Εξουσιαστική πειθαρχία. Τι είναι και πώς επηρεάζει το μεγάλωμα των παιδιών.

b68b00fc98ee206541039e5e0cdc02a4

Τα παιδιά που φοβούνται να πουν την αλήθεια , για να μην τιμωρηθούν, γίνονται πολύ καλοί ψεύτες!

 

 

Advertisements

Τραυλισμός. Όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε.

 

 

Τα οφέλη των λιπαρών ω-3 στην ανάπτυξη των παιδιών.

Πώς οι τροφές πλούσιες σε λιπαρά ω-3 βοηθούν τα παιδιά.

Σύμφωνα με μελέτες, μία διατροφή πλούσια  σε λιπαρά ω-3 όχι μόνο βοηθάει σε ένα υγιεινό μοντέλο ανάπτυξης των παιδιών, αλλά τα βοηθάει επίσης να είναι πιο έξυπνα, πιο συγκεντρωμένα και να συμπεριφέρονται πιο σωστά! Ναι καλά ακούσατε!

Όσο και αν σας ακούγεται παράξενο, μια διατροφή πλούσια σε λιπαρά ω-3 βοηθάει στην καλύτερη συμπεριφορά των παιδιών. Σύμφωνα με μια έρευνα που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο της  Πενσυλβάνια στην Αμερική και η οποία κράτησε 6 μήνες, απεδείχθη ότι  μια ομάδα παιδιών στα οποία  παρέχονταν  τροφές πλούσιες σε λιπαρά ω-3, η συμπεριφορά τους στον κοινωνικό περίγυρο  βελτιώθηκε κατά πολύ. Αυτόματα παρατηρήθηκε βελτίωση στην συμπεριφορά των γονιών τους, αφού, ως γνωστόν,  παιδιά με καλή ανατροφή σημαίνει και ευχαριστημένοι και ικανοποιημένοι γονείς.

Το 2013 σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε Πανεπιστήμιο της Αμερικής, ανακαλύφθηκε ότι μια διατροφή πλούσια σε λιπαρά ω-3 σε μια εγκυμονούσα γυναίκα, βοηθάει στην καλύτερη ανάπτυξη του εγκεφάλου του εμβρύου και σε πιο έξυπνα παιδιά.

Πώς να εντάξουμε τα λιπαρά ω-3 στην διατροφή μας;

Τα βρίσκουμε σε ψάρια όπως ο σολωμός ή ο τόνος, σε αυγά, σε ψωμί και γαλακτοκομικά προϊόντα.  Όλο και πιο πολλά γιαούρτια, που κυκλοφορούν στο εμπόριο. είναι πλούσια σε λιπαράω-3. Επίσης, για όσους δεν προτιμούν τα ζωικά λιπαρά, υπάρχουν φυλλώδη πράσινα λαχανικά και  λιναρόσποροι πλούσιοι σε ω-3.

 

Οι 20 top τροφές
Τρόφιμο Περιεκτικότητα σε ω-3 (γρ.)
Λιναρόσπορος (2 κουταλιές)
Καρύδια (1/4 φλιτζανιού)
Σολομός (120 γρ.)
Σκουμπρί (120 γρ.)
Πέστροφα ιχθυοτροφείου (120 γρ.)
Σαρδέλες σε λάδι (120 γρ.)
Ξιφίας (120 γρ.)
Τόνος ψάρι (120 γρ.)
Πέρκα (120 γρ.)
Γαρίδες μαγειρεμένες (120 γρ.)
Λυθρίνι μαγειρεμένο (120 γρ.)
Χταπόδι μαγειρεμένο (120 γρ.)
Λαχανάκια Βρυξελλών (1 φλιτζάνι)
Μπακαλιάρος μαγειρεμένος (120 γρ.)
Κουνουπίδι / Μπρόκολο βρασμένο (1 φλιτζάνι)
Λάχανο βρασμένο (1 φλιτζάνι)
Σπανάκι βρασμένο (1 φλιτζάνι)
Φιστίκια Αιγίνης (1/2 φλιτζάνι)
Σουσάμι ψημένο (2 κουταλιές)
Ταχίνι (2 κουταλιές)
3,5 γρ.
2,27 γρ.
2,56 γρ.
1,65 γρ.
1,4 γρ.
1,36 γρ.
1,2 γρ.
0,8 γρ.
0,55 γρ.
0,4 γρ.
0,4 γρ.
0,4 γρ.
0,26 γρ.
0,3 γρ.
0,2 γρ.
0,17 γρ.
0,15 γρ.
0,15 γρ.
0,1 γρ.
0,1 γρ.

Οι παρακάτω πρακτικοί τρόποι θα μας βοηθήσουν να εντάξουμε τα ω-3 λιπαρά οξέα στην καθημερινότητά των παιδιών μας αλλά και στην δική μας και να επωφεληθούμε στο έπακρο από τα οφέλη τους.
● Για πρωινό, προσθέτουμε καρύδια στο γιαούρτι ή το γάλα με τα δημητριακά μας.
Τους δίνουμε για δεκατιανό στο σχολείο  ένα κουλούρι με σουσάμι ή μια χούφτα καρύδια.
● Μαγειρεύουμε  2-3 φορές την εβδομάδα ψάρια (μεταξύ των οποίων και λιπαρά).
● Συνοδεύουμε κάθε γεύμα μας με λαχανικά εποχής που περιέχουν ω-3 λιπαρά οξέα, όπως είναι το λάχανο, το μπρόκολο, το κουνουπίδι και τα λαχανάκια Βρυξελλών.
● Ρίχνουμε σπόρους λιναρόσπορου στη σαλάτα μας.
● Δοκιμάζουμε να φτιάξουμε μόνοι μας ψωμί, προσθέτοντας λιναρόσπορο. 

πηγή: περιοδικό body and soul, περιοδικό vita.

 

Πιάστε μολύβι και χαρτί….

Γιατί αποδίδει καλύτερα η παραδοσιακή μέθοδος με το μολύβι και το χαρτί…

Για μια φορά ακόμη οι έρευνες επιβεβαιώνουν όσα με μεγάλη λύπη διαπιστώνουν οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων στα παιδιά που κάνουν χρήση υπολογιστή. Η παραδοσιακή μέθοδος μάθησης με το μολύβι και το χαρτί, αποδεικνύεται ως αποτελεσματικότερη για την μάθηση, αποστήθιση και κατάκτηση ικανοτήτων στην ορθογραφία. Διαβάστε τα παρακάτω και θα το διαπιστώσετε:

b755be300c3c14183cbed0d50dc6a7fb

 

ΥΠΕΡΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟΙ ΓΟΝΕΙΣ, ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ!

Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα!

Οι γονείς που είναι υπερπροστατευτικοί απέναντι στα παιδιά τους, ανατρέφουν δυσλειτουργικά παιδιά!

9676304e908edd3c4e2c864ee2cc23d7

Αυτό το είδος ανατροφής περιορίζει πολύ τα παιδιά, τα καταπιέζει, δεν τα αφήνει ν’ αναπνεύσουν. Οι υπερπροστατευτικοί γονείς δεν αντιλαμβάνονται την ανατροφή των παιδιών σαν στήριξη και συμπαράσταση στο παιδί, σαν ένα ισορροπημένο συνδυασμό εγγύτητας και απόστασης. Απεναντίας θεωρούν πως πρέπει να αφοσιωθούν ολοκληρωτικά στην ανατροφή του παιδιού και να του παρέχουν αδιάκοπα τη βοήθειά τους.

Τα παιδιά που είναι πάντοτε προστατευμένα δεν μαθαίνουν να αξιολογούν σωστά τις ικανότητές τους. Έτσι αισθάνονται ανασφάλεια, φοβούνται να ξεπεράσουν τα όρια και να δοκιμάσουν καινούργια πράγματα. Τα υπερπροστατευμένα παιδιά παραιτούνται εύκολα, δεν αντέχουν τις απογοητεύσεις, αντιδρούν με κλάματα και γκρίνια, και στην παραμικρή δυσκολία καταφεύγουν στους γονείς, οι οποίοι, αντί να τους προσφέρουν απλώς στοργή και παρηγοριά, αρχίζουν να τα κανακεύουν ή προσπαθούν να τα κάνουν να ξεχάσουν την απογοήτευσή τους: «Έλα δω. Δεν ήρθε το τέλος του κόσμου, θησαυρέ μου!». «Αχ, τι σου έκαναν πάλι μικρό μου!». «Έλα, αγάπη μου, θα σου δείξω εγώ πώς γίνεται!».

Η υπερπροστατευτική ανατροφή δεν αφήνει τα παιδιά να μεγαλώσουν, τα κρατά νοητικά και συναισθηματικά εξαρτημένα από τους ενήλικες του κοντινού τους περιβάλλοντος. Οι υπερπροστατευτικοί γονείς συγχέουν την ανάγκη του παιδιού για σχέση και συναισθηματικό δέσιμο με την προσκόλληση, τη συμβιωτική ενότητα, την αμοιβαία εξάρτηση.

Αυτό που συνδέει τους υπερπροστατευτικούς γονείς με τα παιδιά τους είναι η διαρκής ανησυχία. Οι γονείς ανησυχούν: «Από το πρωί ως το βράδυ το μόνο που σκέφτομαι είναι: Μακάρι να πάνε όλα καλά για τα παιδιά μου! — Μόνο όταν τα παιδιά μου είναι καλά είμαι κι εγώ καλά!». Έτσι αρχίζουν ν’ ανησυχούν και τα παιδιά: «Θέλω να είναι καλά οι γονείς μου. Δεν θέλω να στενοχωριούνται!». Το αποτέλεσμα είναι μια υπερβολικά προσαρμοστική συμπεριφορά των παιδιών.

05a6779922c2a489f2c45fee088de94f

Έτσι όμως δεν χτίζεται η πρωταρχική εμπιστοσύνη, δεν δημιουργούνται σταθεροί δεσμοί — οπότε το παιδί δεν καταφέρνει να βιώσει με θετικό τρόπο την αμφισβήτηση των κανόνων και των ορίων. Γίνεται διατακτικό κι εξαρτημένο. Αποφεύγει τις προκλήσεις, φοβάται να εξερευνήσει το καινούργιο και το άγνωστο που ίσως να κρύβουν κινδύνους. Βλέπουμε όμως ότι τα υπερπροστατευμένα παιδιά είναι εκείνα που απειλούνται περισσότερο από κινδύνους, γιατί όταν ξαφνικά βρεθούν σε μια επικίνδυνη κατάσταση και πρέπει να βασιστούν στις δικές τους δυνάμεις, δεν γνωρίζουν πώς να προστατευτούν.

Όλα τα παιδιά πρέπει να διδαχθούν από κάτι που δεν έκαναν σωστά, από το «μάλωμα» του δασκάλου, από την «τιμωρία» στο σπίτι. Όλο και πιο συχνά καταφτάνουν στο σχολείο γονείς και παραπονούνται για τους δασκάλους: « Ο κύριος τάδε μάλωσε το παιδί μου επειδή δεν είχε διαβάσει». Τους φαίνεται παράξενο που ο δάσκαλος κάνει παρατήρηση στο παιδί τους……Λες και ο δάσκαλος θα έπρεπε να το επικροτήσει που πήγε αδιάβαστο και να μην του πει τίποτα!

Όλα τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν ότι ο κόσμος όπου θα βγουν μόνα τους αργότερα, είναι σκληρός, θα αντιμετωπίσουν την απόρριψη, την αποδοκιμασία, την κοροϊδία και άλλες δύσκολες συνθήκες. Εάν λοιπόν, κάθε φορά που το παιδί μας αντιμετωπίζει κάτι και επεμβαίνουμε μονίμως εμείς, τότε δεν θα μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνο του ΠΟΤΕ!

 

 

 

 

 

 

 

Παραμύθι, ένα πολύτιμο εργαλείο ανάπτυξης του παιδιού!

γράφει η Τσίρου Μαρία

Πες μου ένα παραμύθι…..

Η ανάγνωση παραμυθιών στα παιδιά αποτελεί πολύτιμη πνευματική τροφή και βοηθά στην ανάπτυξη των παιδιών προσχολικής και σχολικής ηλικίας.


 Mια νεαρή μητέρα ρώτησε τον Αϊνστάιν τι θα μπορούσε να κάνει για να προετοιμάσει καλύτερα το πεντάχρονο παιδί της για το σχολείο και τη ζωή. Δείτε τι της απάντησε…

Ήρεμος και χαμογελαστός, ο μεγάλος φυσικός της είπε: «Να του λέτε παραμύθια».

«Καλά τα παραμύθια, αλλά τι άλλο;» απόρησε η νέα μητέρα.

«Πολλά παραμύθια», επέμεινε ο άνθρωπος που σφράγισε τη σύγχρονη επιστήμη. Και όταν η μητέρα ρώτησε τρίτη φορά, κάπως δύσπιστα: «Καλά, εντάξει, αλλά και τι άλλο;», ο Αϊνστάιν είπε πως «δε χρειάζεται τίποτα περισσότερο. Μονάχα κι άλλα παραμύθια. Πάρα πολλά παραμύθια».

Και παρόλο που πολλοί γονείς δεν διαβάζουν παραμύθια στα παιδιά τους, είτε επειδή διαφωνούν με το περιεχόμενο, είτε επειδή δεν συμφωνούν με τα πρότυπα ζωής που δίνουν τα παραμύθια, η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά διδάσκονται πολλά πράγματα από τα παραμύθια, αποκτούν κριτική σκέψη, ξεχωρίζουν το καλό από το κακό και διδάσκονται πως με θάρρος, υπομονή και προσπάθεια μπορεί κάποιος να τα καταφέρει στη ζωή του.


Πιο αναλυτικά:

Τα παραμύθια βοηθούν τα παιδιά να νικούν το φόβο

«Τα παραμύθια δεν λένε στα παιδιά ότι υπάρχουν δράκοι. Τα παιδιά ήδη γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν δράκοι. Τα παραμύθια λένε στα παιδιά ότι οι δράκοι μπορούν να ηττηθούν», είχε πει ο Βρετανός συγγραφέας G.K. Chesterton.

Να προετοιμαστούν για τις δυσκολίες της ζωής

Μέσα από τα παραμύθια, τα παιδιά συναντούν προκλήσεις με τις οποίες παλεύουν και οι ενήλικες: την προδοσία, τις ίντριγκες, τους τσακωμούς και τη ζήλια. Είναι οι άσχημες πλευρές της ζωής, που δε λείπουν από τους παραδοσιακούς μύθους και τα παραμύθια.

«Τα παραμύθια επεξεργάζονται τόσες πολλές φοβίες, όχι μόνο προσωπικές, αλλά όλης της κοινωνίας, αλλά το κάνουν με έναν τρόπο ασφαλή, γιατί όλα αυτά συμβαίνουν… μια φορά κι έναν καιρό», εξηγεί η Μαρία Τατάρ, καθηγήτρια στο Harvard College.

Να κάνουν διάλογο

Τέτοιες ιστορίες «ελεγχόμενου φόβου» δίνουν μία θαυμάσια ευκαιρία στους γονείς να συζητήσουν με τα παιδιά τους τις πιο βαθιές τους ανησυχίες και ανασφάλειες από τον πραγματικό κόσμο. Οι φανταστικοί χαρακτήρες συνεισφέρουν θετικά στο διάλογο. Δεν μπορεί να γίνει το ίδιο με μία ταινία, ούτε καν με το θέατρο.

Τα παραμύθια μιλούν μία παγκόσμια γλώσσα

Ορισμένα παραμύθια, όπως η Σταχτοπούτα, υπάρχουν σε πολλές κουλτούρες, αν και με μικρές διαφορετικές πινελιές σε κάθε χώρα. Όλες οι διαφορετικές εκδοχές όμως, μοιράζονται κάτι κοινό: μία σαγηνευτική ιστορία για την ανάγκη να νικήσει το καλό.

Διδάσκουν στα παιδιά τα βασικά στοιχεία ενός διηγήματος, μίας ιστορίας

Τους διδάσκουν τη διαφορά ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. Ότι οι ιστορίες μπορεί να εξελίσσονται σε άλλο περιβάλλον, σε άλλη χώρα και σε άλλο χρόνο. Ότι οι πρωταγωνιστές έχουν διαφορετικά γνωρίσματα και διαφορετικούς χαρακτήρες.

Εάν το παιδί κατανοήσει αυτές τις διαφορές από πολύ μικρή ηλικία, τότε ενισχύεται η ικανότητά του να κατανοεί τη σχέση αιτίας-αποτελέσματος και να προβλέπει το επόμενο βήμα.

Αναπτύσσουν την παιδική φαντασία

«Όταν εξετάζω τον εαυτό μου και τον τρόπο σκέψης μου, έρχομαι στο συμπέρασμα ότι το χάρισμα της φαντασίας σημαίνει περισσότερα για εμένα από οποιοδήποτε ταλέντο για αφηρημένη, θετική σκέψη. Το να ονειρεύεσαι για όλα τα σπουδαία πράγματα που μπορείς να καταφέρεις, είναι το κλειδί για μια ζωή γεμάτη με θετικότητα. Άφησε τη φαντασία σου να καλπάσει ελεύθερη και δημιούργησε έναν κόσμο στον οποίο θα ήθελες να είσαι μέσα», είχε πει ο Άλμπερτ Αϊνστάιν.

Προσφέρουν ηθικά διδάγματα

Τα παραμύθια θέτουν το ηθικό πρόβλημα της συνύπαρξης του καλού και του κακού (που συμβολίζουν συνήθως οι δράκοι, οι γίγαντες και οι μάγισσες). Συνήθως το καλό υπερισχύει και ο κακός χάνει. Μέσω της ταύτισης με τον ήρωα, το παιδί παίρνει το ηθικό δίδαγμα.

Μην περιμένετε άλλο, αφήστε στην άκρη τα tablet, i-pods, x-box, υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα.

Απλά διαβάστε ένα παραμύθι στο παιδί σας…..

Ζωηρά παιδιά και πώς να πειθαρχήσουν!

 

6a26c5509895527a123a2ba48bddf671.jpg

ΔΙΔΑΞΤΕ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ.

Πειθαρχία ( για όσους έχουν παρεξηγήσει τον ορισμό):

Σημαίνει την παροχή καθοδήγησης,ενθάρρυνσης και τη θέσπιση δίκαιων ορίων. Επιπλέον, σημαίνει ότι δίνουμε ένα καλό παράδειγμα.

Κάτι που αξίζει να θυμάστε:

Τα παιδιά των οποίων οι γονείς θέτουν σταθερά όρια, μεγαλώνουν αναπτύσσοντας μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση σε σύγκριση με τα παιδιά που τους επιτρέπεται να συμπεριφέρονται όπως τους αρέσει, και ιδιαίτερα με επιθετικότητα. Είναι σημαντικό, ωστόσο, να προσφέρεται στα νεαρά άτομα κάποια ελευθερία επιλογής, πάντοτε μέσα σε λογικά πλαίσια.

 


Ακολουθούν κάποια tips για όσους γονείς έχουν ζωηρά και ατίθασα παιδιά, τα οποία, μεγαλώνοντας, γίνονται μικροί «επαναστάτες» και δυσκολεύουν όχι μόνο τη ζωή των γονιών και των οικείων αλλά όταν βρεθούν σε ένα μεγαλύτερο κοινωνικό περίγυρο, και τη ζωή των υπολοίπων.

Αντί να μαλώσετε το παιδί σας, ενισχύστε το θετικά, ανταμείψτε την καλή συμπεριφορά και μάθετέ του τα όρια.

  1. Θετική ενίσχυση

Αν μέχρι τώρα αντιδρούσατε στην κακή συμπεριφορά (με θυμό ή με άλλο τρόπο) και αγνοούσατε σχεδόν το μεγαλύτερο μέρος της καλής συμπεριφοράς, είναι καιρός να αντιστρέψετε τις αντιδράσεις σας και να αρχίσετε να αγνοείτε την κακή συμπεριφορά, όσο αυτό είναι εφικτό, και να ανταμείβετε την καλή.

Για να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα, οι ενισχυτές όπως οι περιποιήσεις, οι αγαπημένες δραστηριότητες, ο έπαινος και η ενθάρρυνση πρέπει να ακολουθούν αμέσως (να δίνονται όσο το δυνατόν πιο κοντά χρονικά) μετά την επίδειξη μιας επιθυμητής συμπεριφοράς του παιδιού. Όταν στρέφουμε την προσοχή μας στην επιτυχία γενικά, είναι πιθανό να χρησιμοποιήσουμε με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα τον έπαινο και την ενθάρρυνση, παρά αν κάνουμε κάποια ευνοϊκά σχόλια μόνο όταν,για παράδειγμα, το παιδί κάνει κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό.


  1. Ο κανόνας της προσοχής, έπαινος-αγνόηση

Ο κανόνας της προσοχής δηλώνει ότι ένα παιδί θα αναζητήσει την προσοχή των άλλων, ειδικά των γονέων. Σε γενικές γραμμές έχουμε τα εξής:

  •  Αποδεκτή συμπεριφορά + ενίσχυση = περισσότερο αποδεκτή συμπεριφορά  (ανταμοιβή)
  • Αποδεκτή συμπεριφορά + μη ενίσχυση = λιγότερο αποδεκτή συμπεριφορά
  • Μη αποδεκτή συμπεριφορά +ενίσχυση = περισσότερο μη αποδεκτή συμπεριφορά
  • Μη αποδεκτή συμπεριφορά + μη ενίσχυση = λιγότερο μη αποδεκτή συμπεριφορά

 Είναι αυτονόητο ότι εάν τα παιδιά αγαπούν, εμπιστεύονται και σέβονται τους γονείς τους, με άλλα λόγια ταυτίζονται μαζί τους, η επιθυμία τους να τους ευχαριστήσουν, κατά κανόνα, καθιστά τις αμοιβές και τις κυρώσεις των γονέων πολύ ισχυρές. Η στοργή , επομένως, αποτελεί μια πολύ καλή τροφοδότηση για τη μάθηση.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ:

Τα προηγηθέντα                       Η συμπεριφορά                         Οι συνέπειες

Α) ο Γιάννης ήθελε               Ο Γιάννης κλοτσούσε               Ο μπαμπάς αγνόησε

να πάει στο πάρκο.               και φώναζε, κάθισε                  την έκρηξή του.

Ο μπαμπάς είπε ότι               στο πάτωμα και                         Τελικά, ο Γιάννης

δεν υπήρχε χρόνος                 τσίριζε.                                     ηρέμησε και άρχισε να

πριν το φαγητό.                                                                       παίζει.

 

Β) Η Ελένη έτρωγε               Κατέβαινε συνεχώς από             Η μαμά, μετά από μια

το πρωινό της                        την καρέκλα της                         προειδοποίηση,

                                                                                                   μάζεψε το πρωινό και

                                                                                                   η Ελένη έφυγε

                                                                                                   πεινασμένη

 

 


 

Όπως ακριβώς η συμπεριφορά που ενισχύεται έχει την τάση να επαναλαμβάνεται, με τον ίδιο τρόπο και η συμπεριφορά που δεν ενισχύεται, όπως το παράδειγμα με τον Γιάννη ή τιμωρείται όπως με την Ελένη, τείνει να σταματάει. Με την ανταμοιβή δεν αναφερόμαστε απαραίτητα σε υλικά αντικείμενα ή όταν χρησιμοποιούμε την τιμωρία, δεν υπονοούμε πράγματα που αναφέρονται στη σκληρή τιμωρία. Προσπαθούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να δουν ότι ορισμένες συμπεριφορές προκαλούν επιθυμητές συνέπειες (π.χ. έπαινος, αποδοχή, εκτίμηση, δώρα, προνόμια) στην κοινωνική ζωή, ενώ άλλες μορφές συμπεριφοράς όχι.


 

3. Απομάκρυνση από την θετική ενίσχυση (Timeout)

H διακοπή της θετικής ενίσχυσης έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί μία αποτελεσματική ποινή. Η μέθοδος αυτή έχει αποδειχτεί ότι αποτελεί μία αποτελεσματική ποινή. Η μέθοδος αυτή έχει σκοπό να ελαττώσει τη συχνότητα της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς, εξασφαλίζοντας ότι θα συνοδεύεται από μείωση των ευκαιριών για απόκτηση ενισχυτών ή προνομίων. Στην πράξη, είναι καλύτερο να επιλέξουμε ανάμεσα σε δύο είδη απομάκρυνσης.

  • Απομάκρυνση από την δραστηριότητα,όπου απλώς απαγορεύεται στο παιδί να ασχοληθεί με κάποια ευχάριστη δραστηριότητα, ωστόσο του επιτρέπεται να την παρατηρήσει- για παράδειγμα, επειδή έχει συμπεριφερθεί με άσχημο τρόπο, ζητείται από το παιδί να μείνει έξω από το παιχνίδι.
  • Απομάκρυνση από τον χώρο,όπου το παιδί απομονώνεται κοινωνικά, στην άλλη άκρη του δωματίου σε μια καρέκλα ( για ζωηρά παιδιά) ή στο χωλ (σε κάποιο μέρος που δεν προκαλεί ευχαρίστηση στο παιδί αλλά ούτε το τρομάζει.

Η απομάκρυνση μπορεί να διαρκέσει από τρία έως πέντε λεπτά.

Είναι σημαντικό να αντισταθμίζουμε την απομάκρυνση με θετική προσοχή ( προσοχή, έπαινο, επιπρόσθετη επαφή) . Τα καλύτερα αποτελέσματα τα έχουμε όταν χρησιμοποιούμε και έπαινο και απομάκρυνση.


 

  1. Κόστος αντίδρασης.

Η χρήση των μεθόδων του κόστους αντίδρασης περιλαμβάνει κάποια ποινή ή πρόστιμο που επιβάλλεται όταν το παιδί αποτυχαίνει να ολοκληρώσει κάποια επιθυμητή αντίδραση.

Π.χ. αν δεν κάνει τις ασκήσεις της δεν θα δει τηλεόραση.


 

  1. Φυσικές συνέπειες.

Εάν διασφαλίσετε (μέσα σε ασφαλή όρια) ότι το παιδί θα μπορεί να υποστεί τις συνέπειες των πράξεων του, θα έχετε έναν αποτελεσματικό τρόπο αλλαγής της συμπεριφοράς. Αν ένα παιδί μεταχειρίζεται με άγριο τρόπο κάτι που του ανήκει (π.χ. το σπάει), τότε υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να μάθει να είναι προσεχτικό, αφού πρέπει να μείνει χωρίς αυτό. Αν πάντα αντικαθιστάτε το παιχνίδι, το παιδί είναι πιθανό να συνεχίσει να είναι καταστροφικό.

 

Τι μπορείτε να κάνετε όταν αγνοούνται τα όρια.

 Αγνοώντας με σύνεση τις ανεπιθύμητες συμπεριφορές

Μη λαμβάνετε καθόλου υπόψη σας τις βρισιές, τα αγενή σχόλια και τις διαμαρτυρίες του παιδιού

  • Αδιαφορήστε για τα ξεσπάσματα, τις φωνές και τα ουρλιαχτά, όταν αυτό είναι δυνατό, αφήνοντας έτσι το παιδί σας χωρίς ακροατήριο.
  • Συνεχίστε την εργασία σας. Για παράδειγμα βάλτε σε λειτουργία την ηλεκτρική σκούπα για να μην ακούγονται τα ξεσπάσματα του παιδιού.
  • Αν είναι πραγματικά σημαντικό να πειθαρχήσει το παιδί σας, δείξτε του ότι εννοείτε αυτό που λέτε, σταθείτε από πάνω του και επαναλάβετε την απαίτηση σας με υψηλό και σταθερό τόνο φωνής( όχι ουρλιάζοντας) και με έντονο βλέμμα. Δεν είναι κακό να δείχνετε πραγματικά θυμωμένοι.

 


Δίνοντας οδηγίες και κάνοντας υποδείξεις:

 

  • Κάντε υποδείξεις διατυπωμένες με συντομία και σαφήνεια.
  • Κάντε μια υπόδειξη κάθε φορά.
  • Χρησιμοποιείστε οδηγίες που καθορίζουν με σαφήνεια την επιθυμητή συμπεριφορά.
  • Να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες και να χρησιμοποιείτε τις κατάλληλες για την κάθε ηλικία.
  • Δεν είναι καλό να χρησιμοποιείτε απαγορευτικές εντολές του τύπου «μη». Χρησιμοποιείστε εντολές του τύπου «κάνε».
  • Κάντε ευγενικά τις υποδείξεις.
  • Μη δίνετε περιττές οδηγίες.
  • Μην απειλείτε τα παιδιά.
  • Χρησιμοποιείτε τις υποδείξεις του τύπου « όταν…..τότε…»( όταν τακτοποιήσεις το δωμάτιό σου, τότε μπορείς να βγεις έξω να παίξεις.)
  • Δώστε στα παιδιά το δικαίωμα επιλογής όποτε αυτό είναι δυνατόν.
  • Δώστε στα παιδιά πολλές ευκαιρίες για να συμμορφωθούν.
  • Επαινέστε την συμμόρφωση ή τηρήστε τις ανάλογες συνέπειες για τη μη συμμόρφωση.
  • Οι προειδοποιήσεις και υπενθυμίσεις σας πρέπει να είναι χρήσιμες.
  • Υποστηρίξτε τις υποδείξεις που κάνει ο σύντροφός σας.

 

πηγή: ΚΔΑΥ