάζοντας) και με έντονο βλέμμα. Δεν είναι κακό να δείχνετε πραγματικά θυμωμένοι.

 


Δίνοντας οδηγίες και κάνοντας υποδείξεις:

 

  • Κάντε υποδείξεις διατυπωμένες με συντομία και σαφήνεια.
  • Κάντε μια υπόδειξη κάθε φορά.
  • Χρησιμοποιείστε οδηγίες που καθορίζουν με σαφήνεια την επιθυμητή συμπεριφορά.
  • Να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες και να χρησιμοποιείτε τις κατάλληλες για την κάθε ηλικία.
  • Δεν είναι καλό να χρησιμοποιείτε απαγορευτικές εντολές του τύπου «μη». Χρησιμοποιείστε εντολές του τύπου «κάνε».
  • Κάντε ευγενικά τις υποδείξεις.
  • Μη δίνετε περιττές οδηγίες.
  • Μην απειλείτε τα παιδιά.
  • Χρησιμοποιείτε τις υποδείξεις του τύπου « όταν…..τότε…»( όταν τακτοποιήσεις το δωμάτιό σου, τότε μπορείς να βγεις έξω να παίξεις.)
  • Δώστε στα παιδιά το δικαίωμα επιλογής όποτε αυτό είναι δυνατόν.
  • Δώστε στα παιδιά πολλές ευκαιρίες για να συμμορφωθούν.
  • Επαινέστε την συμμόρφωση ή τηρήστε τις ανάλογες συνέπειες για τη μη συμμόρφωση.
  • Οι προειδοποιήσεις και υπενθυμίσεις σας πρέπει να είναι χρήσιμες.
  • Υποστηρίξτε τις υποδείξεις που κάνει ο σύντροφός σας.

 

πηγή: ΚΔΑΥ

Παιδικές ζωγραφιές και η ερμηνεία τους.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Είναι βέβαιο πως όλοι όσοι είμαστε γονείς αναρωτιόμαστε και θέλουμε να γνωρίζουμε πώς νιώθει το ή τα παιδιά μας μεγαλώνοντας. Νιώθουν ασφάλεια και αγάπη δίπλα μας; Περνούν όμορφα στο σχολείο ή στον παιδικό σταθμό όπου ίσως πηγαίνουν; Έχουν αρκετά ερεθίσματα και τα σωστά ερεθίσματα, ώστε να μεγαλώνουν σωστά και σε ένα ισορροπημένο περιβάλλον; Μήπως υπάρχει κάτι  ή κάποιο πρόσωπο στο κοντινό και οικείο τους περιβάλλον που τα στενοχωρεί ή τους προκαλεί φόβο; Πώς αντιμετωπίζουν τους τυχόν τσακωμούς των γονιών ή τα προβλήματα από ένα τυχόν διαζύγιο; Όλα αυτά οι ψυχολόγοι και οι παιδοψυχολόγοι μπορούν να τα ερμηνεύσουν χρησιμοποιώντας τις ζωγραφιές των παιδιών.

Η ερμηνεία της παιδικής ζωγραφιάς….

Η παιδική ζωγραφιά έχει όλα τα στοιχεία του εικαστικού έργου: σχέδιο, χρώμα, σύνθεση, μορφή και περιεχόμενο. Βλέποντας ένα παιδί να ζωγραφίζει και ακούγοντας τις ερμηνείες που δίνει για τις ζωγραφιές του, είναι σαν να διαβάζουμε την ψυχή του, επειδή μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα για τη ζωή του, τους προβληματισμούς του και τις ανησυχίες τους. Η γλώσσα των εικόνων στο παιδί, φανερώνει την νοητική και ψυχολογική του εξέλιξη, αποτυπώνει αυτό που βλέπει ή νιώθει , με τον τρόπο που εκείνο το αντιλαμβάνεται.
Μέσα από τα παιδικά σχέδια, μαθαίνουμε ποιες είναι οι θέσεις του παιδιού, οι στάσεις, οι διαθέσεις, οι αντιδράσεις του, οι φόβοι και οι ενοχές του. Γι το λόγο αυτό και τα παιδικά σχέδια είναι αντικείμενο μελέτης από εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους και ψυχιάτρους, σε μια προσπάθεια να κατανοήσουν καλύτερα την παιδική ψυχή.


Όταν καλούμε να ερμηνεύσουμε την παιδική ζωγραφιά, στρέφουμε την προσοχή μας:
* Στον τρόπο που γράφει και καλύπτει το χαρτί.
*Στην επιλογή των χρωμάτων και της φόρμας.
*Στον τρόπο που επιλέγει να προβάλλει τον εαυτό του.
*Ποια είναι τα ενδιαφέροντα, οι ανησυχίες και οι αφηγηματικές του προτιμήσεις.
Η προτίμηση των χρωμάτων στην παιδική ζωγραφιά έχει σχέση με την ηλικία, το χαρακτήρα και την ψυχολογική κατάσταση του παιδιού. Μέσα από τα χρώματα το παιδί εκφράζεται. Γενικά οι ανοιχτοί τόνοι χρωμάτων δείχνουν εξωστρέφεια, ενώ οι σκοτεινοί την εσωστρέφεια του χαρακτήρα.


Η ερμηνεία που δίνεται στην επιλογή των χρωμάτων από το παιδί, είναι η εξής:
*Πολυχρωμία: αίσθηση χαράς και γιορτής.
*Έντονα χρώματα: τα παιδιά την ώρα της ζωγραφικής τους δημιουργίας βρίσκονται σε κατάσταση έντασης.
*Επικράτηση κόκκινου χρώματος: το κόκκινο χρώμα δηλώνει δυναμισμό. Δηλώνει ζωηρές συγκινήσεις και ενστικτώδεις παρορμήσεις. Η συνεχής χρήση του από τα παιδιά, ίσως υποδηλώνει και κάποια νευρωτική συμπεριφορά.
*Επικράτηση του πορτοκαλί χρώματος: το πορτοκαλί χρώμα δηλώνει ζεστή συμπεριφορά, ηρεμία και συναισθηματισμό.
*Επικράτηση του κίτρινου χρώματος: δηλώνει δυναμισμό, φιλοδοξία και έντονη δράση.
*Επικράτηση του καφέ χρώματος: το καφέ χρώμα δείχνει ενοχή.
*Επικράτηση του μπλε χρώματος: τα παιδιά που χρησιμοποιούν το μπλε, δείχνουν ανεπτυγμένη λογική και ρυθμιζόμενη συναισθηματική συμπεριφορά.
*Επικράτηση του πράσινου χρώματος: δηλώνει επιμονή, πείσμα, επιθυμία για διάκριση καθώς και στροφή στον εαυτό του.
*Επικράτηση ροζ χρώματος: είναι χρώμα που χρησιμοποιείτε κυρίως από τα κορίτσια και δηλώνει την γυναικεία φύση και την αίσθηση ηρεμίας.
*Η επικράτηση του μαύρου: το προτιμούν κυρίως τα εσωστρεφή παιδιά. Συμβολίζει τον φόβο, την ανησυχία και την επιθυμία περιθωριοποίησης.
*Επικράτηση του γκρίζου: χρησιμοποιείται κυρίως από παιδιά εσωστρεφή, δύσκολα και με πνεύμα αντιλογίας. 
*Επικράτηση του άσπρου: τα δειλά παιδιά φτιάχνουν μικρά σχέδια αφήνοντας το υπόλοιπο χαρτί κενό.


Το παιδί, μέσα από την παιδική ζωγραφιά, εκφράζεται μέσω τον συμβόλων. Εκφράζει την εσωτερική του ζωή και την εσωτερική του αναγκαιότητα. Συχνά αυτό που δεν μπορεί να πει, αυτό που το στεναχωρεί, το φοβίζει ή το προβληματίζει. Η ερμηνεία, λοιπόν της παιδικής ζωγραφιάς είναι διάσπαρτη από συμβολισμούς, οι κυριότεροι από αυτούς είναι οι εξής:

*Το δεξί μισό του χαρτιού: εκφράζει την λογική και αντιπροσωπεύει τον πατρικό πόλο ή αντικείμενα τοποθετημένα στο δεξί μέρος του χαρτιού δείχνουν εξωστρέφεια και δυναμισμό.
*Το αριστερό μισό του χαρτιού: αντιπροσωπεύει τον μητρικό πόλο και συμβολίζει την στροφή προς το παρελθόν.
*Το μουτζούρωμα: με το μουτζούρωμα το παιδί μπορεί να θέλει να κρύψει κάτι που αυθόρμητα ήρθε στο φως. Κατά τους ψυχολόγους το μουτζούρωμα, αποτελεί σύμπτωμα μεγάλης ψυχοκινητικότητας και απουσίας αναστολών.
*Η καρδιά: συμβολίζει τα πρώτα αισθηματικά σκιρτήματα των παιδιών.
Το σπίτι: συμβολίζει τις σχέσεις του παιδιού με την οικογένειά του. Αν η γραμμή του σπιτιού είναι πατημένη και παχιά υποδηλώνει ένα παιδί επιθετικό, απαιτητικό. Ένα σπίτι χωρίς παράθυρα, σημαίνει ότι το παιδί, δεν νιώθει άνετα σε αυτό. Ένα καλοζωγραφισμένο σπίτι είναι η έκφραση ενός πλήρους ισορροπημένου παιδιού.
*Το τζάκι : είναι σύμβολο συντροφικότητας, θαλπωρής και αγάπης. Αν ο καπνός της καμινάδας κατευθύνεται δεξιά, το παιδί κοιτάζει αισιόδοξα το μέλλον. Αν κατευθύνεται προς τα αριστερά δηλώνει εσωστρέφεια. Και τέλος αν ο καπνός κρύβει τον ήλιο είναι ένδειξη κατάθλιψης.
*Ο ήλιος: συμβολίζει συχνά τον πατέρα του παιδιού και από το μέγεθος που επιλέγει το παιδί να του δώσει, εκφράζει τη σημασία που αποδίδει το τελευταίο στο ρόλο του πατέρα. 
Το παιδί μέσα από την παιδική ζωγραφιά ανακαλύπτει έναν τρόπο έκφρασης που το ικανοποιεί, απολαμβάνει την ώρα τις ζωγραφικής και ζωγραφίζει με λεπτομέρεια τα όσα σχεδιάζει. Για το λόγο αυτό καλό θα ήταν να μην επεμβαίνουμε στην παιδική ζωγραφιά. Ο δικός μας ρόλος καλό θα ήταν να είναι βοηθητικός και υποστηρικτικός, έτσι ώστε να βοηθήσουμε να παιδιά να ανακαλύψουν τις αλήθειες, τις έννοιες, την πραγματικότητα. Το παιδί που ζωγραφίζει είναι ένα παιδί που μαθαίνει να βλέπει.

πηγή:junior forum

 

Υγιεινό κολατσιό στο σχολείο για super kids!

034f10dee18a372f80101225ed39fdb0

Και φυσικά, με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, παρουσιάζεται ή για να το θέσω πιο σωστά, θα έπρεπε να παρουσιάζεται στους γονείς η ανησυχία για τη σωστή διατροφή των παιδιών τους στο σχολείο.

Είναι βέβαια δύσκολο να ελέγχουμε τι τρώνε τα παιδιά στο σχολείο, ειδικά εάν είναι σε μεγαλύτερη ηλικία και χρησιμοποιούν το χαρτζιλίκι τους για να αγοράσουν ό,τι αυτά θέλουν.

Μπορούμε όμως όλες οι μαμάδες, που πραγματικά νοιαζόμαστε για τη διατροφή των παιδιών μας, να τα μάθουμε να τρέφονται σωστά ακόμη και όταν δεν είμαστε μαζί τους στο διάλειμμα! Και φυσικά ο καλύτερος τρόπος είναι να δίνουμε το καλό παράδειγμα ετοιμάζοντας για εμάς τις ίδιες ένα υγιεινό κολατσιό.

Επίσης επιβάλλεται πιστεύω να οργανώσουμε κατά τέτοιο τρόπο τα ψώνια της εβδομάδας έτσι ώστε να μην ξεμένουμε από τα απαραίτητα για ένα υγιεινό και θρεπτικό σνακ.

Παρακάτω ακολουθούν μερικές νόστιμες και θρεπτικές επιλογές για ένα υγιεινό σνακ στο σχολείο:

  • μία μπανάνα ή ένα μήλο
  • τοστ με τυρί και γαλοπούλα
  • δημητριακά (υπάρχουν πλέον και σε ατομικές μερίδες)
  • μία μπάρα δημητριακών ( που έχετε φτιάξει μόνες σας στο σπίτι ή έχετε αγοράσει)
  • κουλούρι θεσσαλονίκης
  • μπισκότα ολικής άλεσης με δημητριακά
  • σπιτικό κέικ μήλου
  • σπιτική πίτσα
  • αυγό βραστό

Με την ανάλογη προετοιμασία από το Σαββατοκύριακο με τα ψώνια της εβδομάδας, μπορείτε να είστε σίγουρες για τη διατροφή των παιδιών σας στο σχολείο. Θα αρέσει σίγουρα στα παιδιά σας να φτιάξουν ακόμη και ένα ημερολόγιο, όπου θα σημειώνουν τι κολατσιό έφαγαν κάθε φορά, έτσι ώστε να υπάρχει ποικιλία και να μη βαριούνται τα ίδια και τα ίδια.

f6c51c6af3ca4f4c6f5f4d53af81efff

Αν ζηλεύουν από τα άλλα παιδάκια στο σχολείο και σας το εκφράσουν, κάντε μια συμφωνία μαζί τους λέγοντάς τους πως μια μόνο φορά την εβδομάδα θα μπορούν να τρώνε ό,τι αυτά θέλουν από το κυλικείο. Έτσι δε θα στερούνται τις λιχουδιές. Το έκανα πέρυσι με το γιο μου που πήγαινε στην Α΄τάξη, ο οποίος μου ζήτησε τσιπς με κουλούρι και του υποσχέθηκα πως κάθε Παρασκευή μπορεί να τρώει τσιπς με κουλούρι. Έγινε μια -δυο φορές αλλά αφού του εξήγησα ότι δεν είναι πολύ υγιεινό, δεν μου το ξαναζήτησε!

Μαμάδες καλή σχολική χρονιά με σωστή διατροφή και στα παιδάκια μας! Και να θυμάστε πως οργανώνοντας σωστά το κολατσιό των παιδιών σας, κάνετε και οικονομία εξοικονομώντας χρήματα. Λοιπόν δεν πειστήκατε ακόμη;

ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ

70f0573b6852506230c49891ae0240f4c777e3c8c7a0a8ac8750d0f4b2787ec3

Μπάνια στη θάλασσα με τη σωστή προστασία και προφύλαξη… 

Το καλοκαίρι έφθασε, η θερμοκρασία ανεβαίνει και η σκέψη μας βρίσκεται στις διακοπές και ιδιαίτερα στη θάλασσα. Οι γονείς ξεχνιούνται ξαπλωμένοι στην αμμουδιά, πόσο μάλλον τα παιδιά, που τους αρέσει να βουτούν και να χαίρονται με τις ώρες τη θάλασσα. Η παραλία είναι ένας τόπος γεμάτος νέες εμπειρίες για το παιδί και συνήθως το σημείο όπου αυτό συναντά άλλα παιδιά και παίζει μαζί τους.

Πολλοί γονείς αναρωτιούνται, όμως, πως θα δεχθεί τη θάλασσα το μικρό τους. Θα σας φανεί ίσως απίστευτο, όμως κανένα ανθρώπινο ον δεν γεννιέται με φόβο για το νερό. Αυτό συμβαίνει, γιατί έχουμε περάσει όλοι αρκετούς μήνες ευτυχισμένοι και ασφαλείς μέσα στο αμνιακό υγρό. Αποβάλετε, λοιπόν, τους δισταγμούς σας και βάλτε το μικρό σας στη θάλασσα. Η επαφή του παιδιού με το υγρό στοιχείο πρέπει να γίνεται σταδιακά. Καθίστε στην άκρη της θάλασσας και αγγίξτε το νερό, βρέξτε του τη μύτη και τα ποδαράκια. Όταν βρεθεί μέσα στη θάλασσα, δοκιμάζει, αρχίζει αμέσως να κλοτσά σιγά-σιγά νιώθοντας το νερό αλλά και τα χέρια των γονιών του να το προστατεύουν. Όταν συνηθίσει το νερό, πάρτε το στην αγκαλιά σας και κολυμπήστε για λίγα λεπτά. Έπειτα από λίγες φορές, αν η θάλασσα είναι ήσυχη, κυρίως όμως αν εσείς μιλάτε με ήρεμη φωνή, εκείνο θα είναι ικανοποιημένο χωρίς φόβο για το υγρό στοιχείο. Ενθαρρύνετέ το να σας δείξει την ικανότητά του να σπάει το νερό με τις μικρές γροθιές του, κάτι που το κάνει περήφανο, ιδιαίτερα αν το επαινείτε.

Αν το παιδί έχει αρχίσει να περπατά, θα ακολουθήσετε την ίδια τακτική. Πάντα η επαφή με το νερό θα γίνεται σταδιακά. Το παιδί τώρα κινείται πιο άνετα. Αστειευτείτε μαζί του, παίξτε μπάλα κλπ.

Τι πρέπει να γνωρίζετε…
-Οι καταλληλότερες ώρες για τη θάλασσα είναι νωρίς το πρωί ή το απόγευμα (αποφύγετε τις ώρες ανάμεσα στις 11:30 και 16:30).
-Η πολλή φασαρία ενοχλεί το παιδί στην πρώτη γνωριμία του με το νερό.
-Μην το πιέσετε να κάνει κάτι που δεν θέλει τη συγκεκριμένη στιγμή.
-Αντίθετα, να έχετε υπομονή μαζί του και να το ενθαρρύνετε συνεχώς.
-Επίσης, να έχετε πάντα την προσοχή σας στραμμένη πάνω του.
-Στις περιπτώσεις που το παιδί αρνείται να μπει στο νερό, πρέπει να σκεφθείτε ότι ίσως δεν είναι ακόμη έτοιμο ή ότι εσείς δεν είστε ήρεμοι. Το νερό πρέπει να είναι για το παιδί κάτι ξεχωριστό, άμεσα συνδεδεμένο με το παιχνίδι, την ευχαρίστηση, τη συντροφικότητα.
-Ξεκινήστε από την αρχή την προσπάθειά σας οπλισμένοι με υπομονή, παίζοντας αρχικά στην παραλία, εκεί όπου παφλάζει το κύμα. Μόλις εξοικειωθεί, δεν θα θέλει να βγει από τη θάλασσα.
-Από την ηλικία των 5 ετών, το παιδί μπορεί να μάθει να κολυμπά.
-Εξάλλου, όπως είναι γνωστό, η κολύμβηση είναι η καλύτερη άσκηση, γιατί κινούνται όλοι οι μύες του σώματος, αναπτύσσονται οι πνεύμονες και θωρακίζεται η υγεία του παιδιού.

Να μην ξεχνάτε ότι…

-Το βρέφος είναι ιδιαίτερα επιρρεπές στις αδιαθεσίες και στην ηλίαση, όταν μένει ακίνητο μέσα στη ζέστη.
-Πρέπει να το προφυλάσσετε από την αντανάκλαση του ήλιου, να του φοράτε πάντα ένα καπελάκι και να το αλείφετε συνέχεια με μια αντηλιακή κρέμα.
-Το παιδί που είναι 2-3 χρονών δεν πρέπει να το αφήνετε να παίζει μόνο του, γιατί η θάλασσα είναι πολύ επικίνδυνη γι’ αυτό μπορεί να πνιγεί και σε 10 εκ. βάθος.
-Πάντα πρέπει να φορά μπρατσάκια ή – σωστότερα – ειδικό σωσίβιο όταν κολυμπά.
-Χρειάζεται να μένετε κοντά του, ακόμη και όταν αυτό πλατσουρίζει έξω έξω. Ακόμη και ένα μικρό κύμα μπορεί να το ρίξει κάτω.
– Κάθε παιδί, ανεξάρτητα από την ηλικία του, πρέπει να φορά οπωσδήποτε καπέλο.
-Τις πρώτες μέρες στην παραλία πρέπει να κάθεται ελάχιστα στον ήλιο και πάντα με προστατευτική κρέμα και με ένα φανελάκι.
-Πρέπει να φορά παπούτσια για την καυτή άμμο και να έχετε πάντα μαζί σας ένα μπουκάλι ή μπιμπερό με νερό.
-Τα στρωματάκια και οι λαστιχένιες βαρκούλες πρέπει να χρησιμοποιούνται πάντα υπό την επίβλεψή σας.
– Αν το παιδί βρίσκεται στη φάση που όλα τα αντικείμενα καταλήγουν στο στόμα του, καλά θα κάνετε να το επιβλέπετε, γιατί τα βότσαλα φαντάζουν ιδιαίτερα ελκυστικά.
-Η θάλασσα είναι ευεργετική κυρίως για τα παιδιά που υποφέρουν από φαρυγγοαμυγδαλίτιδες ή που μολύνονται συχνά στις άνω αναπνευστικές οδούς, στους βρόγχους, και στην τραχεία.
-Η θάλασσα κάνει, επίσης, καλό στα νωθρά και παχουλά παιδιά, αφού το παιχνίδι με το νερό και το κολύμπι τα τονώνει.
-Με την ηλιακή ακτινοβολία τα παιδιά παίρνουν βιταμίνες Α και D, που βοηθούν ιδιαίτερα στην ανάπτυξή τους.
-Μην ταΐζετε το παιδί πριν μπει στη θάλασσα ή στη διάρκεια που κάνει μπάνιο γιατί κινδυνεύει ακόμα και να πάθει εισρόφηση. Μπορείτε να το ταΐσετε αφού τελειώσει το μπάνιο του, θα έχει ανοίξει και η όρεξή του.

Από την Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγο – παιδοψυχολόγο – συγγραφέα.

Πηγή: περιοδικό Vita

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΜΙΚΡΗ ΗΛΙΚΙΑ ΣΤΗ ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ!

1bca74522de2e2ccc3abe689f4333709

Είμαστε ό,τι τρώμε! Αυτό είναι γνωστό σε όλους. Τα παιδιά μας όμως; Μα φυσικά τα παιδιά είναι ο καθρέπτης των  γονιών τους, υιοθετούν τις διατροφικές  τους συνήθειες και αποκτούν για το φαγητό την παιδεία που τους παρέχουν οι ίδιοι οι γονείς. Επομένως είναι μεγάλη η ευθύνη μας!

Εκπαιδεύστε τα παιδιά σας στη σωστή διατροφή και θα τα βοηθήσετε για μια ζωή!

Από τους πρώτους μήνες της ζωής τους μαθαίνουν να τρώνε, σύμφωνα και με τις συμβουλές των παιδιάτρων, πέντε έως έξι γεύματα την ημέρα. Αυτό ,από μόνο του ,συνιστά μια πολύ καλή βάση για το παιδί, αφού, όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι σωστό να κάνουμε και ως ενήλικες πέντε με έξι μικρά γεύματα την ημέρα.

Στη συνέχεια, και πάντα με βάση τη συμβουλή του γιατρού, το παιδί εντάσσει στο καθημερινό του διαιτολόγιο τα λαχανικά, κρέας με  λαχανικά, ψάρι με λαχανικά, αυγό, φρούτα, και φυσικά γάλα ή γιαούρτι.

Πάνω σε αυτή λοιπόν τη βάση πρέπει οι γονείς  να λειτουργούν όχι μόνο τον πρώτο χρόνο της ζωής του αλλά και στα επόμενα χρόνια. Να τι πρέπει να περιλαμβάνει το  καθημερινό διαιτολόγιο ενός παιδιού:

  • Ένα καλό πρωινό πλούσιο σε ασβέστιο, υδατάνθρακες και βιταμίνες όπως για παράδειγμα ένα ποτήρι γάλα με μια φέτα ψωμί με μαργαρίνη και μέλι, συνοδευόμενο από φρούτο.
  • Το δεκατιανό, που μπορεί να είναι ένα αυγό βραστό ή ένα φρούτο ή ένας φυσικός χυμός.
  • Το μεσημεριανό θα πρέπει εβδομαδιαία να παρουσιάζει μια ποικιλία ως προς τα λαχανικά, τα όσπρια, τις σαλάτες. Μαγειρέψτε μέσα στην εβδομάδα όσπρια, όπως φακές, μαγειρέψτε λαχανικά όπως φασολάκια, αρακά, μπάμιες, αγκινάρες και φυσικά κόψτε πράσινες σαλάτες και βάλτε στο τραπέζι.
  • Το απογευματινό τους μπορεί να είναι πάλι ένα φρούτο ή φρέσκος χυμός φρούτων, ανάλατοι ξηροί καρποί, γιαούρτι με δημητριακά.
  • Και τέλος το βραδινό μπορεί να περιλαμβάνει το ίδιο μεσημεριανό φαγητό σε μικρότερη ποσότητα ή ένα τοστ με τυρί και γαλοπούλα και φυσικά γάλα.

 

Προσπαθήστε να μειώσετε την ποσότητα του κρέατος μέσα στην εβδομάδα και προτιμήστε τα ψάρια και άλλες πηγές  πρωτεϊνών όπως τα τυριά και όλα τα γαλακτοκομικά.

Μαγειρέψτε πιο υγιεινά, χρησιμοποιώντας λιγότερο  ελαιόλαδο και  αλάτι.

Εκπαιδεύστε τα παιδιά σας να τρώνε μία φέτα ψωμί σε κάθε γεύμα, να προτιμούν την ποικιλία τροφών και κυρίως να γνωρίζουν ποιες τροφές να προτιμούν και γιατί.

Αν εσείς έχετε σωστές διατροφικές συνήθειες, είναι βέβαιο πως και τα παιδιά σας θα τις ακολουθήσουν!

Δεν μπορούμε να κάνουμε κήρυγμα για σωστή διατροφή και εμείς να τρώμε άλλα από αυτά που υποστηρίζουμε!

Αν όμως θέλετε πραγματικά να δώσετε μια σωστή παιδεία στα παιδιά σας όσον αφορά στη σωστή διατροφή για να μη χρειαστεί να κάνουν ποτέ στη ζωή τους δίαιτα, να ξέρετε ότι περνάει από το δικό σας χέρι.

Σε καμιά περίπτωση αυτό δε σημαίνει πως πρέπει να στερηθούν τα παιδιά τις λιχουδιές.

Να μάθουν όμως πως πρέπει να τις καταναλώνουν με μέτρο και όχι σε καθημερινή βάση.

6c673e82f61fcb1f68d87fae54af730a3657ffad420ced28d215ce70553a8d4b5bee7280485204cec5581e29421a74bb